του Παναγιώτη Ξοπλίδη
Οι συμβολαιογραφικοί σύλλογοι Ελλάδας αποφάσισαν να σταματήσουν την αποχή τους, ακόμη και από τους ελάχιστους πια πλειστηριασμούς κατοικιών από τους οποίους απείχαν. Σε ανακοίνωσή της, η συντονιστική επιτροπή καλεί τους συμβολαιογράφους να καταγράφουν λεπτομερώς πρόσωπα και γεγονότα που συμβαίνουν κάθε Τετάρτη στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας κατά την παρέμβαση του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς και να παραδίδουν την έκθεσή τους στην εισαγγελία, ανοίγοντας το δρόμο για νέες διώξεις κατά μελών του κινήματος.
Άλλωστε, οι 9 συμβολαιογραφικοί σύλλογοι της Ελλάδος, είναι αυτοί που βοήθησαν οικονομικά την κυβέρνηση, καταβάλλοντας από 20.000 ευρώ ο καθένας, για να συμπληρωθεί το ποσό των 180.000 που κόστισε το στήσιμο της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, με βάση την οποία επιδιώκουν να αρπάζουν στο εξής στη λαϊκή περιουσία.
Είναι φανερό, ότι η μέχρι σήμερα «αποχή» τους, ήταν μια κίνηση που έγινε κάτω από την πίεση του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς, που 10 μήνες τώρα κάθε Τετάρτη ακυρώνει στη Θεσσαλονίκη και σε όλη την Ελλάδα τους πλειστηριασμούς, και όχι από πρόθεση των συμβολαιογραφικών συλλόγων να βοηθήσουν στο να βρεθεί μια λύση στο ζωτικό αυτό πρόβλημα, όπως εντελώς υποκριτικά γράφουν στην ανακοίνωσή τους. Ως απάντηση μετά την ψήφιση του 4ου μνημονίου, τη δημοσίευση του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και τη θεσμοθέτηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, στην όξυνση της επίθεσης κυβέρνησης-ΕΕ-τραπεζιτών στη λαϊκή περιουσία, ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης απάντησε τις τελευταίες 4 εβδομάδες με την ένταση της δικής του δράσης. Με ακόμη μεγαλύτερη μαζικότητα, πιο δυναμικά και αποφασιστικά, παρά τις απειλές των συμβολαιογράφων, τις νυχτερινές «επισκέψεις» της αστυνομίας σε σπίτια και νέες διώξεις μελών του Συντονισμού, στήθηκαν ανθρώπινες αλυσίδες σε ολόκληρο το Δικαστικό Μέγαρο της Θεσσαλονίκης, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι κανένας πλειστηριασμός δεν θα γίνει μέχρι την κατάργηση του νόμου για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τη θεσμοθέτηση νέου νόμου για την πραγματική προστασία της λαϊκής κατοικίας. Την Τετάρτη 28 Ιουνίου εκατοντάδες διαδηλωτές δεν επέτρεψαν και πάλι την είσοδο των συμβολαιογράφων και την πραγματοποίηση των προγραμματισμένων πλειστηριασμών, οι μισοί από τους οποίους αφορούσαν σε κατοικίες σε διάφορες συνοικίες της πόλης. Εξαίρεση ως προς τους συμβολαιογράφους η πρόεδρός τους Μπιλίση-Χρουσαλά που από νωρίς κλειδώθηκε (!) μέσα στην αίθουσα του ειρηνοδικείου, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να ικανοποιήσει τις αρπαχτικές διαθέσεις των τραπεζιτών (μεταξύ των οποίων και ένα διαμέρισμα 88 τ.μ. έναντι 27.000 ευρώ!) και εκδιώχθηκε τελικά όταν οι διαδηλωτές κατάφεραν να μπουν μαζικά στην αίθουσα. Εξαίρεση ως προς τους πλειστηριασμούς εκείνος στον οποίο εργαζόμενοι των σούπερ-μάρκετ Αρβανιτίδη-Καρυπίδη διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους και σε ένδειξη ταξικής αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε κάτω από τις επευφημίες και τα συνθήματα των διαδηλωτών.
Καθώς μπαίνει ο Ιούλιος οι πλειστηριασμοί όχι μόνο συνεχίζονται αλλά (υπολογίζοντας στην καλοκαιρινή ραστώνη και την απομαζικοποίηση του κινήματος) φτάνουν σε δυσθεώρητους αριθμούς: στις 4 Τετάρτες του Ιουλίου επιδιώκουν να κάνουν 53 πλειστηριασμούς στη Θεσσαλονίκη και 714 σε όλη τη χώρα.
Θεσ/κη με χαμόγελα και αγώνα εργαζόμενοι και νεολαία ακυρώνουν και σήμερα τους πλειστηριασμούς λαικής περιουσίας παρά το τέλος της αποχής pic.twitter.com/pwysOYkZg7
— Chris Avramidis (@chris_avramidis) 28 Ιουνίου 2017
Όμως, όπως εδώ και 10 μήνες, ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων θα συνεχίσει να κρατάει την απελευθέρωση των πλειστηριασμών στα χαρτιά. Στο ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης κανένα λαϊκό σπίτι, μαγαζί, οικόπεδο ή χωράφι δεν πέρασε στα χέρια των τραπεζών ή του κράτους. Κόντρα στην ηττοπάθεια, το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς γίνεται ποτάμι που όλο και «φουσκώνει».
Είναι ανάγκη των καιρών το πνεύμα του ανυποχώρητου αγώνα να περάσει σε όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα. Το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς στην Θεσσαλονίκη αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει μόνο η ΤΙΝΑ των μνημονίων και της αγοράς. Υπάρχει και η εναλλακτική λύση του αποφασιστικού, αδιαπραγμάτευτου, ανυποχώρητου αγώνα για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά για την κατοχύρωση για όλους όσους ζουν σ’ αυτή τη χώρα του δικαιώματος στη στέγη, την ενέργεια, το νερό, τα κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες και την οριστική απαλλαγή από την κοινωνική βαρβαρότητα που επιβάλλουν κυβέρνηση-ΕΕ-κεφάλαιο. Με την λογική του ανεξάρτητου κέντρου αγώνα είναι εφικτό να επιτυγχάνονται σημαντικές νίκες σήμερα και μάλιστα με επιβολή των όρων του κινήματος και όχι με μεταφυσικές προσευχές ενός μακρινού μέλλοντος ή με επικλήσεις σε κυβερνητικές λύσεις χωρίς οργανωμένο λαό και ανασυγκροτημένο ταξικό κίνημα.
