Στόχος η λαϊκή εργατική ανταρσία
Η οικονοµική-πολιτική και κοινωνική κρίση, η αδυναµία της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να διαχειριστεί την κατάσταση, η πρωτοφανής επίθεση στην εργατική τάξη και τους εργαζόµενους, η µη εκλογή του Προέδρου της Δηµοκρατίας, η πίεση των από κάτω, καθώς και η πιθανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε συνδυασµό µε τον πυκνό πολιτικό χρόνο διαµορφώνουν την κοινωνικοπολιτική συγκυρία στην οποία θα διεξαχθούν οι εκλογές στις 25 Γενάρη. Εκλογές που για όλους τους παραπάνω λόγους αποτελούν κρίσιµη µάχη όχι µόνο για το σήµερα αλλά κυρίως για το αύριο.
Είναι επιτακτικό ότι, απέναντι στην πολιτική της εξαθλίωσης, του συµβιβασµού, της υποταγής αλλά και της διαχειριστικής λογικής, πρέπει να ακουστεί δυνατά και πλατιά µια άλλη φωνή και να προβληθεί µία άλλη πολιτική. Ανατρεπτική, αντικαπιταλιστική, επαναστατική.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αποτελώντας το πιο µαζικό και επιτυχηµένο εγχείρηµα της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς, δίνει αυτή τη µάχη µε το ειδικό βάρος που έχει κατακτήσει ευρύτερα ως αναγνωρίσιµο από την κοινωνία µαχητικό αντικαπιταλιστικό πολιτικό ρεύµα. Η παρέµβαση, η ενίσχυση και η ενδυνάµωσή της θα παίξουν ουσιαστικό ρόλο και εγγύηση όχι µόνο την περίοδο της εκλογικής µάχης αλλά κυρίως µετά την 26η του Γενάρη, είτε προκύψει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είτε όχι. Η πολιτική της πρόταση πρέπει να ανοιχτεί πλατιά στην κοινωνία και να αποτελέσει στοιχείο προβληµατισµού και συζήτησης σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά. Ενισχύοντας τους δεσµούς που έχει αποκτήσει µε τον κόσµο όλο το προηγούµενο διάστηµα, να γίνει το σηµείο αναφοράς για συσπείρωση, οργάνωση και πάλη στους χώρους παραγωγής και αναπαραγωγής της εργασιακής δύναµης.
Οι µάχες που δώσαµε σε όλα τα µέτωπα τόσο κεντρικά όσο και σε επίπεδο συνοικίας, καθώς και οι πρόσφατες δηµοτικές-περιφερειακές εκλογές, ανέδειξαν αφενός µια σειρά από αγωνιστές που εκλέχτηκαν στα δηµοτικά-περιφερειακά συµβούλια, αφετέρου ένα σηµαντικό δυναµικό που προσανατολίζεται και συσπειρώνεται όλο και περισσότερο σε µια αντικαπιταλιστική και αντιδιαχειριστική πρόταση, έστω κι αν αυτό δεν εκφράστηκε τόσο έντονα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Η ΤΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηρακλείου-Λυκόβρυσης, συµβάλλοντας ενεργά στα παραπάνω, έδωσε ανάγλυφα το στίγµα της στην τοπική κοινωνία, έφερε τη ρήξη και ανατροπή στο πολιτικό κατεστηµένο, πρωτοστάτησε στον αγώνα ενάντια στις απολύσεις-αξιολογήσεις-διαθεσιµότητες, ενάντια στη συγχώνευση των σχολείων, στο αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό κίνηµα και στο κλείσιµο των γραφείων της ΧΑ στο Ηράκλειο.
Η επόµενη µέρα δεν θα κριθεί στη Βουλή. Θα κριθεί στη δυναµική, την κατεύθυνση και το περιεχόµενο του λαϊκού και του εργατικού κινήµατος απέναντι σε οποιαδήποτε κυβέρνηση: Στην κατεύθυνση ή µη της συνολικής ανατροπής αυτής της πολιτικής και όχι της αλλαγής του διαχειριστή της.
Στο διακριτό αντικαπιταλιστικό επαναστατικό περιεχόµενο και στο απαραίτητο µεταβατικό πρόγραµµα που πρέπει να συνδέει τους αγώνες του σήµερα µε τους στόχους του αύριο.
Στην ενιαία δράση κυρίως από τα κάτω για τη συγκρότηση ενός µαζικού αντικαπιταλιστικού πόλου και στην ανάπτυξη ενός ταξικού και πολιτικοποιηµένου εργατικού κινήµατος.
Στην οργάνωση και χειραφέτηση της εργατικής τάξης, απέναντι σε κάθε τάση συµβιβασµού και υποταγής απ’ όπου, από όποιον και µε όποια µορφή αυτή προέρχεται.
Στη σύνδεση του οικονοµικού µε τον πολιτικό αγώνα µε στόχους ρήξης και ανατροπής, απέναντι στις τάσεις µινιµαλισµού και περιορισµού στο στενό οικονοµικό πλαίσιο (οικονοµισµός).
Στη διαµόρφωση της απαραίτητης πολιτικής και επαναστατικής συνείδησης στην εργατική τάξη και τους εργαζόµενους στον µεγάλο αγώνα για την κοµµουνιστική απελευθέρωση της κοινωνίας.
Στις 25 του Γενάρη λοιπόν δυνατή ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να γίνει δυνατή και η λαϊκή – εργατική Ανταρσία.
*Δηµοτικός σύµβουλος µε τη Ρήξη και Ανατροπή στο Ηράκλειο Αττικής
