του Γιώργου Δελαστίκ
Αυτή τη φορά τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν φέρθηκαν τόσο ηλίθια όσο την προηγούμενη. Τότε η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι εμφανίζονταν ως ακραιφνώς «τσιπρικοί», με αποτέλεσμα να γελάει ο κόσμος μαζί τους. Τώρα, αφού έδειξαν στους Γερμανούς πόσο «γερμανοτσολιάδες» είναι από πολιτική σκοπιά, το ρύθμισαν το θέμα.
Το πολυνομοσχέδιο υλοποίησης του «Μνημονίου Τσίπρα» υπερψηφίστηκε επί της αρχής μόνο από 154 βουλευτές – δηλαδή ούτε καν από τους 155 της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αφού έλειπε η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου. Πάνε ανεπιστρεπτί τα μεγαλεία των 230 ψήφων! Μόνο 154 ψήφους πήραν επίσης τα άρθρα του πολυνομοσχέδιου που αναφέρονται στο συνταξιοδοτικό (άρθρο 1), στο φορολογικό (αρ. 2) και στις εκατό δόσεις (αρ. 5). Σε δύο μάλιστα άρθρα που αναφέρονταν στα ανταποδοτικά τέλη του Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης (άρθρο 13) και στην ειδική εισφορά των συνταξιούχων (άρθρο 21), ο αριθμός των βουλευτών που τα υπερψήφισαν έπεσε ακόμη χαμηλότερα και έγινε 153. Μόνο σε δύο άρθρα πήρε πραγματική μνημονιακή ανάσα ο πρωθυπουργός. Το πρώτο ήταν αυτό για τη δημοσιονομική διαχείριση (άρθρο 10) (που εγκρίθηκε με 163 ψήφους) και το δεύτερο ήταν για την αναδιάρθρωση του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών της Αθήνας (ΟΑΣΑ), το άρθρο 17 στο οποίο συναίνεσαν 169 βουλευτές. Για να μην αποκαρδιωθεί τελείως ο πρωθυπουργός, τα κόμματα της μνημονιακής αντιπολίτευσης του έκαναν …δώρο το άρθρο 14, το οποίο αναφέρεται στην κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων – το υπερψήφισαν …242 (!) βουλευτές. Πρόκειται για νέο μνημονιακό ρεκόρ!
Πολύ διασκεδαστική ήταν η στάση που τήρησαν ο υποψήφιος (και σίγουρα χαμένος) Άδωνις Γεωργιάδης και η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά. Ιδίως με τη Φώφη, γέλασε και το παρδαλό κατσίκι. Καλά, ο Άδωνις είναι ένας αποτυχημένος υποψήφιος διεκδικητής της ηγεσίας του κόμματος που θα πουλήσει στη συνέχεια την υποστήριξή του σε κάποιον συνυποψήφιό του, υποτιθέμενο αντίπαλο εσωκομματικά, μήπως και τον ξανακάνει η ΝΔ υπουργό. Η Φώφη, όμως, ολόκληρη πρόεδρος του ασήμαντου ΠΑΣΟΚ, να κάνει …«κοπάνα» από τη Βουλή για να μην ψηφίσει κατά του Τσίπρα, είναι τουλάχιστον ασυνήθιστο, αν όχι πρωτοφανές! Ή μήπως την κοπάνησε για άλλο λόγο και συγκεκριμένα για να μην ψηφίσει υπέρ της κατάργησης των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, αφού το ΠΑΣΟΚ είχε αποφασίσει να καταργήσει αυτό το μέτρο που είχε ψηφίσει ο Ανδρέας Παπανδρέου; Ποιος θα μπορούσε να μας πει άραγε;
Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι η θέση της ΝΔ ήταν να υπερψηφίσει μόνο το άρθρο 14 της κατάργησης των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων. Θέση του ΠΑΣΟΚ ήταν να ψηφίσει υπέρ των άρθρων 14 και 17 υπέρ της αναδιάρθρωσης του ΟΑΣΑ, καθώς τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ βαρύνουν βαρύτατες υποψίες σε σχέση με τις αστικές συγκοινωνίες. Όσο για το Ποτάμι, ο Σταύρος Θεοδωράκης πρωτοτύπησε και πάλι. Καταψήφισε την κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων (γιατί άραγε;), αλλά υπερψήφισε τη δημοσιονομική διαχείριση (άρθρο 10) – ίσως για να δείξει στους Γερμανούς ότι το Ποτάμι παραμένει συνεπές κόμμα, σε αντίθεση με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που αφού ψηφίζουν υπέρ του «Μνημονίου Τσίπρα», στη συνέχεια «κάνουν νερά» αφού πειστούν ότι υπερψηφίζονται τα προαπαιτούμενα μέτρα, μήπως καταφέρουν και προσελκύσουν ψηφοφόρους ώστε κάποτε να επιστρέψουν στην εξουσία, στην οποία τόσο έχουν καλομάθει. Όσον αφορά δε στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, το ΚΚΕ παρέμεινε πιστό στη στάση του ότι ο χειρότερος εφιάλτης του είναι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα από την πολιτική που ακολουθεί. Καταψήφισε έτσι τα πάντα που έφερε στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να ταλαντευθεί πουθενά. Ο Βασίλης Λεβέντης τήρησε ακριβώς την ίδια στάση, με τη διαφορά ότι αυτός μίλησε από δεξιά και αστική σκοπιά.
Σαν τον Λεβέντη συμπεριφέρθηκε και η Χρυσή Αυγή. Αποκορύφωμα ήταν το σόου του Λαγού, ο οποίος αποκάλεσε «κομμούνια» τους βουλευτές του ΚΚΕ, καθώς βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση στη δίκη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, όπου κατηγορήθηκε από μάρτυρες ως ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας. Και γι’ αυτό προσπάθησε να συγκινήσει τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής παίζοντας θέατρο.
