των Δημήτρη Αδαμόπουλου και Χρήστου Κρανάκη
Μόνο ως ενθαρρυντικά μπορούν να εκληφθούν τα κινηματικά και πολιτικά μηνύματα που έρχονται από το όλο το φάσμα της παιδείας, αυτές τις ημέρες. Ήδη, τόσο το φοιτητικό όσο και το μαθητικό κίνημα έκαναν τις πρώτες δυναμικές επανεμφανίσεις τους, θέτοντας στο στόχαστρο τον πυρήνα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που αποσκοπεί σε ακόμα μεγαλύτερο τσάκισμα των μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες των ΜΜΕ να σπιλώσουν τις κινητοποιήσεις και να τις προσομοιώσουν με κινήσεις τυφλής βίας και ανομίας, η πραγματικότητα είναι καθόλα διαφορετική. Στην πραγματικότητα φανερώνουν τις εκκωφαντικές δυνατότητες για την συγκρότηση ενός μαζικού πανεκπαιδευτικού κινήματος με διάρκεια και οξυμένη πολιτική στόχευση.
Πιο συγκεκριμένα, στους κόλπους του μαθητικού κινήματος, οι αλλαγές που φέρνει ο νόμος Γαβρόγλου στη σχολική εκπαίδευση αποτελούν αντιδραστική συνέχεια των αντιεκπαιδευτικών πολιτικών των προηγούμενων κυβερνήσεων και ακολουθούν πιστά τις κατευθύνσεις της ΕΕ και της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ για την παιδεία. Οι μαθητές πήραν πέρσι μια πρώτη γεύση από τις νέες αλλαγές, μετά τον σημαντικό αγώνα που έδωσαν για την ανατροπή της κατάργησης των επαναληπτικών εξετάσεων των πανελλαδικών, που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση, η οποία τελικά αναγκάστηκε να υποχωρήσει απέναντι στις μαζικές κινητοποιήσεις. Όμως το μαθητικό κίνημα δεν εφησυχάστηκε, καθώς ήδη από την αρχή του έτους με επίκεντρο τα σχολεία της επαρχίας που αντιμετωπίζουν και τα περισσότερα προβλήματα, μπήκε σε θέση μάχης απέναντι στην προσπάθεια διάλυσης της παιδείας μέσω της υποχρηματοδότησης, διεκδικώντας να καλυφθούν οι τρομερές ελλείψεις σε καθηγητές και υλικοτεχνικές υποδομές. Ακόμη, ο αναβρασμός στα ΕΠΑΛ με κύριο σύνθημα «δεν είμαστε μαθητές δεύτερης κατηγορίας», ενάντια στην προσπάθεια διάλυσης τους μέσω του κλεισίματος των ολιγομελών τμημάτων και το κόψιμο των ειδικοτήτων δείχνει ότι η εργατική και φτωχή νεολαία είναι εδώ, έτοιμη να υπερασπιστεί το δικαίωμα της για πρόσβαση στη δημόσια εκπαίδευση.
Παρόλα αυτά, για αποκρουστεί η επίθεση που συντελείται και να υπάρξουν κατακτήσεις για το μαθητικό κίνημα, δεν αρκούν οι επιμέρους αγώνες και κινητοποιήσεις. Χρειάζεται συντονισμός των δράσεων σε πανελλαδικό επίπεδο και κατάκτηση συνολικού πολιτικού πλαισίου που θα συγκρούεται με τις πολιτικές της κυβέρνησης και τον πυρήνα των αλλαγών του «Νέου Λυκείου» και της εκπαίδευσης-δούλου στην αγορά, έχοντας ως προμετωπίδα την απόσυρση του νόμου Γαβρόγλου. Σε αυτήν την κατεύθυνση λοιπόν, πρέπει να αναγνωρίσουμε, ότι οι μαζικές πανελλαδικές κινητοποιήσεις της 30ης Οκτώβρη, παρόλα τα αντιφατικά τους χαρακτηριστικά τα οποία εντοπίζονται στον εθιμοτυπικό τους χαρακτήρα (χωρίς λογική συνέχειας και κλιμάκωσης) και την έλλειψη πολιτικού πλαισίου και κλίματος απέναντι στον νέο νόμο, αποτελούν ελπιδοφόρο μήνυμα. Είναι στοίχημα λοιπόν για τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και των σχημάτων του «Ανυπότακτου Μαθητή» να καταφέρουν να δώσουν στο εκρηκτικό δυναμισμό του μαθητικού κινήματος, μορφή και περιεχόμενο, συμβάλλοντας στη συγκρότηση ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου με μαχητικό και διεκδικητικό περιεχόμενο.
Όσον αφορά το φοιτητικό κίνημα, το βασικό διακύβευμα είναι οι κομβικής σημασίας κινητοποιήσεις, που επισφράγισαν την υποχώρηση του Συλλόγου Εκδοτικών Ομίλων και του υπουργείου για το ζήτημα της διανομής συγγραμμάτων, να μην αποκλιμακωθούν αλλά αντίθετα να λάβουν χαρακτηριστικά πολιτικής και οργανωτικής όξυνσης. Ενόψει και του τριήμερου εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου, το φοιτητικό κίνημα οφείλει να πρωτοστατήσει στην αναζωπύρωση των κοινωνικών αγώνων και αντιστάσεων, θέτοντας επί τάπητος τις πραγματικές ανάγκες της νεολαίας και του λαού. Πολιτικός βραχίονας πάλης πρέπει να αποτελέσει και εδώ η ανατροπή του νόμο Γαβρόγλου και το μπλοκάρισμα της επίθεσης σε κάθε πτυχή του πανεπιστήμιου, που αποσκοπεί στην καταστρατήγηση των μορφωτικών δικαιωμάτων και τη διάλυση της εργασιακής προοπτικής της νεολαίας.
Σημαντικός πολιτικός κόμβος για την επομένη περίοδο αντικειμενικά οφείλει να είναι η συγκρότηση ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου, το οποίο θα συνενώνει πολιτικά και κινηματικά τους μαθητές και τους φοιτητές με τους εργαζόμενους στην παιδεία. Η πανεκπαιδευτική κινητοποίηση που έχει οριστεί για τις 7 Νοέμβρη με τη συμμετοχή μαθητών, φοιτητικών συλλόγων και εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μπορεί να χαράξει το δρόμο για περαιτέρω κλιμάκωση των αγωνιστικών σκιρτημάτων και να σημάνει ένα κλίμα ανάτασης του λαϊκού παράγοντα ενόψει Πολυτεχνείου. Η επιχειρούμενη προσπάθεια καταβαράθρωσης της δημόσιας και δωρεάν παιδείας, μέσα από μια σειρά πλαστών προσχημάτων, οφείλει να απαντηθεί μαχητικά από κάθε συλλογικό φορέα της εκπαίδευσης
