Ναταλί Αρτό: Να ακουστεί η εργατική φωνή

ΔΑΝΑΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ, ΑΝΝΑ ΓΡΑΨΑ

«Προσπάθεια για να ακουστεί η ερ­γατική πλευρά» χαρακτήρισε την προε­κλογική της καμπάνια η Ναταλί Αρτό, υποψήφια της Εργατικής Πάλης για τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, ενώ δη­λώνει ότι δεν «πτοείται» από τα προγνω­στικά που της δίνουν ένα ποσοστό γύ­ρω στο 1% (το 2012 είχε πάρει 0,56%). Αν και κάποιοι χαρακτηρίζουν τη συμ­μετοχή της σε μία ακόμα εκλογική μάχη για την προεδρία ως ένα ακόμα σεχτα­ριστικό εγχείρημα, άλλοι την αναγνω­ρίζουν ως ένδειξη συνεπούς πολιτικής στάσης. Σε προεκλογική συγκέντρωσή της, η υποψήφια της Εργατικής Πάλης αναφέρθηκε στη σημασία τού να υπάρξει εργατική απάντηση, καθώς στην πραγ­ματικότητα τίποτα δεν αλλάζει την επο­μένη των εκλογών, όποιος και να είναι ο υποψήφιος που θα εκλεγεί. Κι αυτό για­τί απλώς θα ακολουθεί την πολιτική της αστικής τάξης.

Η Αρτό στο πρόγραμμά της κάνει λό­γο για απαγόρευση των απολύσεων, σύ­νταξη με 30 έτη εργασίας και βασικό μι­σθό στα 1.800 ευρώ. Για την εκπαίδευ­ση, ζητάει τη μείωση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια, ενώ παλεύει για δωρεάν υγειονομική περίθαλψη. Στο σημαντι­κό ζήτημα της μετανάστευσης και του προσφυγικού, προέχει η ελεύθερη διέ­λευση όλων των προσφύγων και μετα­ναστών, όπως και η κατάργηση των συ­νόρων. Σε επίπεδο πολιτικών θεσμών, προβάλει την ανάγκη οικοδόμησης του κράτους και της εξουσίας των εργαζο­μένων και των λαϊκών τάξεων, ενώ κα­ταγγέλλει τη σημερινή αντιδημοκρατι­κή μορφή της ΕΕ. Εδώ, ειδικότερα, η θέση της Αρτό και της Εργατικής Πά­λης περιγράφει μια κατάσταση όπου οι συσχετισμοί εντός ΕΕ και οι σχέσεις με­ταξύ των κρατών-μελών δεν διαφέρουν από τις σχέσεις που επικρατούν μεταξύ των υπόλοιπων κρατών του ιμπεριαλι­στικού κόσμου: Τα πιο αδύναμα κράτη εξαρτώνται από τις κυρίαρχες δυνάμεις, όπως η Γερμανία, η Βρετανία και η Γαλ­λία. Είναι η ισχυρή αστική τάξη της Ευ­ρώπης που επιβάλλεται στους λαούς των ευρωπαϊκών χωρών, όπως έδειξε πρό­σφατα το παράδειγμα της Ελλάδας και η αφαίμαξη του ελληνικού λαού από την παρατεταμένη λιτότητα.

Όπως αναφέρεται στις προγραμμα­τικές θέσεις: «Πατώντας στη δυσαρέ­σκεια που προκαλεί η Ευρώπη των κα­πιταλιστών, διάφοροι δημαγωγοί τονί­ζουν και προωθούν την επιστροφή στα εθνικά κράτη. Η αποκατάσταση των εθνι­κών συνόρων θα οδηγήσει σε οικονομι­κή και κοινωνική οπισθοδρόμηση που θα πλήξει τους εργαζόμενους και τα λα­ϊκά στρώματα».

Η Εργατική Πάλη μιλά για μια αντι­καπιταλιστική απάντηση, την οποία όμως αντιπαραθέτει στην πάλη για έξοδο από την ΕΕ. Χαρακτηριστικά, τονίζει ότι: «ως κομμουνιστές πρέπει να αντιταχθού­με στα εθνικιστικά προστάγματα, στην ξε­νοφοβία και σε όσα στρέφουν τους ερ­γαζόμενους εναντίον της ίδιας τους της τάξης. Μόνο οι εργαζόμενοι, απαλλαγ­μένοι από τα δεσμά του καπιταλισμού, μπορούν να δημιουργήσουν μια Ευρώ­πη πραγματικά ενωμένη: τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης».