Σεΐτ Αλντογάν
Οι Γκρίζοι Λύκοι έσωσαν τον «σουλτάνο» από μια ταπεινωτική ήττα
Η είσοδος του HDP στη Βουλή, παρά τον λυσσαλέο πόλεμο που δέχθηκε από το καθεστώς Ερντογάν, δίνει νέες δυνατότητες στο κουρδικό κίνημα και συνολικά στην Αριστερά.
Οι πρόωρες εκλογές δεν διεξήχθησαν σε συνθήκες αστικής δημοκρατίας, αλλά στρατοκρατίας. Σύσσωμοι οι κρατικοί μηχανισμοί, δήμοι, ΜΜΕ τα οποία ελέγχονται σχεδόν ολοκληρωτικά από τον Ερντογάν, μαζί με τη νοθεία και την τρομοκρατία, έφεραν τα γνωστά αποτελέσματα, παρά το γεγονός ότι η αντιπολίτευση και το κίνημα προσπάθησαν για το καλύτερο δυνατό, μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
Ο Ερντογάν κέρδισε (για την ακρίβεια, απέφυγε την ήττα) με την υποστήριξη των Γκρίζων Λύκων. Μαζί τους είχε πραγματοποιήσει και την αναθεώρηση του συντάγματος πέρυσι και πλέον αυτό που έλειπε ήταν η «νομιμοποίηση» της δικτατορίας του. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την αναθεώρηση, δεν υπάρχει πια πρωθυπουργός και στην ουσία οι υπουργοί διορίζονται από τον πρόεδρο. Ο δε χαρακτήρας της Βουλής είναι ουσιαστικά «σηκώνω το χέρι, κατεβάζω το χέρι». Με λίγα λόγια, ο Ερντογάν θα μαγειρεύει μόνος του και θα τρώει με το κεφάλαιο που τον στηρίζει και ο ίδιος εκπροσωπεί.
Η νέα κυβέρνηση θα είναι πιο επιθετική είτε στην εσωτερική είτε στην εξωτερική πολιτική, καθώς σε οποιαδήποτε απόφαση θα είναι αναγκασμένος να πάρει την έγκριση των Γκρίζων Λύκων. Κι αυτοί, με τη σειρά τους, θα πουλάνε ακριβά το τομάρι τους. Επί της ουσίας, βεβαίως, μέχρι σήμερα ταυτίζονταν σχεδόν πλήρως με την πολιτική του Ερντογάν. Αυτό που θα επιχειρήσουν πλέον συστηματικά είναι να διεισδύσουν σε κρατικούς μηχανισμούς, να οργανωθούν στις δημόσιες υπηρεσίες και να ελέγξουν τους δήμους, στους οποίους το 2019 διεξάγονται εκλογές. Σε κάθε περίπτωση, Ερντογάν και Γκρίζοι Λύκοι δεν έχουν πλέον να προσφέρουν τίποτα στον λαό πέρα από υποσχέσεις και τρομοκρατία.
Όμως, οι εκλογές αυτές βοήθησαν τις πλατιές μάζες να δουν τα πράγματα διαφορετικά. Στον προοδευτικό κόσμο, καθώς και σε μια σημαντική μερίδα των εργατών και εργαζομένων, ενισχύθηκε το αίσθημα της αλληλεγγύης και υπήρξε συσώρρευση δυνάμεων. Είναι αρκετά σημαντικό, από αυτή την άποψη, ότι το HDP αύξησε σημαντικά τις ψήφους του στις τουρκικές πόλεις, ακόμη και στο δυτικό τμήμα της Τουρκίας, καθώς και ότι μια σημαντική μερίδα ψηφοφόρων του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (κεμαλιστές) το ψήφισαν. Κι αυτό, παρ’ ότι ο Ερντογάν είχε ξεσηκώσει θύελλα ενάντια στον κουρδικό λαό και την αριστερά, με όπλο τον εθνικισμό και τον ρατσισμό. Η είσοδος του HDP στη Βουλή δίνει νέες δυνατότητες στο κουρδικό κίνημα αλλά και στην αριστερά.
Από εδώ και στο εξής, αναμφίβολα, καίριο ζήτημα είναι η κατάσταση της οικονομίας. Ήδη, το εξωτερικό χρέος έχει φτάσει το 60% του ΑΕΠ, η υποτίμηση της λίρας έχει κοστίσει ήδη πολύ ακριβά στην καθημερινότητα των εργαζομένων και των πιο καταπιεσμένων και αδύναμων οικονομικά στρωμάτων, ενώ ο δανεισμός και το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών καλπάζουν. Ο ίδιος ο Ερντογάν δεν κρύβει πια ότι υπάρχουν μεγάλα προβλήματα, έστω κι αν προσπαθεί να ρίξει την ευθύνη της κρίσης σε «εξωτερικούς» παράγοντες που συνωμοτούν εναντίον της Τουρκίας. Στην πράξη, πάντως, αυτό που προτείνει για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι σκληρή λιτότητα. Ήδη, άλλωστε, έχει προαναγγείλει περικοπές στην υγεία, την παιδεία, τους μισθούς και τις άλλες κοινωνικές παροχές.
Στα τούρκικα υπάρχει μία παροιμία – έπεσε το καπέλο και φάνηκε η φαλάκρα. Έτσι, το επόμενο χρονικό διάστημα και σε κάθε επίπεδο, θα φανεί πιο καθαρά το πραγματικό πρόσωπο του Ερντογάν. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορέσει να κάνει δημαγωγία περί ανάπτυξης με την κατάσταση που επικρατεί στην οικονομία. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν θα υπάρξει αντίδραση και ποια. Είναι αλήθεια ότι επί κυβέρνησης Ερντογάν, τα προηγούμενα 15 χρόνια, υπήρχαν διαστήματα με σοβαρές απεργίες, όπως στο μέταλλο και τα τρόφιμα (ζάχαρη), που ο Ερντογάν τις είχε κηρύξει παράνομες, κάνοντας χρήση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Με βάση τα νέα δεδομένα, ο Ερντογάν θα αυξήσει την τρομοκρατία και τις επιθέσεις στα δικαιώματα των εργατών – κι αυτό θα είναι ένας ακόμη σοβαρός λόγος για μεγάλες αντιδράσεις.
Σημειώνεται ότι ακόμα και η μεσαία αστική τάξη, αλλά και μία μερίδα του μεγάλου κεφαλαίου είναι δυσαρεστημένοι από την οικονομική κατάσταση και την απομάκρυνση από την Ευρώπη, ενώ καταγγέλλουν τη συνολικά «προβληματική εσωτερική και εξωτερική πολιτική». Όσο για τα παραμύθια του Ερντογάν του τύπου «βγάλτε το συνάλλαγμα από τα μαξιλάρια», πείθουν ολοένα και λιγότερους.
Η σύγκρουση συνεχίζεται
(απόσπασμα από την ανακοίνωση του EMEP
Είναι σαφές ότι ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας δεν συμφωνεί με το καθεστώς του «ενός ανθρώπου». Τα κυβερνώντα κόμματα αποτελούν την πηγή των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η κοινωνία και ακριβώς γι’ αυτό δεν μπορούν να τα λύσουν. Το AKP και οι σύμμαχοί του είναι οι αυτοί που δημιούργησαν την υψηλή ανεργία, τη διαφθορά, την πολιτική καταπίεση, τη βία και τον πόλεμο. Αυτά τα προβλήματα θα πολλαπλασιαστούν και θα ενταθούν και η καθημερινότητα της κοινωνίας θα επηρεαστεί από τις καταστροφικές συνέπειές τους.
Η σύγκρουση μεταξύ εκείνων που αναδιαρθρώνουν το καθεστώς σύμφωνα με τα συμφέροντα των μονοπωλίων και εκείνων που αγωνίζονται για την λαϊκή κυριαρχία, τη δημοκρατία, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες, απαιτώντας ειρήνη και ισότητα, δεν τελείωσε στις εκλογές. Θα συνεχιστεί. Το κόμμα μας θα αγωνιστεί προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι εργαζόμενοι που ψήφισαν τον Ερντογάν και την Προεδρική Συμμαχία, με την ελπίδα ότι θα διορθωθούν τα αυξανόμενα προβλήματα της χώρας, θα καταλάβουν πόσο μεγάλο ήταν το λάθος που έκαναν. Θα διασφαλίσουμε ότι θα ενταχθούν στον αγώνα της τάξης τους και θα παλέψουν για το μέλλον τους και την απελευθέρωσή τους.
