Διάλογος για την 4η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο αναμέτρησης και ανατροπής
Θάνος Ανδρίτσος
Μετάβαση
Η περίοδος διεξαγωγής της συνδιάσκεψης είναι πιο κρίσιμη από όταν δημοσιεύτηκαν οι Θέσεις του ΠΣΟ. Το εκρηκτικό τοπίο στα ελληνοτουρκικά, η άμεση απειλή για επίθεση των ΗΠΑ στη Συρία ορίζουν μια νέα και μεταβαλλόμενη κατάσταση. Παρότι αλλάζει η «ατζέντα», παραμένει η αδυναμία της Αριστεράς και του κινήματος να προβάλλουν αντίσταση και αντιπρόταση στα σκοτεινότερα σενάρια που έρχονται στο προσκήνιο. Δεν έχει διοργανωθεί μια αξιοπρεπής διαδήλωση ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό, ωστόσο όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς συγκρούονται για τις διαφορετικές πολιτικές γραμμές.
Έτσι είναι περίπου η κατάσταση τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Το εργατικό-λαϊκό κίνημα βρίσκεται ακόμα σε βαθιά κρίση έπειτα από τη μνημονιακή προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ και την ήττα της προηγούμενης φάσης των μεγάλων αγώνων. Η Αριστερά στέκει αδύναμη και κατακερματισμένη, αδυνατώντας να χαράξει ένα αποτελεσματικό σχέδιο ανατροπής και να εμπνεύσει τα εκατομμύρια των ανθρώπων που ελπίζουν σε αυτή.
Στον όγδοο χρόνο μνημονιακής καταστροφής, η πλειοψηφία του λαού κατανοεί ότι η φτωχοποίηση, η επισφάλεια, ο αγώνας για την επιβίωση, η διάλυση των κοινωνικών υποδομών και η υφαρπαγή του δημόσιου πλούτου, δεν είναι μια πρόσκαιρη αναταραχή, αλλά μια χρόνια και απαράλλαχτη πραγματικότητα. Παράλληλα, η νέα φάση της κρίσης φέρνει όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και, ειδικά στην Ελλάδα, σοβαρό ενδεχόμενο θερμών επεισοδίων και πολεμικών συρράξεων.
Δύο δρόμοι υπάρχουν. Ο ένας είναι να συζητάμε τι δεν πρέπει να κάνουμε και να θεωρήσουμε ότι ήρθε η ώρα γα ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Δρόμος ασφαλής και με σίγουρη κατάληξη: Την ήττα και ανυποληψία της Αριστεράς, κυρίως της «εκτός των τειχών».
Ως Μετάβαση επιλέξαμε το δεύτερο, που είναι απρόβλεπτος αλλά ίσως οδηγήσει σε μια αναγκαία νέα σελίδα. Θέτουμε πρώτα το ερώτημα, ποιος μπορεί να είναι ο δρόμος της ανατροπής στην Ελλάδα, σήμερα. Στην πολιτική πρόταση που καταθέτουμε προτείνουμε ως βασική πολιτική λογική που μπορεί να δώσει περιεχόμενο στους αγώνες, να συγκεντρώνει δυνάμεις και κατευθύνει την πάλη, την εργατική και λαϊκή ανατροπή της επίθεσης με ένα αντικαπιταλιστικό, αντιιμπεριαλιστικό και σύγχρονο δημοκρατικό περιεχόμενο.
Για να επιτευχθεί αυτή, χρειάζεται ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο αναμέτρησης και ανατροπής, μια συνάρθρωση δυνάμεων ικανή να κοιτάξει στα μάτια των αντίπαλο και να εμπνεύσει ότι μπορεί να αποτελέσει ένα αξιόπιστο αντίπαλο δέος. Το βασικό πεδίο συσπείρωσης δυνάμεων για το μέτωπο είναι το σύγχρονο μεταβατικό πρόγραμμα που ξεκινά από τον πιο άμεσο στόχο για την επιβίωση, περνά από τους κεντρικούς άξονες της ανατροπής και φτάνει μέχρι τους βαθύτερους σοσιαλιστικούς, κομμουνιστικούς μετασχηματισμούς.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτέλεσε το πιο ελπιδοφόρο εγχείρημα της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Ωστόσο, σήμερα αντιμετωπίζει σοβαρή κρίση, πρώτα και κύρια από την έλλειψη φιλοδοξίας και σχεδίου αναμέτρησης με τα καθήκοντα της εποχής, τέτοιου που να εμπνέει και να στρατεύει τα μέλη της και ευρύτερες αγωνιστικές μάζες. Σε αυτό επιδιώκει να συμβάλλει η πρόταση της «Μετάβασης», μέσα από τη σκιαγράφηση βασικών βημάτων σε δύο κεντρικά επίπεδα.
Καταρχήν στο επίπεδο της πολύπλευρης ταξικής αναμέτρησης με το στόχο της συγκρότησης του «στρατού της ρήξης» που ιεραρχεί το ίδιο το κίνημα ως πρώτο πεδίο άσκησης της μετωπικής πολιτικής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεύτερον, στο πολιτικό επίπεδο με μια σύνθετη και διαρκή πρόταση για διαμόρφωση του πολιτικού μετώπου των μαχόμενων αριστερών δυνάμεων για την ανατροπή με περιεχόμενο στη βάση του μεταβατικού προγράμματος.
