του Γιώργου Κρεασίδη
Με το «προσύμφωνο» κυβέρνησης και τρόικας για το ασφαλιστικό και το φορολογικό, που ήρθε στη δημοσιότητα την περασμένη βδομάδα, μπαίνει στην τελική της φάση η προσπάθεια επιβολής των νέων σκληρών μέτρων που φέρνει το τρίτο μνημόνιο. Οι θετικές για την κυβέρνηση δηλώσεις του Σόιμπλε τις τελευταίες μέρες, είναι φυσικά κακό σημάδι.
Το προσύμφωνο προβλέπει ότι η τρόικα επιστρέφει στις 4 Απρίλη, με στόχο να ολοκληρωθεί η συμφωνία μέχρι το γιούρογκρουπ στις 11 του μηνός. Έχει συμφωνηθεί σύνταξη από τα 20 χρόνια ασφάλισης, μείωση σε εφάπαξ, μερίσματα και ΕΚΑΣ. Υπό συζήτηση παραμένει η ακριβής μείωση στην κύρια σύνταξη όσων φεύγουν με λίγα χρόνια, με την Τρόικα να ζητάει ως και 320 ευρώ και τα ποσοστά αναπλήρωσης στο 0,45% με 0,60%. Οι εξελίξεις αυτές φυσικά συμπαρασύρουν και τις υπόλοιπες συντάξεις καθώς ο υπολογισμός γίνεται κλιμακωτά. Συμφωνήθηκε παράλληλα φοροεπιδρομή, καθώς το αφορολόγητο θα βρεθεί στα 9.100 ευρώ από 9.550 σήμερα και αυξήσεις στη φορολογία που ενδεικτικά φτάνουν τα 100 ευρώ παραπάνω μέσω συντελεστή 22% για τα εισοδήματα από 10 ως 20.000 ευρώ, δηλαδή τη μεγάλη μάζα όσων έχουν δουλειά. Παράλληλα αντίστοιχη φορολόγηση για αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες, με τους δεύτερους από το πρώτο ευρώ.
Το γεγονός όμως ότι αυτά τα μέτρα έχουν δρομολογηθεί από το καλοκαίρι στη Βουλή με τις ψηφοφορίες ενόψει τρίτου μνημονίου, από κυβέρνηση αλλά και ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι και δεν προχωράνε, παρά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και την πλατιά συναίνεση σε πολιτικό επίπεδο, με την προσθήκη και του κόμματος Λεβέντη, έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με το φόβο των λαϊκών αντιδράσεων και τη δυναμική των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, της προηγούμενης περιόδου. Η απεργία στις 4 Φλεβάρη, τα αγροτικά μπλόκα και κινητοποιήσεις, οι συγκεντρώσεις των αυτοαπασχολούμενων και των μικρομεσαίων ήταν μια απότομη προσγείωση για τα κυβερνητικά επιτελεία που φαντάζονταν ότι η επίκληση της Αριστεράς και η πρόσφατη εκλογική επιτυχία θα επιδρούσαν καθοριστικά διασφαλίζοντας κλίμα ανοχής. Δεν ήταν καθόλου έτσι τελικά και δημιουργήθηκε σοβαρό πολιτικό εμπόδιο για τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, παρά την προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί η άθλια πρακτική του κοινωνικού αυτοματισμού και το αδύναμο πολιτικά μέτωπο ενάντια στα μέτρα, κυρίως λόγω του διαταξικού σε ένα βαθμό χαρακτήρα των κινητοποιήσεων αγροτών και μικρομεσαίων. Κρίσιμες πλευρές αποδείχθηκαν η μεθοδευμένη απομόνωση σε μορφή και περιεχόμενο, η γραμμή συνδιαλλαγής με την κυβέρνηση και τελικά η αποκλιμάκωση, με πρωταγωνιστικό ρόλο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που κράτησαν κάτω από την ηγεμονία τους και το νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό του ΜΕΤΑ, ενώ στην ίδια τροχιά αποκλιμάκωσης παρέμεινε και το ΠΑΜΕ.
Το αδιέξοδο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας καταγράφηκε με σαφή τρόπο στην απόφαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, με τις ψήφους των ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ, ΜΕΤΑ, ΠΑΜΕ και Δημ. Ανατροπή να προκηρύξει 24ωρη απεργία στις 7/4 για το ασφαλιστικό, καλώντας και τη ΓΣΕΕ να κινηθεί ανάλογα. Οι Παρεμβάσεις αντιπρότειναν με την ανακοίνωση της οριστικοποίησης του ασφαλιστικού να καλέσει η ΑΔΕΔΥ σε καταλήψεις κυβερνητικών κτιρίων και συλλαλητήριο στις 2/4 που επιστρέφουν οι δανειστές, καθώς και τη μετατροπή των παρελάσεων σε διαδηλώσεις και 48ωρη απεργία στις 6-7/4 ως απεργία αποτροπής και αν γίνει η κατάθεση του νομοσχεδίου, απεργία μάχης με παράλληλες δυναμικές ενέργειες.
Η πρόταση των Παρεμβάσεων μπορεί να νοηματοδοτήσει την απεργιακή κινητοποίηση και αυτή η λογική θα κατατεθεί στη σύσκεψη ομοσπονδιών που καλεί η ΑΔΕΔΥ ενόψει της απεργίας. Η κατάληξη σε συμφωνία κυβέρνησης και Τρόικας πρέπει να σημάνει συναγερμό, ξεσηκωμό με απεργίες, καταλήψεις, μπλόκα, λαϊκή κινητοποίηση με συγκεντρώσεις και πρωτοβουλίες ενημέρωσης και αλληλεγγύης. Καλή αρχή η μαχητική κινητοποίηση της νεολαιίστικης πρωτοβουλίας ενάντια στο ασφαλιστικό Block it, σε εκδήλωση με ομιλητή το Νίκο Παππά, όπου η παρουσία του διασφαλίστηκε από τα ΜΑΤ.
Στην κατεύθυνση αυτή θα πραγματοποιηθεί συνέλευση αγώνα την Τρίτη 29 Μαρτίου, στις 5:30 μ.μ. στη ΔΟΕ, ενώ αντίστοιχες συνελεύσεις συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων θα γίνουν αύριο στη Θεσσαλονίκη, στην ΕΔΟΘ στις 7 μμ και στην Πρέβεζα στο Εργατικό Κέντρο την ίδια ώρα.
Σε σημαντικό τμήμα της κοινωνίας υπάρχει δισταγμός ή και φόβος για την αναγκαία μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η προσφυγική κρίση. Μια πιο ολοκληρωμένη ματιά όμως αναδεικνύει ότι η αντιλαϊκή πολιτική είναι δεμένη με την άθλια αντιμετώπιση των προσφύγων και τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, ενώ η κυβέρνηση συνδέει άμεσα τη στάση της με το παζάρι για τη διαχείριση του χρέους και του μνημονίου.
Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων, της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας των λαϊκών στρωμάτων και των προσφύγων περνά από την ήττα της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συμβάλλει με όλες της τις δυνάμεις.
