του Γιώργου Κρεασίδη
Ψηλά ιεραρχεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τις κινητοποιήσεις για τα μέτρα που αποτελούν την «ουρά» του αντι-ασφαλιστικού νομοσχεδίου. Τόσο αυτά που συνοδεύουν τον «κόφτη» που κάνει το μνημόνιο διαρκές και αυτόματο, όσο και αυτά που έρχονται στη συνέχεια με τις λεγόμενες «εργαλειοθήκες» του ΟΟΣΑ για την «απελευθέρωση», δηλαδή τις ανεξέλεγκτες απολύσεις, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και την κρατική επέμβαση στη λειτουργία των συνδικάτων και ειδικότερα στον τρόπο που αποφασίζεται η απεργία. Την ίδια ώρα ξεδιπλώνεται η επίθεση με αντικεπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις πριν καν τελειώσει ο ψευτοδιάλογος του υπουργείου Παιδείας, με άμεσες συνέπειες για το δικαίωμα στην εργασία των αναπληρωτών, τη λειτουργία των σχολείων και τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, αλλά και τη μαθητεία-απλήρωτη εργασία για τη μαθητική νεολαία. Οι κινητοποιήσεις αυτών των ημερών μπροστά στη σημερινή ψηφοφορία στη Βουλή και το Γιούρογκρουπ της Τρίτης, έχουν για την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μεγάλη σημασία «για ν’ ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή των αντεργατικών – αντιλαϊκών μέτρων, αλλά και για τη συνολικότερη ρήξη και ανατροπή του κοινωνικού μεσαίωνα μνημονιακών κυβερνήσεων- ΕΕ- ΔΝΤ-Κεφαλαίου, αν θέλει να ανακτήσει κατακτήσεις και δικαιώματα στη ζωή και στην κοινωνία που του ανήκει!».
Η εκτίμηση αυτή δε συνδέεται μόνο με το δεδομένο ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να συγκρουστεί με την κοινωνία ψηφίζοντας τα μέτρα, αλλά και επιχειρώντας να τα υλοποιήσει, αφού για παράδειγμα οι γενικευμένες ιδιωτικοποιήσεις δεν θα είναι μια απλή υπόθεση. Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει μεγάλη σημασία να αναδειχτούν και σε μεγαλύτερο βάθος οι πολιτικές προϋποθέσεις για την ανατροπή των μέτρων, όπως τις φανέρωσε η εμπειρία από την ανοιχτή στροφή του ΣΥΡΙΖΑ που, όπως υπογραμμίζεται στο κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, «ενταφιάζει με τιμές όλες τις αντιλήψεις και τις αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή πολιτική μέσα στην ΕΕ, μέσα στα πλαίσια του καπιταλιστικού μονόδρομου». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στρατεύεται στην υπόθεση ενός ανασυγκροτημένου και μαχόμενου εργατικού κινήματος, ενώ αναδεικνύει και το αναγκαίο πολιτικό πλαίσιο, καθώς τονίζει ότι η κατάργηση των μνημονίων «σημαίνει έναν άλλον δρόμο στην ελληνική κοινωνία. Με την μη αναγνώριση και μονομερή διαγραφή του χρέους, την ρήξη/έξοδο από την ΕΕ, εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας με εργατικό και λαϊκό έλεγχο, αυξήσεις εδώ και τώρα τους μισθούς και τις συντάξεις». Στην κατεύθυνση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διαμόρφωσε ειδική προκήρυξη μετά την ψήφιση του ασφαλιστικού, η οποία είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα της antarsya.gr, ενώ προχώρησε και σε μια σειρά πρωτοβουλίες. Έτσι στήριξε το διήμερο ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια που έγινε 14-15 Μάη από εργατικές συλλογικότητες, σχήματα και λέσχες, συλλογικότητες, καθώς και συνελεύσεις και στέκια που δραστηριοποιούνται στη γειτονιά. Το Σάββατο 14/5 συμμετείχε στην κινητοποίηση ενάντια στην απαράδεκτη απόφαση του δημάρχου Αθηναίων Καμίνη να δώσει το «Παλιό Πάρκο Χωροφυλακής» στη νεοναζιστική και υπόδικη εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή για να πραγματοποιήσει «φεστιβάλ μίσους».
Μάλιστα προτείνει να μετονομαστεί το Πάρκο σε «Πάρκο αντιφασιστικού αγώνα – Νίκος Μπελογιάννης». Την Παρασκευή 13/5 η ΑΝΤΑΡΣΥΑ οργάνωσε συζήτηση για τους αγώνες ενάντια στο νέο εργασιακό νόμο Ελ-Κομρί, τα άλλα μέτρα και τον ακραίο αυταρχισμό των «σοσιαληστών» του Ολάντ που συγκλονίζουν τη Γαλλία, με κεντρική ομιλήτρια την Έλσα Μπουλέ εκ μέρους αντιπροσωπείας του NPA (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα). Εκ μέρους της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρέτισε ο Γιώργος Μαυρομάτης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο επόμενο διάστημα θα προχωρήσει σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες υλοποίησης της απόφασης για τη συγκρότηση μιας αντι-ΕΕ κίνησης που η ανάγκη της αναδεικνύεται με ιδιαίτερη ένταση λόγω της επιθετικότητας που δείχνει ενάντια στους λαούς η ΕΕ, αλλά και της βαθιάς κρίσης που περνά. Μια κρίση που έχει κλονίσει τη νομιμοποίησή της στις συνειδήσεις, αλλά ταυτόχρονα τροφοδοτεί την εθνικιστική δεξιά εξαιτίας του δογματικού αριστερού ευρωπαϊσμού.
