του Θανάση Σκαμνάκη
Στο πλαίσιο του αφιερώματος για τα γεγονότα του Παρισιού, δυό φύλλα πριν, δημοσιεύτηκαν δύο εξαιρετικά ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις. Όπως τις διάβασα διαδοχικά, πρώτα της Ντιλμπέρ Κ. από το Κουρδιστάν, μαχήτριας του YPJ, κι ύστερα του Αλέν Κριβίν, στελέχους του γαλλικού ΝΡΑ, δεν μπόρεσα να αποτρέψω μια αυθόρμητη σύγκριση (με όλες τις υπερβολές αλλά και όλες τις αλήθειες που περιέχει το αυθόρμητο).
Ο ένας μιλάει με όρους. Εκείνη μιλάει με εικόνες. Ο ένας με ευχές, η άλλη με γεγονότα. Ο ένας προσπαθεί να απαντήσει, εκείνη απαντά, ο ένας είναι μορφωμένος, εκείνη μας μεταφέρει γνώση. Ο ένας πιστεύει, εκείνη έχει πάθος. …
Ο ένας είναι μιας ορισμένης ηλικίας που κουβαλάει πολλά, εκείνη είναι 21 χρόνων. Η διαφορά βρίσκεται σε ένα όπλο. Που παράγει αδιάκοπα ζωή και μια άλλου είδους μόρφωση. Δεν ξέρω αν είναι ανώτερη ή καλύτερη, πάντως είναι πιο πειστική. Και δεν εννοώ από την πλευρά της συγκίνησης, που ούτως ή άλλως με προετοιμάζει να αποθεώσω μια νεαρή κοπέλλα, η οποία πολεμάει για ό,τι εμείς θεωρούμε δίκαιο και μιλάει με την ορμή της νεότητας και τη συναισθηματική δύναμη του αγώνα της. Εννοώ και από την πλευρά της γνώσης που παρέχει, της σοφίας που μεταδίδει. Σχεδόν αντικειμενικά. Λέει μεγάλες κουβέντες που ακούγονται κανονικές, καθώς εξομοιώνονται με το ύψος εκείνης που τις εκφωνεί και της πραγματικότητας που περιγράφει.
Έχει πεποίθηση και αυτοπεποίθηση: ¨Δεν παλεύουμε μονο για την ελευθερία των Κούρδων γυναικών, αλλά όλων των γυναικών του κόσμου”.
Έχει ποιητικότητα κι ελευθερία: «αποδείξαμε πως η ομορφιά της γυναίκας είναι μέσα στη μάχη». Αποκαθιστά έννοιες και ιδέες όπως: ελευθερία, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, συντροφικότητα, αξιοπρέπεια, διεθνισμός, πατρίδα.«Ήρθα στον κόσμο στο Κομπάνι το 1994.
Μεγάλωσα μαθαίνοντας για τη γυναίκα, για την απελευθέρωση και τον κοινό μας αγώνα. Ποτέ δεν σκέφτηκα τον εαυτό μου έξω από το σύνολο και ποτέ δε σκέφτηκα τη δική μου ζωή σαν κάτι ξεχωριστό από τη ζωή του λαού μου».
Αποκαθιστά το όνειρο ως μέρος της πραγματικής ζωής: «Ένας κόσμος όπου οι γυναίκες δεν θα φοβούνται είναι ένας όμορφος κόσμος».
Φυσικά, θα πείς, συγκρίνω ανόμοια πράγματα. Και πολύ περισσότερο μιλώ για μια Γαλλία όπου ο αγώνας του Κριβίν και των κομμουνιστών, μπορεί να είναι κριτήριο για όλον τον πλανήτη, με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται. Άρα…
Άρα η Ντιλμπέρ είναι μια ακριβή αξία για όλους μας. Και για τον Κριβίν.
