του Θανάση Σκαμνάκη
Μπορεί να έχουν συμβεί πολλά, έκτακτες καταιγίδες και τακτικές αναστατώσεις, συγκλονισμοί που μετακινούν τη γη και πολλές πεποιθήσεις, φίλοι που χάνονται, για λίγο ή «ακόμα πιο οριστικά», επιβεβαιώσεις δυσοίωνων προβλέψεων και διαψεύσεις αισιόδοξων, εύκρατα κλίματα που απειλούνται από τις αλλαγές του καιρού και καιροί που δήλωναν αμέριμνοι να γίνονται αγωνιώδεις. Μπορεί η ζωή να πήρε ανάποδες στροφές και τώρα οι εκπομπές των ραδιοφώνων να μεταδίδουν τις στριγγές φωνές αντιπαθητικών ρητόρων. Μπορεί να ήρθαν γενικώς πολλά στραβά, αλλιώς από ό,τι είχες προβλέψει ή επιθυμήσει.
Αλλά, τώρα είναι καλοκαίρι. Που ακόμα δεν έχει παραβιαστεί παρά τους πολλαπλούς πνιγμούς που υφίσταται. Κι έτσι, ακόμα κι αν μεσολαβήσει καταιγίδα, και μια ένσταση φθινοπώρου, ξαναγυρίζει με τα τρόπαιά του, πείσμον. Είτε τραγουδώντας, «μια θάλασσα μικρή», είτε παίζοντας, «μεσ’ τα θερινά τα σινεμά», είτε ερωτευόμενος για ακόμα μια φορά, «κι εκείνη φωτεινή γραφή, στ’ αντικρινό παράθυρο με τα γυμνά της στήθια», είτε προσπερνώντας το με γυμνές πατούσες και ιδρωμένη πλάτη, «σαν φανελάκι καλοκαιρινό», μη παραλείψεις να το ερωτευθείς και πάλι — «η συνείδηση πάμφωτη σαν καλοκαίρι». Όπως κάθε χρόνο, όπως κάθε φορά. Ιδιαίτερα εκείνη τη λίγη ώρα, λίγο πριν πέσει ο ήλιος και μέχρι να πέσει η νύχτα, όπου ο αέρας χάνει τη φόρα του, τα δέντρα σκύβουν να σε ακούσουν, η θάλασσα ακινητεί κι ο κόσμος συνωμοτεί μαζί σου, σ’ ένα βλέμμα, ένα φουστάνι που ανεμίζει ή ένα σχέδιο για τα ερχόμενα.
Οπότε ξαναγράφεις τα βιβλία που διάβασες, τις ιστορίες που σου αφηγήθηκαν και αφηγήθηκες, τις περιπέτειες που έζησες, σαν «μια πατούσα που σύναξε σοφία στην άμμο».
Είναι ανάγκη να μπεις στην ώρα αυτή των μικρών ερώτων, κάτι σαν απολογισμός χωρίς οδύνη, για να ευεργετηθείς από το καλοκαίρι. Δεν είναι μονάχα μια ξεγνοιασιά, μια ανέμελη βουτιά στα νερά του. Είναι μια τρυφερή επίγνωση. Αναγκαία, αν και όχι βέβαια ικανή, για να τροφοδοτήσει έναν ολόκληρο χειμώνα, που καιροφυλακτεί στις διασταυρώσεις να σε πετύχει ανέτοιμο και να σου ακυρώσει το καλοκαίρι και τα σχέδιά του.
Μην παραλείψεις να διεκδικήσεις αυτή τη μικρή ευτυχία — σε κάνει πιο δυνατό, όχι πιο ευάλωτο, παρά τα όσα διατείνονται βαρύθυμοι καθ(οδ)ηγητές.
Αν είναι να διαλέξεις μιαν υποταγή, διάλεξε εκείνη στο καλοκαίρι. Είναι από μόνη
