του Γιώργου Παυλόπουλου
Σε μια επιχείρηση παραπλάνησης και εξαπάτησης της κοινωνίας, αλλά και μαζικής εξαγοράς συνειδήσεων (δυνάμει και ψήφων…) επιδίδονται συστηματικά μετά το καλοκαίρι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και προσωπικά ο πρωθυπουργός, με αποκορύφωμα την παρουσία και τις «εξαγγελίες» Τσίπρα στη ΔΕΘ. Το παραμύθι τους δεν έχει δράκους αλλά συνάξεις κορυφής και κορδέλες σε μεγάλα έργα, επίδειξη δύναμης στα ΜΜΕ με τους καναλάρχες αλλά και ψίχουλα παροχών στις κοινωνικές ομάδες που έχουν εξαθλιώσει με την πολιτική τους, μαζί με φιλοδωρήματα σε χιλιάδες μακροχρόνια άνεργους οι οποίοι αναζητούν εναγωνίως έστω ένα προσωρινό και αναξιοπρεπές μεροκάματο.
Προφανής στόχος της κυβέρνησης είναι να γίνουν οι απαραίτητες …αβαρίες στο κυβερνητικό καράβι, το οποίο μπάζει νερά από παντού μετά τη λαίλαπα που έχει εξαπολύσει η «πρώτη φορά Αριστερά» εδώ και ενάμιση χρόνο και ειδικά μετά τις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου. Από τη στιγμή, δηλαδή, που άρχισε να εφαρμόζει με το νι και με το σίγμα το τρίτο μνημόνιο το οποίο η ίδια υπέγραψε, ξεπουλώντας τις ελπίδες των ψηφοφόρων της και το μεγαλειώδες λαϊκό «Όχι» στο δημοψήφισμα. Επειδή όμως η ΕΕ, το ΔΝΤ και το εγχώριο κεφάλαιο θα της επιβάλουν να πιει μέχρι τέλους το πικρό ποτήρι, είναι φανερό ότι αυτή τη επιχείρηση κρίθηκε ως απολύτως αναγκαία προκειμένου το σκαρί να μη διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη στις πολιτικές και κοινωνικές θύελλες που έρχονται. Πολύ περισσότερο καθώς, όπως κατέστη απολύτως σαφές και στο Γιούρογκρουπ της Παρασκευής, το ζήτημα της «ελάφρυνσης του χρέους», το δήθεν μεγάλο αντάλλαγμα που είχε δοθεί πέρυσι το καλοκαίρι για να υπογραφεί το τρίτο μνημόνιο, δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Ούτε της ΕΕ, ούτε φυσικά των Γερμανών και των Γάλλων που έχουν μπει σε προεκλογική περίοδο και αποκλείεται να κάνουν τέτοιου είδους χάρες.
Σε κάθε περίπτωση, η ταχεία ολοκλήρωση των προαπαιτουμένων της πρώτης αξιολόγησης και κυρίως η αντιδραστική μεταρρύθμιση των λεγόμενων «εργασιακών» που αποτελεί τον πυρήνα της δεύτερης αξιολόγησης, η οποία ξεκινά αμέσως μετά, προμηνύουν έντονους και επικίνδυνους κλυδωνισμούς τους επόμενους μήνες. Όπως παραδέχθηκε και ο εξωνημένος πρόεδρος της πουλημένης ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, «οι δανειστές θα φτάσουν τη χώρα στα άκρα» σε αυτή τη διαπραγμάτευση –κι αυτό, πολύ απλά, σημαίνει ότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι πολύ χειρότερο του αναμενομένου, καθώς στο τέλος, η κυβέρνηση θα υπογράψει τα πάντα.
Το σχέδιό τους λοιπόν είναι απλό και προφανές, ενώ αναμφίβολα δεν αντέχει στην κριτική των «μυημένων». Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν θα έχει επίδραση στη μεγάλη μάζα της κοινωνίας, η οποία παραμένει σε κατάσταση σοκ και απόγνωσης, αναζητώντας οπουδήποτε σανίδες σωτηρίας, έστω και …σάπιες. Έτσι, για παράδειγμα, δεν είναι σωστή η εκτίμηση πως δεν πιάνει τόπο ο ισχυρισμός του Τσίπρα, του Παππά και των υπόλοιπων κυβερνητικών στελεχών ότι κατάφεραν να κλείσουν επί σχεδόν τρία 24ωρα στην απομόνωση τους πιο ισχυρούς «παίκτες» της ελληνικής ολιγαρχίας για να τους δώσουν μια τηλεοπτική άδεια. Πολύ περισσότερο καθώς τα 246 εκατ. που μάζεψαν θεωρητικά από το τραπέζι (χωρίς, βεβαίως, να έχουν πάρει ακόμη ούτε ευρώ…) μετατράπηκαν σε υποσχετικές για κάποιες μικροπαροχές.
Το ίδιο ισχύει και για την απαξίωση της συνάντησης των «6» στην Αθήνα, τη φιέστα των υπουργών Εξωτερικών που οργάνωσε ο Κοτζιάς στη Ρόδο και άλλα παρόμοια «πανηγύρια». Αν και είναι αλήθεια πως δεν προσφέρουν καμία ουσιαστική ανάσα στον λαό (και πώς θα μπορούσαν, εξάλλου, να το κάνουν οι μισητοί στους δικούς τους λαούς Ολάντ και Ρέντσι…), δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι μεγάλο τμήμα της κοινωνίας κάνει αυτομάτως τη σύγκριση με τα όσα συνέβαιναν πριν μερικούς μήνες, όταν η Αθήνα και η κυβέρνησή της αποτελούσαν τον αποδιοπομπαίο τράγο στην Ευρώπη. Όσο για τα ψίχουλα και τα φιλοδωρήματα των πάσης φύσης επιδοτούμενων προγραμμάτων για τους άνεργους, όσοι έχουν βρεθεί σε αυτή τη θέση για καιρό ασφαλώς κατανοούν ότι κάνουν καλά και ύπουλα τη δουλειά τους.
Με άλλα λόγια: Για να μην αντέξουν τα φτιασιδώματα στο κυβερνητικό καράβι και να αποκαλυφθεί ξανά γρήγορα η σκουριά που ήρθαν να κρύψουν, πρέπει οι κοινωνικές και πολιτικές φουρτούνες να είναι ισχυρές, διαρκείας –και αντικαπιταλιστικές! «Χωρίς μισόλογα, συμβιβασμούς, χωρίς νέες αυταπάτες, με εμπιστοσύνη στη δική μας δύναμη, με μια δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση να ανοίξουμε τον δρόμο για μια κοινωνία που ο πλούτος και η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων», όπως σημειώνει και η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη ΔΕΘ.
