του Γιάννη Ελαφρού
Το μήνυμα είχε δοθεί από τα μέσα Οκτώβρη κατά την επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ και τη συνάντησή του με τον Τραμπ. Ο πρωθυπουργός είχε σημειώσει πως Ελλάδα και ΗΠΑ μοιράζονται «κοινές αξίες», των οποίων «συνεχιστής είναι ο πρόεδρος Τραμπ»! Μετά από αυτό το δημόσιο ιδεολογικό ξεβράκωμα του Alexis, είχε έρθει η ώρα να μιλήσουν για «δουλειές», με πρώτη τη δαπάνη για τον εκσυγχρονισμό των F16 και συνέχεια την επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας στα επιθετικά σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον και καθώς ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ έχει βαλθεί να διασύρει κάθε έννοια Αριστεράς (κρατώντας την «αριστερή» απόχρωση ως εκλογική παγίδα για αφελείς), ήταν αναμενόμενο πως το Πολυτεχνείο θα έμπαινε στο στόχαστρο. Ενοχλεί το σύστημα, αυτό το τριήμερο που επικαιροποιεί την ιδέα της εξέγερσης. Ενοχλεί ιδιαίτερα η πορεία στην Αμερικάνικη πρεσβεία. Πόσο βολικό θα ήταν για όλους αυτούς «να τελειώνουμε με το Πολυτεχνείο και την πορεία», ειδικά τώρα που είναι ξανά πολύ αναγκαία, καθώς τα τύμπανα του πολέμου ηχούν απειλητικά, με τις ΗΠΑ να δίνουν το ρυθμό, ο καπιταλιστικός ολοκληρωτισμός και ο νεοφασισμός απλώνονται σαν πανούκλα και η ευρω-μνημονιακή εργασιακή και κοινωνική βαρβαρότητα μαυρίζει το μέλλον μας.
Το πολιτικό πλαίσιο είχε διαμορφωθεί, ο ΣΥΡΙΖΑ μετέτρεπε το Πολυτεχνείο σε ένα πολιτικό «ξενέρωμα», περιμένοντας τους επενδυτές από τις ΗΠΑ και τη Δύση (όπως παλιότερα το στόλο στην Τρούμπα), έπρεπε να βρεθεί και ο επιχειρησιακός βραχίονας. Κι αυτός δεν ήταν άλλος από την τραμπούκικη αυτοαποκαλούμενη αναρχική ομάδα, που έκανε λοκ άουτ στο Πολυτεχνείο, αποκλείοντας το κίνημα, τις μαζικές οργανώσεις λαού και νεολαίας, την Αριστερά, τους κομμουνιστές, ακόμα και τις συλλογικότητες του αναρχικού και αυτόνομου χώρου. Τι πιο ωραίο δώρο στο σύστημα, στο κράτος και το κεφάλαιο που χρόνια τώρα προσπαθούν να ευνουχίσουν πολιτικά το Πολυτεχνείο, να το ξεκόψουν από την επαναστατική Αριστερά και την ανατρεπτική δυναμική;
Δεν τους πέρασε τελικά! Με την πολιτική περικύκλωση και απομόνωση που επέβαλλε το κίνημα, τον ενεργητικό ρόλο των φοιτητικών συλλόγων, την αποφασιστική στάση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της νΚΑ και του ΝΑΡ και την παρέμβαση κινηματικών τάσεων, το Πολυτεχνείο άνοιξε για το λαό, τη νεολαία και το κίνημα, ελεύθερο, αντικυβερνητικό, αντιιμπεριαλιστικό, ανατρεπτικό (βλ. σελ. 14-15).
Η πορεία της Παρασκευής έδωσε κι αυτή τη δική της απάντηση με χιλιάδες και πάλι διαδηλωτές. Βεβαίως δεν έμεινε ανεπηρέαστη από τον αποκλεισμό του Πολυτεχνείου για σχεδόν δυο μέρες, αλλά και τα δραματικά γεγονότα στη Δυτική Αττική, που κατέκλυσαν τη δημόσια συζήτηση. Απέναντί της είχε ξανά –και μάλιστα ακόμα πιο έντονα– την τρομοκρατία και τις απειλές για επεισόδια. Παρόλα αυτά ήταν μεγάλη, μικρότερη όμως από πέρσι και τα τελευταία χρόνια, που είχε ξανά μαζικοποιηθεί. Μαχητικό το μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων στην κεφαλή, μεγάλο και συγκροτημένο το μπλοκ του ΝΑΡ και της νΚΑ, καθώς και συνολικά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με πολύ κόσμο το ΚΚΕ, με πολλά συνθήματα και σημαίες.
Το έγκλημα στη Μάνδρα «απαντήθηκε» από τους διαδηλωτές, με το μπλοκ του ΝΑΡ να φωνάζει «Με τα λεφτά του ΕΣΠΑ γλεντούν τα αφεντικά, στη Μάνδρα πνίγουν τη φτωχολογιά», ενώ πιο έντονα από κάθε άλλη χρονιά ήταν τα αντικυβερνητικά συνθήματα: «ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, μνημόνια-ανεργία-τρομοκρατία», «Εμπρός λαέ, στην πρώτη τη γραμμή, κάτω η κυβέρνηση η αντιλαϊκή». Ο ΣΥΡΙΖΑ κάθε χρόνο όλο και περισσότερο βρίσκεται στο στόχαστρο των διαδηλωτών. Χαρακτηριστικό είναι πως το μικρό του μπλοκ, πέρασε τελευταίο από την πρεσβεία, χωρίς όμως να γλυτώσει τις αποδοκιμασίες των συγκεντρωμένων και με τα ΜΑΤ να παίζουν το ρόλο της περιφρούρησης!
Στα αξιοσημείωτα, η παρουσία ένστολων φαντάρων στην πορεία, καθώς και μεταναστών-προσφύγων. Για μια ακόμα φορά η αστυνομία έκανε επίδειξη κατασταλτικής μανίας, επιτιθέμενη χωρίς καμιά αφορμή σε διαδηλωτές του αναρχικού χώρου μετά τη λήξη της πορείας. Αργότερα, στήθηκαν τα καθιερωμένα επεισόδια στα Εξάρχεια, προσφέροντας σκηνές τρομολαγνείας στα κανάλια. Από φωτοβολίδα που εκτοξεύτηκε σε ευθεία βολή (!) από κουκουλοφόρους, τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι διερχόμενη γυναίκα.
Στη Θεσσαλονίκη, η πορεία έγινε κάτω από διαρκώς καταρρακτώδη βροχή, αλλά παρόλα αυτά ήταν μαζική, με μεγάλο μπλοκ φοιτητικών συλλόγων και μαχητικό μπλοκ ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όταν η αστυνομία επιχείρησε να περικυκλώσει την πορεία, οι διαδηλωτές απαίτησαν και πέτυχαν την αποχώρησή της.
