του Λεωνίδα Βατικιώτη
Νικητές μπορούν να θεωρούνται οι περισσότεροι από 1.500 φυλακισμένοι Παλαιστίνιοι αγωνιστές πριν καν συμπληρώσουν έναν μήνα από τη 17η Απριλίου όταν ξεκίνησαν την απεργία πείνας. Η διαμαρτυρία τους έχει ξεπεράσει τους τοίχους των φυλακών φέρνοντας, για μια ακόμη φορά, σε άσχημη θέση το σιωνιστικό κράτος, που με την συγκατάθεση και την παρότρυνση του αμερικανού προέδρου Ντ. Τραμπ συνεχίζει την ρατσιστική πολιτική εθνοκάθαρσης σε βάρος των Παλαιστινίων. Στα αιτήματα των Παλαιστινίων κρατουμένων περιλαμβάνονται διεκδικήσεις που θεωρούνται προφανείς ακόμη και στα πιο καταπιεστικά καθεστώτα του κόσμου, όχι όμως στο αρχετυπικό κράτος παρία του Ισραήλ που έχει καταφέρει από το 1967, μετά τον πόλεμο των 6 ημερών, μέχρι σήμερα να φυλακίσει περισσότερους από 800.000 Παλαιστινίους ή το 40% του ανδρικού πληθυσμού! Ζητούν συγκεκριμένα: Την τοποθέτηση δημοσίων τηλεφώνων ώστε να μπορούν οι φυλακισμένοι να επικοινωνούν με τον έξω κόσμο, δυνατότητα στις οικογένειές τους να τους επισκέπτονται 2 φορές το μήνα, δικαίωμα επισκέψεων από συγγενείς δευτέρου βαθμού, περισσότερη ώρα για κάθε επίσκεψη, δυνατότητα λήψης φωτογραφιών με τους επισκέπτες, τερματισμό των διοικητικών κρατήσεων, κ.α. Επίσης οι φυλακισμένοι ζητούν τη δυνατότητα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για όσο καιρό είναι φυλακισμένοι, καθώς το εβραϊκό κράτος τις ελάχιστες φορές που τους επιτρέπει πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, τους ζητά να πληρώνουν!
Τη διεθνή κατακραυγή, και συγκεκριμένα καταγγελία της Διεθνούς Αμνηστίας, προκάλεσε πρόσφατα η επιλογή των Σιωνιστών να κρατούν τους Παλαιστίνιους εκτός κατεχομένων εδαφών, κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών. Η διεθνής οργάνωση, με έδρα το Λονδίνο, απαίτησε από το εβραϊκό κράτος – απαρτχάιντ να διακόψει άμεσα αυτή την πρακτική και μέχρι να επιστρέψουν οι Παλαιστίνιοι στη γη τους να σταματήσουν οι τιμωρητικές πρακτικές παρεμπόδισης των επισκέψεων εκ μέρους των συγγενών τους.
Τα αιτήματα των Παλαιστινίων κρατουμένων έχουν προκαλέσει ένα κύμα διεθνούς ευαισθητοποίησης και συμπαράστασης στα δίκαια αιτήματα του λαού τους.
Σκοτεινή εξαίρεση σε αυτό το ρεύμα αποτελεί η κυβέρνηση του Τσίπρα, που ξεπληρώνει γραμμάτια τα οποία υπέγραψε την προεκλογική περίοδο για να μπορέσει να κυβερνήσει. Τώρα ήρθε η ώρα για Τσίπρα, Καμμένο και Κοτζιά να ανταποδώσουν τις προσβάσεις που τους εξασφάλισαν και την εύνοια που αφειδώλευτα τους προσέφεραν λόμπι και πρεσβείες από το 2012 ακόμη. Έτσι, η κυβέρνηση Τσίπρα δύο φορές το τελευταίο διάστημα που διαρκεί η απεργία πείνας έδωσε γη και ύδωρ στο σιωνιστικό κράτος. Την πρώτη φορά όταν αρνήθηκε να ψηφίσει πρόταση της Unesco που επέκρινε την ισραηλινή βία στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Και τη δεύτερη, με αφορμή την επίσκεψη του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής Ν. Παππά στο Τελ Αβίβ για την υπογραφή συμφωνίας περιαγωγής μεταξύ κινητών τηλεφώνων. Μια κίνηση εμφανώς συμβολική, κατά παραγγελία του εβραϊκού κράτους που μέτραγε φίλους και εχθρούς…
ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έδειξαν ότι είναι με τους διώκτες των παλαιστινίων αγωνιστών. Πιο καθαρά δεν μπορούσε να διατυπωθεί!
