Γιάννης Σιαμαντάς
Συνομιλία με την εμβληματική αγωνίστρια από την Παλαιστίνη Σιρίν Ισάουι, που πέρασε 4 χρόνια στις φυλακές του Ισραήλ
«Από τη νιότη μου κιόλας, άκουγα τις ιστορίες των επαναστατών από το στόμα του παππού μου. Το γεγονός ότι ο θείος μου έγινε μάρτυρας είχε επίσης μεγάλη επίδραση στη ζωή μου. Στην αρχή της Ιντιφάντα είδα Ισραηλινούς στρατιώτες να σκοτώνουν παιδιά και να δέρνουν γυναίκες. Η αγάπη για την Παλαιστίνη έγινε ισχυρότερη, ειδικά όταν συνειδητοποίησα την βιαιότητα της κατοχής και πείστηκα ότι έπρεπε να αντισταθούμε με κάθε τρόπο».
Η Παλαιστίνια δικηγόρος Σιρίν Ισάουι μιλά στο Πριν και συγκλονίζει με τα λόγια και τις εμπειρίες της, κάποιες από τις οποίες μετέφερε και στην εκδήλωση της 29ης Μαρτίου, που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό Λαό. Άλλωστε, η ίδια υπήρξε πολιτική κρατούμενη του ισραηλινού κράτους για τέσσερα χρόνια –από το 2014 μέχρι τον Οκτώβριο του 2017– και στη διάρκειά τους έζησε κυριολεκτικά μια δεύτερη ζωή: Απομόνωση, απεργία πείνας, απαγόρευση επαφής με τον δικηγόρο και την οικογένειά της, εργασία στα κάτεργα, βασανιστήρια και πολύωρες ανακρίσεις.
Κι όμως, οι κατακτητές δεν κατάφεραν να της αποσπάσουν κάποια ομολογία. Και τώρα, έξω από τη φυλακή, συνεχίζει αυτό που έκανε πάντα: Να υπερασπίζεται τους συμπατριώτες της που παραμένουν στις φυλακές και να αγωνίζεται ενάντια στην κατοχή. «Ο πραγματικός λόγος για τη σύλληψή μου –σημειώνει– ήταν ότι η κατοχή θέλει να εκφοβίσει τους δικηγόρους για να μην εκτελούν το καθήκον τους».
«Βίωνα την αδικία καθημερινά. Πώς κατέλαβαν τα εδάφη μας και τα όνειρά μας και το δικαίωμά μας να ζούμε μια κανονική ζωή», λέει και δηλώνει σίγουρη ότι η αντίσταση θα συνεχιστεί από γενιά σε γενιά, μέχρι την απελευθέρωση — υπογραμμίζοντας, μάλιστα, ότι το συνειδητοποίησε βλέποντας τα όσα έκανε η Άχεντ Ταμίμι, που τώρα επίσης βρίσκεται στις φυλακές του Ισραήλ, καταδικασμένη σε 8 μήνες φυλάκισης. «Όλοι συμμετέχουν στην αντίσταση απέναντι στους κατακτητές, με τον τρόπο που μπορεί ο καθένας», ξεκαθαρίζει.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει η απάντηση που μας έδωσε όταν ρωτήσαμε για τα πρόσφατα γεγονότα στα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας με το Ισραήλ και για το εάν και κατά πόσο μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για μια τρίτη Ιντιφάντα. «Όχι –απαντά– επειδή η εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Παλαιστίνη είναι ιδιαιτέρως περίπλοκη και τα όσα συμβαίνουν στον αραβικό κόσμο έχουν επίδραση και σε αυτήν. Οι άνθρωποι ζητούν την ελευθερία τους και είναι πεισμένοι πια ότι η λύση των δύο κρατών δεν πρόκειται να υπάρξει, εξαιτίας των ενεργειών του Ισραήλ — από την επέκταση των εβραϊκών οικισμών μέχρι την κατασκευή του τείχους που χωρίζει τις παλαιστινιακές από τις εβραϊκές περιοχές και πολλά ακόμη».
Όσο για το εάν ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας συνδέεται με την ταξική πάλη, μας απάντησε το εξής: «Δεν το πιστεύω. Η αντίσταση στην Παλαιστίνη είναι το πιο σημαντικό στοιχείο της καθημερινής ζωής, ενώ η ταξική πάλη είναι κάτι δευτερεύον, σχεδόν ανύπαρκτο».
