Να αναβαθμίσουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την εργατική- λαϊκή αντεπίθεση

 Το ΠΡΙΝ ανοίγει από την Κυριακή 18.03 και από τις σελίδες του τον πολιτικό διάλογο ενόψει της 4^ης Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Δημήτρης Δεσύλλας/ μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Στις σημερινές συνθήκες έχει καθοριστική σημασία η κατοχύρωση της πολιτικής αυτοτέλειας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Με την 4^η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις αποφάσεις της, καλούμαστε να αναμετρηθούμε ενωτικά και νικηφόρα στα παρακάτω τρία κρίσιμα μέτωπα:

1. Με την αστική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που καθοδηγεί μια βάρβαρη αντιλαϊκή επίθεση διαρκείας. Συγκεκριμένα: Πολύπλευρη επίθεση στα εργατικά δικαιώματα. Ηλεκτρονικοί Πλειστηριασμοί. Σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις τύπου ΔΕΗ. «Μητρώο» ξεκληρίσματος Αγροτών. Απελευθέρωση επαγγελμάτων υπέρ των πολυεθνικών και του μεγάλου κεφαλαίου. Αντιλαϊκά μέτρα 3^ης και 4^ης αξιολόγησης του 3^ου Μνημονίου. Εφαρμογή του προκαταβολικά ψηφισμένου 4^ου Μνημονίου διαρκείας για την 5ετία 2018-2023, με τα αιματοβαμμένα και θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα του 3,5% του ΑΕΠ ετησίως (7 δις ευρώ) και στην συνέχεια 2% του ΑΕΠ ετησίως από το 2023 μέχρι το 2060 (για να εξοφληθεί το 75% του ληστρικού δημόσιου χρέους). Με νέα φοροεπιδρομή ενάντια στους φτωχούς από το 2019 (μείωση αφορολόγητου από 8.600 σε 5.600 ευρώ). Με νέο τσεκούρι στις συντάξεις (ύψους 8 δις ευρώ στην τριετία 2019-2021). Επομένως χρειάζονται: Ενωτικοί και νικηφόροι αγώνες για ανατροπή της βάρβαρης, πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-Κεφαλαίου. Με ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Με Κέντρο Αγώνα έξω από ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-υποταγμένο συνδικαλισμό, δυνατότητα που ανέδειξε και η τελευταία απεργία της 12 Γενάρη 2018. Κυρίως με εργατικό-λαϊκό αγωνιστικό μέτωπο ρήξης-ανατροπής, με συνολικό πολιτικό πλαίσιο αντικυβερνητικό-αντιΕΕ-αντικαπιταλιστικό. Όχι απλώς αντιμνημονιακό, γιατί δεν ανταποκρίνεται στον χαρακτήρα της επίθεσης και στις ανάγκες των εργαζομένων.
2. Με την ΕΕ, που γίνεται πιο αντιδραστική ως το 2025, με τις νέες προτάσεις Μακρόν-Γιούνκερ-Τσίπρα για «ΕΕ των πολλαπλών ταχυτήτων» και μεγαλύτερης καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής ανισομετρίας. Συγκεκριμένα με: Ευρωζώνη με ξεχωριστό προϋπολογισμό πανευρωπαϊκής άγριας λιτότητας, Υπερυπουργό Οικονομικών και δικό της –ξεχωριστό– κοινοβούλιο. Ευρωπαϊκό ΔΝΤ και Τραπεζική Ένωση. Κοινό Αμυντικό Ταμείο, Ευρωστρατό και αυτοτελή στρατιωτική ολοκλήρωση της ΕΕ για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις μαζί, παράλληλα ή και χωριστά από το ΝΑΤΟ. Κοινή, ιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική και πιο ρατσιστική πολιτική για τους μετανάστες. Στις συνθήκες αυτές είναι άμεση ανάγκη για ένα ανατρεπτικό, αριστερό αντιΕΕ «αντίπαλο δέος». Για να μην καπηλεύεται και καρπώνεται τις λαϊκές αντιΕΕ διαθέσεις (που δυναμώνουν σε όλη την Ευρώπη), η ακροδεξιά και ο φασισμός. Χρειάζεται να βαθύνει το αντιΕΕ πολιτικό περιεχόμενο των λαϊκών αγώνων. Να προβάλουμε μέσα στο λαϊκό κίνημα, τον πολιτικό στόχο της εξόδου-αποδέσμευσης της Ελλάδας από την ΕΕ σε όφελος των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων με διεθνιστική προοπτική.
3. Με την πολεμική απειλή, που προβάλλει πιο εφιαλτική στην περιοχή. Με πιθανό το ενδεχόμενο πολεμικών επεισοδίων ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, με έπαθλο τη διανομή της ενεργειακής «λείας». Σύγκρουση αντιδραστική και άδικη και από τις δύο μεριές του Αιγαίου, που μπορεί να αποτραπεί μόνο με την κοινή διεθνιστική πάλη των εργαζομένων και των λαών Ελλάδας, Τουρκίας και όλης της περιοχής. Με μάχιμα πολιτικά αιτήματα-συνθήματα, όπως:

• Έξω η Ελλάδα και η Τουρκία από το ΝΑΤΟ. Έξω η Ελλάδα και η Κύπρος από την ΕΕ. Όχι στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και της πΓΔΜ σε ΝΑΤΟ-ΕΕ.
• Έξω όλοι οι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ρωσία από τα Βαλκάνια. Να κλείσει η βάση της Σούδας, όχι σε νέες βάσεις. Όχι στους πολεμικούς εξοπλισμούς και τυχοδιωκτισμούς. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα. Όχι στην συμμετοχή της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και στον πολεμικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ.
• Όχι στις επεμβάσεις και στην ιμπεριαλιστική αλλαγή συνόρων. Ελεύθερη και εθελοντική, αντιιμπεριαλιστική και δημοκρατική, αυτονομία-αυτοδιάθεση-ενότητα λαών και εθνοτήτων σε Βαλκάνια, Συρία, Κουρδιστάν, Παλαιστίνη, Κύπρο και σ’ όλο τον κόσμο, στα πλαίσια της πάλης για κοινωνική χειραφέτηση.
• Πλήρη δικαιώματα σε όλες τις μειονότητες, εθνικές, γλωσσικές, πολιτισμικές και της Σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα. Σεβασμός στον πολυεθνικό χαρακτήρα του ιστορικού και γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας. Αναγνώριση στο δικαίωμα κάθε λαού, να αποφασίζει ο ίδιος το πώς θα ονομάζεται η χώρα του και όχι να αποφασίζουν γι’ αυτόν οι «νονοί» των Βαλκανίων.
• Αγώνας ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που είναι «συνεταίρος» στην ιμπεριαλιστική επιδρομή στην περιοχή, «εκστρατευτικό σώμα» ενάντια στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, «χορηγός» του πολέμου, με νέες πολεμικές αγορές και εξοπλισμούς.
• Κοινή διεθνιστική πάλη και αλληλεγγύη των εργαζομένων και των λαών της περιοχής ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στις αστικές τάξεις και κυβερνήσεις, στον εθνικισμό και τον αλυτρωτισμό, στον ρατσισμό, τον φασισμό και τον πόλεμο. Αγώνας για νέα εργατική, επαναστατική διεθνοποίηση στην περιοχή μας, στην Ευρώπη και τον κόσμο, που δεν μπορεί να υποβαθμιστεί-ακυρωθεί σε στενά αντιεθνικιστικά πλαίσια.

Η άμεση κοινή δράση, με ένα τέτοιο ανατρεπτικό πολιτικό πλαίσιο, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με ΚΚΕ, ΛΑΕ και όλη τη μαχόμενη Αριστερά μπορεί να αποτρέψει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Να ακυρώσει την αναπτυσσόμενη εθνικιστική υστερία. Να ματαιώσει τη σφαγή των εργαζομένων και ειδικά της νεολαίας στο βωμό των ιδιοτελών αστικών επιδιώξεων και συμφερόντων, που βαφτίζονται «εθνικά» για την ενσωμάτωση-υποταγή των εργαζομένων.

Στις συνθήκες αυτές αποκτά καθοριστική σημασία η κατοχύρωση της πολιτικής αυτοτέλειας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η συμβολή της κυρίως στην πολιτική προοπτική μιας αυτοτελούς, μαζικής και σύγχρονης αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής-κομμουνιστικής Αριστεράς στη χώρα μας, αντί για τη διάχυση, ενσωμάτωση και ακύρωσή της μέσα σε ένα δήθεν «ευρύτερο» αλλά αναποτελεσματικό, ρευστό και σαθρό, αντιμνημονιακό-πατριωτικό-δημοκρατικό μέτωπο. Είναι άμεση ανάγκη των καιρών και των εργαζομένων, για να ανατρέψουν τη βάρβαρη επίθεση κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-Κεφαλαίου, να δυναμώσει και να διευρυνθεί το μέτωπό της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς. Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η πολιτική ισχυροποίηση, ανασυγκρότηση και δημοκρατική αναβάθμιση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην 4^η Συνδιάσκεψή της.