Παναγιώτης Μαυροειδής
Α. Η «αριστερά» των βομβαρδισμών:
«Ένα πράγμα είναι σίγουρο: δεν πρόκειται να χάσω τον ύπνο μου για στοχοθετημένα πλήγματα που στοχεύουν στρατιωτικές βάσεις του καθεστώτος και εγκαταστάσεις χημικών όπλων, και που ενδέχεται να δώσουν στους Σύρους μια σύντομη ανάπαυλα από τους καθημερινούς φόνους».
Ακόμη, κοιτάξτε γιατί βομβαρδίζουν οι Δυτικοί:
«Η αμερικανική, βρετανική και γαλλική επέμβαση σήμερα είναι λιγότερο για την προστασία των Σύρων από τις αγριότητες και περισσότερο για την επιβολή ενός διεθνούς κανόνα ότι η χρήση χημικών όπλων είναι απαράδεκτη, από φόβο μήπως μια μέρα χρησιμοποιηθούν ενάντια στους ίδιους τους δυτικούς».
Επομένως, πράγματι, αν τρεις καμπαλέρος αγωνιούν για να σώσουν την ανθρωπότητα από τα χημικά, ε, γιατί να μην ανησυχεί και η συγγραφέας του άρθρου, μήπως τυχόν δε βρουν στόχο οι πύραυλοι…
Κατά τα άλλα, εντελώς λογικά, ταυτίζει όποιον δεν κρατάει ίσες αποστάσεις και προτάσσει την ανάγκη για ήττα των ΗΠΑ και λοιπών που ξεκίνησαν το χορό, με όποιον στηρίζει τον Άσαντ και δοξολογεί τους Ρώσους
https://nomadicuniversality. com/…/%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CF% 8…/
Β. Η αριστερά των Πουτινικών:
Φυσικά δε λείπει το συμπλήρωμα αυτής της τοποθέτησης. Διαβάστε στο άρθρο του Α. Ζαφείρη στο iskra.gr
«(Η Ρωσία) βρίσκεται στη Συρία στα πλαίσια επίσημων διακρατικών συμφωνιών. Δεν πραγματοποιεί εισβολή (όπως το ΝΑΤΟ). Και αντικειμενικά, υπερασπιζόμενη και τα δικά της συμφέροντα (η αστική πολιτική δεν είναι θέμα φιλανθρωπιών), υπερασπίζεται και τα συμφέροντα του συριακού λαού απέναντι στην ευρωατλαντική εισβολή». Τόσο απλά και καλά…
Και παρακάτω:
«Με ποια λογική, και πατώντας πάνω στο έδαφος γενικευμένων, αφηρημένων σχημάτων, εξισώνει την ακραία επιθετική, αντιδραστική πολιτική του ευρωατλαντισμού με την αντίσταση που προβάλει σε αυτή ο άξονας Συρία-Ιράν-Ρωσία-Χεζμπολάχ;» Ξέχασε να προσθέσει στην τελευταία “αντιιμπεριαλιστική συμμαχία” και την Τουρκία. Ίσως γιατί αυτό χαλάει την ανάλυση για τα ελληνοτουρκικά, όπου εκεί η Ελλάδα είναι ο αμυνόμενος αντιιμπεριαλιστικός παράγοντας και μόνο η Τουρκία επιτιθέμενη.
Με λίγα λόγια, όποιος δε θεωρεί τον Άσαντ αθώα περιστερά και αντιιμπεριαλιστή, είναι πράκτορας του ιμπεριαλισμού.
Περσινά ξινά σταφύλια….
