Πρωτοβουλία ΝΑΡ για πρόγραμμα και κόμμα
«Προχωράμε στα επόμενα βήματα ξεδιπλώματος της πρωτοβουλίας για το σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης, ενθαρρυμένοι από τα πρώτα σημάδια συμμετοχής και θετικής αποδοχής της πρότασής μας», σημείωσε στο «κλείσιμο» της συζήτησης ο Γ. Ελαφρός, εκ μέρους του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση.
«Ακόμα κι αν δεν είναι στο επίπεδο της αναγκαιότητας και δυνατότητας της εποχής, υπάρχει μια κρίσιμη μάζα για να ξεκινήσει η συζήτηση και να αρθρωθεί η πρωτοβουλία, δεν είναι μια ρόδα που γυρίζει στον αέρα», συμπλήρωσε.
Απαντώντας στο ερώτημα εάν το ΝΑΡ θέτει κάποια κριτήρια, ακόμα και κάποιους «περιορισμούς» για τη συμμετοχή στην πρωτοβουλία, ο Γ. Ελαφρός σημείωσε πως βεβαίως το ΝΑΡ θέτει κριτήρια και καταθέτει προτάσεις (όπως την Πρόταση Προγραμματικής Διακήρυξης), κάτι που «το θεωρούμε υποχρέωσή μας».
«Ποια είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει, κατά τη γνώμη μας, η πρωτοβουλία; Μιλάμε καταρχήν για τη συγκρότηση ενός σύγχρονου κομμουνιστικού φορέα. Μιλάμε μια υπέρβαση όλων των προηγούμενων εκδοχών του κομμουνιστικού κινήματος. Θα πρέπει να μελετηθεί ουσιαστικά ο καπιταλισμός της εποχής μας, να δούμε τα νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά που έχει αναπτύξει. Καθοριστικό είναι το ζήτημα της επανάστασης. Δεν μπορούμε να μιλάμε για κομμουνιστική επαναθεμελίωση που δεν αποσκοπεί στην επανάσταση. Εάν δεν υπάρχει αυτοτέλεια από την αστική πολιτική, το ρεφορμισμό και το σεχταρισμό. Επίσης, πρέπει να έχει λογική αντικαπιταλιστικού μετώπου και μιας άλλης σχέσης με την εργατική τάξη. Αν δεν υπάρχει λογική χειραφέτησης της εργασίας, του εργατικού κινήματος, ενάντια στον αστικοποιημένο συνδικαλισμό, αν δεν αναζητήσουμε νέους δρόμους για την προσέγγιση του κόμματος με την εργατική τάξη, όχι με επιβολή πάνω στην τάξη και εργαλειακή αντίληψη, δεν πάμε μακριά. Αλλά και εσωκομματικά, όχι με αναπαλαίωση των εσωοργανωτικών χαρακτηριστικών του παλιού κ.κ., που προέκυπταν από την έλλειψη επαναστατικής στρατηγικής και φυσιογνωμίας».
Αναφερόμενος ο Γ. Ελαφρός στο από δω και πέρα, σημείωσε πως μπορεί να υπάρχει μια διπλή διαδικασία. Καταρχήν, συσπείρωση και συγκρότηση των δυνάμεων και των αγωνιστών που συμφωνούν σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Και επίσης επιδίωξη ενός ευρύτερου διαλόγου και κοινής δράσης με δυνάμεις κομμουνιστικής αναφοράς, όπως το ΚΚΕ ή άλλες που βρίσκονται εντός της ΛΑΕ. «Δεν είναι δυνατό όμως σήμερα να μιλήσεις για κομματική συγκρότηση, εάν δεν κάνουν τη δική τους τομή και υπέρβαση, με δυνάμεις που δεν δίνουν ανατρεπτική απάντηση στην ενότητα τακτικής – στρατηγικής και υποτάσσουν ακόμα μια φορά τη στρατηγική σε λογικές πατριωτικού αντιμνημονιακού μετώπου, χωρίς μέλλον», είπε χαρακτηριστικά.
ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ
Η υπόθεση του σύγχρονου φορέα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης δεν περιορίζεται στις δυνάμεις του ΝΑΡ, ούτε μπορεί αυτή η ιστορική αναγκαιότητα να καλυφθεί αποκλειστικά από το ΝΑΡ, παρά τη συνεισφορά του όλα αυτά τα χρόνια. Ο στόχος της συμβολής και υπέρβασης του ΝΑΡ σε μια ανώτερη κομμουνιστική οργάνωση είναι η δική μας έμπρακτη αυτοκριτική για τις ανεπάρκειές μας.
Με το ρεαλισμό και την αναγκαιότητα του άλματος της επανάστασης κι όχι την αυταπάτη σταδιακών μεταρρυθμίσεων ή κυβερνητικών λύσεων
Από τη μνημονιακή και ΝΑΤΟϊκή «αριστερά» στα λόγια, αλλά και από κάθε παραλλαγή του ΣΥΡΙΖΑίικου δρόμου προς τον καπιταλισμό πρέπει να βρεθούμε απέναντι, να φορέσουμε τα καινούργια ρούχα της εργατικής πολιτικής, της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και του κομμουνισμού της εποχής μας», υπογράμμισε στην εισηγητική ομιλία ο Γιάννης Ελαφρός, εκ μέρους της Π.Ε. του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση (ολόκληρη στο www.narnet.gr). «Κι επειδή θέλουμε να πάμε για μεγάλο ταξίδι δεν ξεκινάμε με χιλιομπαλωμένες σημαίες – με την αναπαλαίωση του ανύπαρκτου σοσιαλισμού, που δυσφήμησε και δυσφημεί ακόμα δυστυχώς το κομμουνιστικό κίνημα σε όλο τον κόσμο και του κομμουνιστικού ρεφορμισμού (αλά ΚΚΕ) ή την ανανέωση της αναρχικής ουτοπίας (”να αλλάξουμε την κοινωνία χωρίς να πάρουμε την εξουσία”). Μιλάμε για επαναθεμελίωση του κομμουνιστικού κινήματος και δημιουργική ανάπτυξη της επαναστατικής θεωρίας, του μαρξισμού».
Θέτοντας το ζήτημα του πού και πώς απευθύνεται η συγκεκριμένη πρόταση, ο Γ. Ελαφρός σημείωσε: «Η υπόθεση του σύγχρονου φορέα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης δεν περιορίζεται στις δυνάμεις και στους φίλους του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, ούτε μπορεί αυτή η ιστορική αναγκαιότητα να καλυφθεί αποκλειστικά από το ΝΑΡ, παρά τη συνεισφορά του όλα αυτά τα χρόνια. Ο στόχος της συμβολής και υπέρβασης του ΝΑΡ σε μια ανώτερη κομμουνιστική οργάνωση είναι και η δική μας έμπρακτη αυτοκριτική για τις ανεπάρκειές μας, αλλά και η ειλικρινή μας διάθεση να συμβάλλουμε στην ανάγκη των καιρών. Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα κομμουνιστών οργανωμένων ή μη που έχουν ενδιαφέρον για ένα νέο κόμμα στο οποίο να αναγνωρίζουν:
Το ρεαλισμό και την αναγκαιότητα του άλματος της επανάστασης κι όχι την αυταπάτη σταδιακών μεταρρυθμίσεων, εξελικτικών βημάτων, ή κυβερνητικών λύσεων που δήθεν οδηγούν από την καπιταλιστική κόλαση στο σοσιαλιστικό παράδεισο, ενώ στην πράξη καταλήγουν στο συμβιβασμό με την υπάρχουσα πραγματικότητα.
Τη θεμελιωμένη αναφορά στον επαναστατικό μαρξισμό και τη δημιουργική ανάπτυξή του. Σύγχρονες επεξεργασίες για τον καπιταλισμό της εποχής μας, που χαρακτηρίζεται από ποιοτικές μεταβολές. Την προσέγγιση της ιστορίας, με υπέρβαση πολιτικών, θεωρητικών και οργανωτικών πρακτικών που αντίκεινται στην έννοια της κομμουνιστικής χειραφέτησης αλλά και μοντέλων «υπαρκτού» σοσιαλισμού που την τραυματίζουν. Την επικέντρωση στα χαρακτηριστικά και στις χειραφετητικές δυνατότητες της σύγχρονης εργατικής τάξης. Την επιδίωξη κατάκτησης εργατικής σύνθεσης, χαρακτήρα και πολιτισμού από το νέο κόμμα.
Την επεξεργασία επαναστατικής κομμουνιστικής τακτικής και στρατηγικής για την αναμέτρηση με την αστική επίθεση, την ανεξαρτησία της εργατικής πολιτικής, την ταξική αναγέννηση του εργατικού κινήματος, την οικοδόμηση αντικαπιταλιστικής εργατικής μετωπικής πολικής στο κίνημα και συνολικά πολιτικά.
Την εργατική δημοκρατία ως βάση συγκρότησης, την ενότητα θέλησης στο μέγιστο δυνατό βαθμό ως αποτέλεσμα αλλά και εφαλτήριο ισχυρής ιδεολογικής συγκρότησης, ανώτερης συστράτευσης και κοινών κριτηρίων βασισμένων σε πραγματικό και βαθύ διάλογο μέσα στο κόμμα.
Πως προτείνουμε να προχωρήσουμε: Ως ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση συμβάλλουμε σε αυτήν την προσπάθεια με την Πρόταση Προγραμματικής Διακήρυξης, την οποία θέτουμε σε συζήτηση σε όλο το δυναμικό που ενδιαφέρεται σε διάλογο και θα θέλαμε συγκεκριμένες, γενικές ή επιμέρους τοποθετήσεις και παρατηρήσεις. Με την προώθηση διαδικασιών βάσης αλλά και κεντρικών. Με την ανάδειξή του σε κεντρικού θέματος στο 4ο συνέδριό μας, στο οποίο επιθυμούμε με ουσιαστικό τρόπο να συμβάλλει αυτό το ευρύτερο δυναμικό. Με τη μαχητική συνεισφορά των μελών του ΝΑΡ και της νΚΑ, των εργατικών – κοινωνικών μας κατακτήσεων, του πανελλαδικού οργανωτικού μας ιστού
Πώς προχωράμε συνολικά; Είναι ελπιδοφόρα η εμπειρία από τη δημιουργία πρωτοβουλίας για το πρόγραμμα και το κόμμα στις Δυτικές Συνοικίες της Αθήνας. Αντίστοιχα πρέπει να προχωρήσουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερες γειτονιές και πόλεις, κλάδους και χώρους σπουδών. Οι «πρωτοβουλίες» αυτές οργανώνουν την εσωτερική συζήτηση αλλά και δημόσιες παρεμβάσεις για θέματα που αφορούν τα πολιτικά μέτωπα, την εργατική δουλειά, τη θεωρία, την αποτίμηση του κομμουνιστικού κινήματος και των επαναστατικών αποπειρών, τις αρχές συγκρότησης ενός σύγχρονου κόμματος κομμουνιστικής απελευθέρωσης και την πορεία προς αυτό. Στην ουσία είναι εργαζόμενα σώματα επεξεργασίας και συμβολής, κινητοποιούν ευρύτερο κόσμο, σπάνε τη λογική της ανάθεσης στις οργανώσεις και στους επαΐοντες.
Μαζί με την ανάπτυξη τέτοιων πρωτοβουλιών βάσης, μπορεί να προχωρήσει σε μια πορεία η δημιουργία μιας κεντρικής συντονιστικής επιτροπής για την οργάνωση του διαλόγου και την ανάπτυξη όλης της διαδικασίας, με συμμετοχή οργανωμένων και ανένταχτων. Θα μπορούσε καταρχήν να μπει ένας στόχος για πρώτη πανελλαδική συνάντηση των ”πρωτοβουλιών” και όλου του κόσμου που εμπλέκεται στη διαδικασία τον Οκτώβρη του 2017 (και για συμβολικούς λόγους), όπου θα αποφασιστούν τα επόμενα βήματα».
