της Δανάης Μαραγκουδάκη
Στην κρατικοποίηση του Μεγάρου Μουσικής προχώρησε με τροπολογία που κατατέθηκε στις 10 Φεβρουαρίου από τον ΣΥΡΙΖΑ (μιας και διαφώνησαν οι ΑΝΕΛ) παρότι αρκετοί μίλησαν για σενάρια διαπλοκής, ομηρίας υπαλλήλων ή ακόμα και για το απλό επιχείρημα της κρατικοποίησης ζημιογόνων επιχειρήσεων και ιδιωτικοποίησης κερδοφόρων…
Ειδικότερα, σύμφωνα με την τροπολογία, «οι δανειακές υποχρεώσεις του Μεγάρου που αναλαμβάνονται από το Δημόσιο ανέρχονται στα 226,33 εκατ. ευρώ».
Το ελληνικό Δημόσιο πληρώνει εφάπαξ δαπάνη 14,387 εκατ. ευρώ για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων λειτουργικών υποχρεώσεων του Μεγάρου, παραιτείται από τη διεκδίκηση βεβαιωμένων οφειλών ύψους 43,41 εκατ. ευρώ για δάνεια από την Εθνική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ενώ το Μέγαρο Μουσικής απαλλάσσεται «από κάθε φύσεως φόρους, τέλη, εισφορές και δικαιώματα ή οποιαδήποτε άλλη επιβάρυνση υπέρ του Δημοσίου, για πράξεις που σχετίζονται με την ανάληψη των ανωτέρω δανειακών του υποχρεώσεων από το ελληνικό Δημόσιο».
Ακόμη, το Δημόσιο παραιτείται «για χρονικό διάστημα 30 ετών από την είσπραξη τιμήματος, ως ανταλλάγματος, για την παραχώρηση κατά χρήση προς το Μέγαρο, του ακινήτου, έναντι ανάληψης των υποχρεώσεων αυτού». Επίσης, απαλλάσσεται το Μέγαρο και από «το κόστος μεταβίβασης και τη μεταγραφή της οικείας διαπιστωτικής πράξης».
Τέλος, το Δημόσιο αποκτά την πλειοψηφία στο ΔΣ του Μεγάρου, καθώς πλέον θα διορίζει 6 μέλη το υπουργείο Πολιτισμού, 2 μέλη το υπουργείο Οικονομικών και 3 μέλη ο «Σύλλογος οι Φίλοι της Μουσικής». Ωστόσο, ένας αστερίσκος μπαίνει στο γεγονός ότι το Μέγαρο ενώ δέχεται να διορίζεται η πλειοψηφία από το Δημόσιο, επιμένει σε ειδική ενισχυμένη πλειοψηφία (δηλαδή 9 ψήφων), ώστε για όλα τα σημαντικά θέματα για τη λειτουργία του Μεγάρου να απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του «Συλλόγου των Φίλων της Μουσικής» (που είναι εκ των ιδρυτών του ΟΜΜΑ). Επιδιώκει, λοιπόν, το Μέγαρο τη συνέχιση της συνδιοίκησης με το ελληνικό Δημόσιο (ενώ έχει απαλλαχθεί από υποχρεώσεις συνολικού ύψους περίπου 284 εκατ. ευρώ).
