Μέχρι την Eurovision αναμένεται να φτάσει ο αντικομμουνιστικός παροξυσμός του ακροδεξιού καθεστώτος του Κιέβου.
Η Ουκρανία θα συμμετάσχει στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό με ένα τραγούδι για τον διωγμό των Τατάρων από την Κριμαία, μετά την ήττα των Ναζί από τον Κόκκινο Στρατό, το 1944.
Το τραγούδι ονομάζεται «1944» και ερμηνεύει η Τζαμάλα, μία τραγουδίστρια που κατάγεται από μεικτή οικογένεια Τατάρων και Αρμενίων.
«Άγνωστοι έρχονται στο σπίτι και σκοτώνουν τους πάντες ενώ εσύ λες “δεν είμαστε ένοχοι”», είναι οι πρώτοι στίχοι του τραγουδιού, που στο ρεφραίν επαναλαμβάνει «δεν μπορούσα να περάσω τα νιάτα μου εκεί (στην Κριμαία) γιατί διαλύσατε την ειρήνη μου».
Στην πραγματικότητα το 1944 οι κάτοικοι της Κριμαίας μόνο… ειρηνικά δεν ζούσαν. Όντας υπό ναζιστική κατοχή, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού των Τατάρων της περιοχής (εκτιμώνται σε 20.000) πολέμησαν στο πλευρό των Ναζί από τις γραμμές των Waffen-SS, συμμετέχοντας σε θηριωδίες εναντίον αμάχων στην Ουκρανία αλλά και στην καταστολή της αντίστασης σε Γαλλία και Πολωνία.
Μετά την απελευθέρωση της χερσονήσου από τον σοβιετικό στρατό επελέγη η μεταφορά του συνόλου του πληθυσμού των Τατάρων στο Ουζμπεκιστάν, προκειμένου να γλιτώσουν από την οργή και τα αντίποινα των υπολοίπων πληθυσμών της περιοχής, σύμφωνα με τις αρχές της ΕΣΣΔ, ως «συνολική τιμωρία» σύμφωνα με τον ιστορικό αναθεωρητισμό.
Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από την άποψη καθενός για τη σταλινική περίοδο της Σοβιετικής Ένωσης, αν το τραγούδι επεδίωκε να σταθεί στοιχειωδώς αξιοπρεπώς απέναντι στην ιστορία όφειλε να περιλαμβάνει μία νύξη έστω για το βρώμικο παρελθόν μεγάλου τμήματος του ταταρικού πληθυσμού.
Όμως ο νεοφασιστικό καθεστώς του Κιέβου ψάχνει απλώς έναν ακόμη τρόπο να πλήξει την αίγλη με την οποία περιβάλλεται στη συλλογική μνήμη των λαών της περιοχής η νίκη απέναντι στον ναζιφασισμό. Κίνηση που ευθυγραμμίζεται με την καταστροφή μνημείων της αντιφασιστικής νίκης και την αναγνώριση αιμοσταγών συνεργατών των Ναζί, όπως ο διαβόητος Στεπάν Μπαντέρα, ως «εθνικών ηρώων».
Γ. Μ
