της Χρύσας Πλακιώτη
Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο 6-7 Ιούνη πραγματοποιήθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία και με συμμετοχή εκατοντάδων ανθρώπων το διήμερο οδοιπορικό στα βήματα του Άρη Βελουχιώτη από τις εργατικές λέσχες της χώρας με κεντρικό σύνθημα: «Άρης Βελουχιώτης, 70 χρόνια ασύλληπτος». Ασύλληπτος από την αστική τάξη, τον «εθνικό κορμό», τις ηγεσίες. Από την αρχή της ανακοίνωσης του οδοιπορικού υπήρξε μεγάλη συμμετοχή του κόσμου. Συναγωνιστές απ’ όλη την Ελλάδα ενδιαφέρθηκαν να παραβρεθούν. Άνθρωποι κάθε ηλικίας ένιωσαν ότι τους αφορά. Τελικά η συμμετοχή ξεπέρασε τις προβλέψεις μας.
Το οδοιπορικό ξεκίνησε το Σάββατο 6 Ιούνη με πρώτο σταθμό την πλατεία Λαού στη Λαμία, εκεί όπου ο Άρης εκφώνησε τον ιστορικό του λόγο κλείνοντας με τη φράση «Ζήτω ο κυρίαρχος λαός». Δεύτερος σταθμός υπήρξε ο Γοργοπόταμος, όπου με επικεφαλής τον Άρη πραγματοποιήθηκε μια κορυφαία στιγμή της Αντίστασης κι ένα από τα σημαντικότερα σαμποτάζ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με την ανατίναξη της ομώνυμης γέφυρας.
To απόγευμα του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική πορεία και οδοιπορικό στην ιστορία των αγώνων του λαού της πόλης των Τρικάλων. Η πορεία ξεκίνησε από τους φανοστάτες που πιθανολογείται ότι μεταφέρθηκαν από την πλατεία στο φρούριο της πόλης. Πραγματοποίησε στάση στο μνημείο της αγροτικής εξέγερσης στην πόλη το 1925, καθώς και στην πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου, στο άγαλμα του στρατιωτικού αρχηγού του ΕΛΑΣ, του στρατηγού Στέφανου Σαράφη. Κατάληξη του οδοιπορικού αποτέλεσε η πλατεία Ρήγα Φεραίου, όπου στις 17 Ιούνη του 1945, σε μια επίδειξη κανιβαλισμού, κρεμάστηκαν σε έναν από τους φανοστάτες της τα κεφάλια του Άρη και του Τζαβέλα. Στην ίδια πλατεία, όπου στις 18 Απρίλη του 1944, κρεμάστηκαν από τους ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους, πέντε ΕΠΟΝίτες παλικάρια της πόλης.
Μετά τη μαζική αντιφασιστική πορεία στους δρόμους των Τρικάλων ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση με τίτλο Ο ανυπότακτος οργανωμένος λαός: τότε και τώρα. Μια συζήτηση στην οποία παρουσιάστηκαν ιστορικά στοιχεία και επιχειρήματα για τα γεγονότα και τη δράση του ΕΛΑΣ και επιχειρήθηκε να πιαστεί το κόκκινο νήμα της οργανωμένης πάλης του λαού μας και των μορφών αλληλεγγύης, αντίστασης, πολιτισμού μέχρι σήμερα.
Έπειτα από 70 χρόνια σιωπής των κρατούντων, και σε μια συμβολική κίνηση ιστορικής μνήμης και τιμής, τοποθετήθηκε στη πλατεία αναμνηστική πλάκα στο σημείο του φανοστάτη από τον οποίο κρεμάστηκαν τα κεφάλια των αγωνιστών.
Την Κυριακή 7 Ιούνη ξεκίνησε το οδοιπορικό για τη Μεσούντα της Άρτας και τον τόπο θυσίας του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ. Συναγωνιστές από την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και άλλα μέρη της Ελλάδας έφτασαν εκεί ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των λεσχών για να αποδώσουν φόρο τιμής, στον Άρη, τον Τζαβέλα, αλλά και σε κάθε αγωνιστή της Αντίστασης. Στην πλατεία του χωριού έγινε ιστορική αναδρομή στους αγώνες του τμήματος του ΕΛΑΣ τις τελευταίες εκείνες ημέρες στη γύρω περιοχή.
Στη συνέχεια και, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, πραγματοποιήθηκε η κατάβαση στο φαράγγι του Φάγγου, εκεί όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Άρης περικυκλωμένος από παρακρατικές συμμορίες της Δεξιάς και τμήματα της Εθνοφυλακής.
Για όλους εμάς που πήραμε μέρος ήταν, πρώτον και κύριον, ένα μάθημα προφορικής ιστορίας, μιας ιστορίας που δεν διδάσκεται στα σχολεία, που αποσιωπείται σκόπιμα από το σύστημα, που παραχαράσσεται και αντιστρέφεται, που κάνει τους ήρωες του λαού φονιάδες και τα τσιράκια των Γερμανών και της άρχουσας τάξης ελευθερωτές.
Όλοι νιώσαμε το μεγαλείο του αγώνα του «κυρίαρχου λαού», το πόσο κοντά έφτασε με τη πάλη του στη λαοκρατία και στη ζωή που ονειρευόμαστε. Μιλήσαμε με αγωνιστές του ΔΣΕ και εισπράξαμε την πικρία και την απογοήτευσή τους αλλά και τη βαθιά πίστη τους στο αγώνα και την αποτελεσματικότητά του.
Οι ερωτήσεις που έγιναν στους ομιλητές του οδοιπορικού αλλά και κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αφορούσαν κύρια την ανάγκη να κατανοήσουμε το τι έφταιξε και ο λαός ηττήθηκε τότε. Αλλά και το ρόλο των κομμάτων, των μετώπων, των μορφών οργάνωσης του κινήματος σε μια προσπάθεια να αντληθεί η εμπειρία για τους σημερινούς αγώνες και μέσα απ’ τη κουβέντα και τον προβληματισμό συνδέονταν αρμονικά το εργατικό ΕΑΜ και η σημερινή πάλη ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα, ο ρόλος των Άγγλων και των σημερινών προστατών ΕΕ-ΔΝΤ, οι αστικές κυβερνήσεις τού τότε και του σήμερα, πιστές στην αποστολή τους για την υπεράσπιση του κεφαλαίου.
70 χρόνια μετά τιμήσαμε στο πρόσωπό του Άρη την «ανώνυμη» δράση των εκατομμυρίων αγωνιστών που διεκδίκησαν μια ζωή στα μέτρα των ανθρώπων. Διαπιστώσαμε την ανάγκη να ξαναμελετήσουμε και να βαθύνουμε στις εμπειρίες και στους αγώνες του Λαού τότε. Να βγάλουμε τα ανάλογα συμπεράσματα για το σήμερα και να αξιοποιήσουμε την εμπειρία στους μικρούς καθημερινούς αγώνες, περιμένοντας τις μεγάλες μάχες που είναι μπροστά μας.
