Άσπα Μπινιώρη
Μέσα σε μόλις ένα μήνα, μετράμε ήδη τρεις θανάτους κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές. Αρχές Ιανουαρίου, ένας 45χρονος βρίσκεται σε κώμα στο κελί του στη φυλακή του Κορυδαλλού, μετά από χρήση ηρωίνης όπως αναφέρει ο συγκρατούμενός του, και πεθαίνει λίγο μετά στο νοσοκομείο των φυλακών. Έναν μήνα μετά, ένας 26χρονος αφήνει την τελευταία του πνοή στις φυλακές της Λάρισας λόγω οδοντικής φλεγμονής. Ο 26χρονος είχε μεταφερθεί στη Λάρισα από τις φυλακές Μαλανδρίνου μετά από δική του επιμονή και με παραμορφωμένο το πρόσωπο από τη φλεγμονή, αφού στο εκεί κατάστημα δεν υπήρχε οδοντίατρος! Λίγες μέρες μετά, άλλος ένας 33χρονος κρατούμενος, χρήστης ηρωίνης, αυτοκτονεί στις φυλακές της Αλικαρνασσού.
Πίσω από αυτούς τους θανάτους βρίσκεται η ίδια τραγική κατάσταση που επικρατεί στις ελληνικές φυλακές: Απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, τεράστιες ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό σε χώρους όπου συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός ατόμων με επιβαρυμένη σε πολλές περιπτώσεις υγεία, ελάχιστες παροχές υπηρεσιών ψυχικής υγείας σε σχέση με τις ανάγκες, διακίνηση και χρήση ψυχοδραστικών ουσιών, αυθαιρεσία και αδιαφορία από κομμάτι του προσωπικού και των διοικήσεων.
Οι τεράστιες περικοπές στις δαπάνες κοινωνικών παροχών λόγω μνημονίων, χτυπάει αλύπητα και τους ανθρώπους που –σύμφωνα με τον σωφρονιστικό κώδικα– «πρέπει να στερούνται μόνο την ελευθερία τους», αποκλείοντάς τους από στοιχειώδη δικαιώματα, όπως αυτά της αξιοπρεπούς διαβίωσης και της υγείας. Την ίδια στιγμή, η κάλυψη βασικών αναγκών μετακυλύεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία, στις ΜΚΟ και τις δωρεές. Στις φυλακές, όπου στοιβάζονται οι «επικίνδυνοι» για την «ασφάλεια» του κοινωνικού συνόλου, κυριαρχεί η ανασφάλεια, η ανέχεια, η βία, η εγκατάλειψη, η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, η κατάθλιψη. Η ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης, όπως και όλες οι μέχρι τώρα ηγεσίες, φέρουν ακέραια την ευθύνη για αυτήν την κατάσταση.
