του Ανδρέα Κυρίτση
H απόφαση που εξέδωσε ο Άρειος Πάγος την Πέμπτη για τη μη έκδοση των οκτώ τούρκων αξιωματικών που κατηγορούνται για ανάμιξη στο πραξικόπημα κατά του προέδρου Ερντογάν έγινε δεκτή με ανακούφιση από τον ελληνικό λαό. Ακόμα και οι εγχώριες φιλευθερωπαϊκές και φιλομνημονιακές δυνάμεις τη χαιρέτισαν όχι απλώς σαν νίκη του ανθρωπισμού αλλά, κυρίως, σαν θρίαμβο των ευρωπαϊκών ιδεωδών και αξιών και σαν επιβεβαίωση του κράτους δικαίου και της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.
Είναι αυτονόητο ότι η έκδοση των «8» στην Τουρκία θα πυροδούσε τη λαϊκή αντίδραση καθώς από τη μνήμη πολλών δεν έχει σβήσει η εικόνα του ταπεινωμένου, φιμωμένου και με δεμένα τα μάτια Οτσαλάν που το 1999 η ελληνική κυβέρνηση έστειλε στις τουρκικές φυλακές.
Είναι, επίσης, αυτονόητο ότι η λαϊκή και αριστερή κινητοποίηση στην Ελλάδα ενάντια στην έκδοση με βάση την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών και όχι του πραξικοπήματος είχε ξεχωριστή σημασία.
Ο γερμανικός Τύπος είδε ιδιαίτερα ευνοϊκά την απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία «τιμά τις ευρωπαϊκές αξίες», σύμφωνα με το Σπίγκελ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Γερμανία υπαγόρευσε τη συγκεκριμένη δικαστική απόφαση, οπωσδήποτε όμως η απόφαση αυτή είχε την έγκριση και τη στήριξη της Γερμανίας.
Κανείς όμως δεν μπορεί να πει «τέλος καλό, όλα καλά». Όχι μόνο γιατί η Τουρκία όντως αγρίεψε και επικρίνει ανοιχτά την Ελλάδα, κρατώντας στο χέρι της το χαρτί της «απελευθέρωσης» των προσφυγικών ροών, αλλά γιατί το αίτημα χορήγησης ασύλου στους «8» θα συζητηθεί σε δεύτερο βαθμό, ενώ και άλλες παρόμοιες υποθέσεις περιμένουν τη σειρά τους. Ταυτόχρονα, η απόφαση αυτή υπογραμμίζει την υποκρισία της ΕΕ που όσον αφορά τη συμφωνία της με την Τουρκία για τους πρόσφυγες τη χαρακτηρίζει «ασφαλή χώρα»…
Για τους τουρκους στρατιωτικους η Τουρκια ειναι μη ασφαλης χωρα ενω για τους προσφυγες που στελνουμε εκει ειναι ασφαλης χωρα!!!
— Dionisis Vithoulkas (@dionisisath) 26 Ιανουαρίου 2017
