του Γιώργου Μιχαηλίδη
Η πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία και το έντονο ιδεολογικό-πολιτικό χρώμα που απέκτησε εξαρχής προσέλκυσε εύρος εθελοντών απ’ όλη την υφήλιο οι οποίοι έσπευσαν να καταταγούν σε μια από τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές. Έτσι, στις παραστρατιωτικές μονάδες του ουκρανικού στρατού βρέθηκαν να πολεμούν Πολωνοί, Λιθουανοί, Γεωργιανοί και άλλοι, με βασικό κίνητρο τον αντιρωσισμό τους αλλά και την ιδεολογική συγγένειά τους με τις φασιστικές, εθνικιστικές ομάδες που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο Κίνημα Μαϊντάν. Η άλλη πλευρά, αυτή των λαϊκών πολιτοφυλακών του Ντονμπάς, προσέλκυσε άτομα κυριολεκτικά απ’ όλη την υφήλιο, με αντιφασιστικά αισθήματα είτε αυτά προέρχονταν από μια φιλορωσική, ορθόδοξη-χριστιανική σκοπιά είτε από μια άποψη καθαρά διεθνιστική, κομμουνιστική. Στην τελευταία περίπτωση εντάσσονται κι οι οχτώ αντιφασίστες-εθελοντές από την Ισπανία που συνελήφθησαν την προηγούμενη εβδομάδα από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία του ισπανικού κράτους. Οι οχτώ νεαροί διεθνιστές είχαν ταξιδέψει με δική τους πρωτοβουλία στην Ανατολική Ουκρανία, για να συνδράμουν τον αγώνα του ντόπιου πληθυσμού απέναντι στη χούντα του Κιέβου. Χωρίς να κρύψουν εξαρχής την παρουσία τους εκεί όπως και τα ιδεολογικά κι ανθρωπιστικά κριτήρια της απόφασής τους έδωσαν δημοσιότητα στη δράση τους στο πλευρό των λαϊκών πολιτοφυλακών. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως βοήθησαν ιδιαιτέρως να σπάσουν πολλές αυταπάτες σχετικά με το τι συμβαίνει στην Ανατολική Ουκρανία, ποια είναι η σύσταση κι ο σκοπός των λαϊκών πολιτοφυλακών. Κατέδειξαν επίσης ότι η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη δεν είναι σύσσωμη υπέρ των αποφάσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Κατά τη διαμονή τους στο Ντονμπάς οι οχτώ αντιφασίστες από την Ισπανία βοήθησαν τον ντόπιο πληθυσμό προσφέροντας εθελοντική εργασία ενώ αργότερα κατατάχθηκαν στις λαϊκές πολιτοφυλακές.
Αυτή τους η δράση, η έμπρακτη αλληλεγγύη, η σθεναρή τους καταδίκη προς την ισπανική κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, η επίκλησή τους στις διεθνείς ταξιαρχίες («όπως πλήθος Ευρωπαίων βρέθηκαν το 1936 στη χώρα μας, για να συνδράμουν τον αντιφασιστικό αγώνα του λαού μας, έτσι είναι καθήκον μας να κάνουμε κι εμείς τώρα» έλεγαν) είναι κι ο πραγματικός λόγος της δίωξής τους. Σε επίπεδο εξαγγελιών η κυβέρνηση Ραχόι μιλάει για «αντιτρομοκρατική επιχείρηση», προσάπτοντας στους συλληφθέντες αντιφασίστες κατηγορίες για ανθρωποκτονίες, κατοχή όπλων και εκρηκτικών αλλά και διακινδύνευση της ουδέτερης διεθνούς θέσης της Ισπανίας. Οι συλλήψεις τους, που πραγματοποιήθηκαν λίγες ώρες μετά την ανακοινωμένη επιστροφή τους στην Ισπανία, βασίστηκαν εξ ολοκλήρου σε υλικό αναρτημένο στο διαδίκτυο από τους ίδιους. Όλοι παραδέχονται ότι οι κατηγορίες που τους προσάπτει το ισπανικό κράτος δύσκολα θα σταθούν στο δικαστήριο γεγονός που αποδεικνύει ότι πρόκειται για επίδειξη ισχύος και προσπάθεια τρομοκράτησης με πολλαπλούς αποδέκτες. Από την πλευρά τους οι οχτώ αντιφασίστες, μέλη αριστερών ομάδων ή ανένταχτοι, δηλώνουν αμετανόητοι για την παρουσία τους στο Ντονμπάς. Παράλληλα, αρνούνται τα περί ουδετερότητας του ισπανικού κράτους αφού το τελευταίο ως μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ παίρνει ανοιχτά θέση υπέρ του ουκρανικού καθεστώτος. Η κυβέρνηση Ραχόι, που έχει κηρύξει κοινωνικό πόλεμο στον ισπανικό λαό, έχει κάθε λόγο να ανησυχεί από τις πρώτες σπίθες διεθνιστικής αλληλεγγύης που πετάγονται στην Ισπανία. Παρομοίως κι οι ναυαρχίδες των ευρωπαϊκών ΜΜΕ που προσπαθούν να εξομοιώσουν την υπόθεση των οχτώ αντιφασιστών με άλλες συλλήψεις στην Ισπανία για συμμετοχή στο ισλαμοφασιστικό ISIS ή να αλλοιώσουν την πολιτική ταυτότητα των κατηγορουμένων παρουσιάζοντας χαλκευμένες ή ανύπαρκτες δηλώσεις τους περί συνεργασίας με κομμουνιστές και ναζί. Η υπόθεση των αντιφασιστών της Ισπανίας είναι σημαντική και για έναν ακόμη λόγο. Θύμισαν έπειτα από πολύ καιρό στην ευρωπαϊκή Αριστερά τι πάει να πει διεθνιστική αλληλεγγύη. Δεν είναι ο αριθμός των αντιφασιστών εθελοντών, είναι το πολλαπλάσιας δυναμικής μήνυμα που τάραξε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
