του Λεωνίδα Βατικιώτη
Την οργισμένη αντίδραση της Ρωσίας προκάλεσε η πρωτοβουλία των Αμερικάνων να αλλάξουν ένα θεμελιώδες άρθρο του καταστατικού του ΔΝΤ, βάσει του οποίου ως τώρα ο διεθνής ιμπεριαλιστικός οργανισμός διέκοπτε με τη μία τη χρηματοδότηση σε μία χώρα, αν σταματούσε να εξυπηρετεί το δημόσιο χρέος της απέναντι σε επίσημους πιστωτές (δηλαδή κράτη και οργανισμούς σε αντιδιαστολή με τους ιδιώτες πιστωτές). Ο συγκεκριμένος όρος έθετε μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ των πιστωτών, απαγορεύοντας επί της ουσίας την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους που διακρατούν κράτη ή θεσμοί. Σε αυτό το πλαίσιο, το γενναίο κούρεμα των ελληνικών ομολόγων τον Μάρτιο του 2012 δε συνοδεύτηκε από κούρεμα των ομολόγων ή των χρεών της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και των κρατών μελών της ευρωζώνης.
Η απόφαση του ΔΝΤ ωστόσο, όπως ανακοινώθηκε από τον εκπρόσωπο Τύπου του Τζέρεμι Ράις, στην πράξη δεν αφορά όλα τα κράτη αλλά μόνο ένα, τη …Ρωσία! Η αλλαγή του καταστατικού του ΔΝΤ ήρθε να εξασφαλίσει τη συνέχιση της χρηματοδότησης της Ουκρανίας μετά την πολιτικά υποκινούμενη απόφασή του Κιέβου να αρνηθεί την αποπληρωμή του χρέους ύψους 3 δισ. δολ. που είχε αναλάβει από τη Ρωσία το Δεκέμβριο του 2012 ο πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς, λίγο πριν ξεσπάσει το φασιστικό κίνημα του Μεϊντάν κι ενώ η μάχη της Μόσχας να αποτρέψει την υπαγωγή της Ουκρανίας στην ΕΕ βρισκόταν στο αποκορύφωμά της. Γι’ αυτό το λόγο δάνεισε την Ουκρανία με προνομιακό επιτόκιο ύψους 5%, όταν στην πράξη η χώρα ήταν εκτός αγορών. (Αν είχε βγει ή την είχαν βγάλει είναι άλλο θέμα…)
Η απόφαση του πρωθυπουργού Αρσένι Γιατσενούκ να μη δεχθεί τη διευθέτηση που πρότεινε η Μόσχα για 3ετή αποπληρωμή και να συμπεριλαμβάνει το ρωσικό δάνειο στα χρέη που επέβαλε 20% κούρεμα και 4ετή επιμήκυνση της λήξης τους, δεν εντάσσεται σε μια συνολική απόφαση μονομερούς – κυριαρχικής παύσης πληρωμών, που θα άξιζε αναγνώρισης, ακόμη κι αν ζημιωνόταν η Ρωσία. Μάρτυρας, το γεγονός ότι το πρόσφατο δάνειο των ΗΠΑ, παρότι δεν ήταν διακρατικό καθώς δόθηκε μέσω της USAID, ούτε που διανοήθηκε το Κίεβο να το κουρέψει. Πρόκειται επομένως για μια πράξη εκδικητική, υπαγορευμένη από την Ουάσινγκτον, που έρχεται να τιμωρήσει τη Ρωσία για την βοήθεια που παρείχε στο προηγούμενο καθεστώς και τη στήριξη που προσφέρει σήμερα στις ρωσόφωνες ανατολικές επαρχίες.
Η απόφαση αυτή ωστόσο του ΔΝΤ καταρρακώνει παραπέρα το κύρος του, που ούτως ή άλλως βρίσκεται στα Τάρταρα, καθώς αποδεικνύει ότι είναι μακρύ χέρι των Αμερικανών, που ως αποστολή του δεν έχει μόνο να διευκολύνει την επίθεση του κεφαλαίου. Στόχος του επίσης είναι να υπηρετεί και να προάγει τα αμερικανικά συμφέροντα στο πλαίσιο του παγκόσμιου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού.
