του Γιώργου Δελαστίκ
Σοκ προκάλεσαν οι δηλώσεις του Βέλγου αντιπροέδρου της Κομισιόν Φρανς Τίμερμανς στην ολλανδική εφημερίδα Ντε Φόλκσκραντ. «Τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποτελούν σύνορα της Ευρώπης», δήλωσε. Επομένως «είναι κάτι παραπάνω από λογικό πως η φύλαξή τους αποτελεί συλλογική ευθύνη», πρόσθεσε. Το πρόβλημα φύλαξης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ είναι «κολοσσιαίο», ισχυρίστηκε. Απόδειξη είναι πως «σχεδόν ένα εκατομμύριο άτομα έχουν φτάσει στα γερμανικά σύνορα τους τελευταίους έντεκα μήνες» δήλωσε με φρίκη ο γερμανόφρων αντιπρόεδρος της Κομισιόν.
Ο Τίμερμανς προσπαθούσε να πείσει τους Ευρωπαίους πόσο σωστή είναι η πρόταση που έκανε η Κομισιόν για την ίδρυση μιας συνοριοφυλακής και ακτοφυλακής της ΕΕ με αυξημένες αρμοδιότητες. Τόσο αυξημένες που θα μπορεί αυτή η συνοριοφυλακή να καταλύει την εθνική κυριαρχία των κρατών – μελών της ΕΕ! «Σε επείγουσες καταστάσεις, η υπηρεσία (σ.σ. δηλαδή η συνοριοφυλακή – ακτοφυλακή της ΕΕ) θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει για να διασφαλίζει ότι θα αναλαμβάνει δράση ακόμη και όπου δεν υπάρχει αίτημα για βοήθεια από το ενδιαφερόμενο κράτος – μέλος ή όπου αυτό το κράτος – μέλος θεωρεί ότι δεν υπάρχει ανάγκη για επέμβαση» υπογραμμίζει η πρόταση που κατέθεσε η Κομισιόν. Πρόκειται για ανατριχιαστική θέση. Είτε θέλει είτε δεν θέλει μία χώρα, η συνοριοφυλακή της ΕΕ θα αποφασίζει μόνη της – δηλαδή οι Γερμανοί θα αποφασίζουν μόνοι τους! – και θα εισβάλει στη χώρα αυτή για να διεξαγάγει οποιαδήποτε πραγματική ή φανταστική επιχείρηση έχει αποφασίσει το Τέταρτο Ράιχ της Γερμανίας! Ακόμη και αν διαφωνεί ριζικά η εν λόγω χώρα, η συνοριοφυλακή της ΕΕ θα δρα στη χώρα αυτή επειδή έτσι αποφάσισε το Βερολίνο!
Εδώ έχουμε να κάνουμε με την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών – μελών της ΕΕ. Είναι άλλο πράγμα η οικειοθελής εκχώρηση τμήματος της εθνικής κυριαρχίας του από ένα κράτος – μέλος της ΕΕ σε κάποιον οργανισμό της ΕΕ και εντελώς άλλο πράγμα η εκ μέρους κάποιου οργάνου της ΕΕ ωμή καταπάτηση της κυριαρχίας μιας χώρας από τη συνοριοφυλακή της ΕΕ, είτε θέλει είτε δεν θέλει η κυβέρνηση του κράτους αυτού. Άλλο οικειοθελής παραχώρηση, άλλο καταπάτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Για να αποτρέψει την επέμβαση της συνοριοφυλακής της ΕΕ, ένα κράτος – μέλος της ΕΕ πρέπει να συγκεντρώσει το …75% (!!!) των ψήφων σε έκτακτη σύνοδο κορυφής. Το όριο αυτό είναι βέβαια αδύνατον να το πιάσει, δεδομένου ότι η Γερμανία και η Γαλλία έχουν σχεδόν από μόνες τους το 25% των ψήφων – χώρια οι δορυφόροι της Γερμανίας, όπως η Αυστρία, η Ολλανδία, οι Βαλτικές Χώρες, το Βέλγιο και άλλα κράτη, συμπεριλαμβανομένου στα θέματα αυτά και σκανδιναβικών κρατών, όπως η Δανία ή η Φινλανδία.
Διαφορετικά, η οποιαδήποτε διευκόλυνση της συνεργασίας του εν λόγω κράτους με τη συνοριοφυλακή της ΕΕ θα θεωρείται …υποχρεωτική (!) και κάθε άρνησή του θα συνιστά παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και θα επισύρει κυρώσεις!!!
Το κακό όμως δεν σταματά εδώ. Η πρόταση της Κομισιόν αναφέρει ρητά ότι η συνοριοφυλακή της ΕΕ θα έχει «ενισχυμένο ρόλο αναφορικά με τη συνεργασία με τρίτες χώρες» για διάφορους σκοπούς, «συμπεριλαμβανομένης …της πραγματοποίησης κοινών επιχειρήσεων στην επικράτεια της ΕΕ». Τι σημαίνει αυτό; Απλούστατα ότι η συνοριοφυλακή – ακτοφυλακή της ΕΕ μπορεί, έχει το δικαίωμα βάσει των ιδρυτικών της κανόνων, να συμφωνήσει με την Τουρκία να κάνουν όχι απλώς κοινές περιπολίες στο Αιγαίο, αλλά και στρατιωτικές επιχειρήσεις με οποιοδήποτε πρόσχημα! Βερολίνο και Άγκυρα μπορούν νομίμως πλέον να αδιαφορούν για οποιαδήποτε αντίρρηση της κυβέρνησης της Αθήνας, και να τη γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια! Ό,τι και να λένε οι ελληνικές κυβερνήσεις, όσο και να διαφωνούν, οι Τούρκοι θα αλωνίζουν στο Αιγαίο με την άδεια και τη συναίνεση των Γερμανών και των υπόλοιπων Ευρωπαίων, αν η πρόταση της Κομισιόν περάσει ως έχει. Ή -για ένα εξάμηνο αναβολή της λήψης απόφασης για την ίδρυση της συνοριοφυλακής, ακτοφυλακής της ΕΕ δεν οφείλεται σε ταλαντεύσεις των Γερμανών ή των Γάλλων. Αποσκοπεί απλώς στο να «χωνέψουν» τη νέα κατάσταση κάποιες χώρες που έχουν αντιρρήσεις και τις προβάλλουν μέχρι στιγμής – όλες με δεξιές κυβερνήσεις, όπως η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Ισπανία, η Κύπρος, η Μάλτα.
Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα δεν συμπεριλαμβάνεται στις κυβερνήσεις αυτές. Κατά βάση συμφωνεί με τις προτάσεις της Κομσιόν, έχει απλώς κάποιες «ενστάσεις» αναφορικά με το πώς θα διασφαλιστεί η συναίνεση του κράτους – μέλους της ΕΕ, στην επικράτεια του οποίου θα αναπτυχθεί η συνοριοφυλακή. Επίσης ο Τσίπρας, κατά την Αυγή, προτείνει «τεχνητή (όχι επιχειρησιακή) συνεργασία με τα τρίτα αυτά κράτη». Το τι θα δουν τα μάτια μας δεν περιγράφεται…
