Οιι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου είναι αναμφισβήτητα οι κρισιμότερες της νεότερης πολιτικής περιόδου.
Το αποτέλεσμά τους μπορεί να σηματοδοτήσει εκείνη τη δυναμική που θα διαμορφώσει ρήγματα στην πολιτική έκφραση της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Μπορεί όμως και να σημάνει μια διαδικασία ενσωμάτωσης, ακόμη και ενταφιασμού, του κοινωνικοπολιτικού ριζοσπαστισμού στο πλαίσιο μιας αριστεροφανούς διαχείρισης του συστήματος.
Έτσι η ενδυνάμωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ και της πολιτικής της αγωνιστικής συσπείρωσης των αριστερών και κομουνιστικών δυνάμεων αντικαπιταλιστικής λογικής συνιστά όχι μόνο ελπίδα για τις ανάγκες και τις αξίες του εργαζόμενου λαού αλλά και εγγύηση για την ουσιαστική δυνατότητα ενός ριζοσπαστικού μετασχηματισμού της ελληνικής κοινωνίας προς όφελος των εργαζομένων.
Θα καταστήσει επίσης αναγκαία τη δημιουργική υπέρβαση όλων των αδυναμιών του χώρου και την αναζήτηση εκείνων των κοινών τόπων που θα σφυρηλατούν την ενότητα όλων των ριζοσπαστικών αντικαπιταλιστικών δυνάμεων εντός δημοκρατικού πλαισίου και συντροφικού διαλόγου.
*Ο Γιώργος Μανιάτης είναι καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
