“Συνήθεια” ή “συνωμοσία”;

του Διονύση Ελευθεράτου

Η αναμονή για την τρίτη γνωμάτευση Λοβέρδου και ένας Σφακιανάκης…

Κάναμε λάθος, το ομολογούμε. Έπιασε το μάτι μας τον τίτλο της (νωπής τότε) είδησης ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος επικοινώ­νησε με τον Σφακιανάκη και προς στιγμή σκεφτήκαμε τον Νότη. Πρόλα­βε, μάλιστα, ο νους να «φτιάξει» και σενάρια.

Τι θα μπορούσαν να πουν ή και να κά­νουν, μαζί τής Παιδείας ο υπουργός και ο «μόρτης» ο αοιδός; Καμία ημερίδα μήπως με θέμα την αυθεντικότητα του λαϊκού κινή­ματος που εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή ή με θέμα το τερατούργημα της Μεταπολίτευσης; Ανταλλαγή απόψεων για το αν απειλούν πε­ρισσότερο τα θεμέλια της κοινωνίας οι με­τανάστες ή οι οροθετικές γυναίκες; Μήπως τίποτε μουσικές εκδηλώσεις στα σχολεία, ώστε να καλυφθούν οι ώρες που μένουν κε­νές εξαιτίας της έλλειψης εκπαιδευτικών;

Εδώ υπάρχουν ολοήμερα σχολεία που «διώχνουν» αναγκαστικά τους μαθητές στις 12 το μεσημέρι. Θα μπορούσε ίσως να «κρα­τήσει πρόγραμμα» μια-δυο ωρίτσες ο Νότης, ώστε να διευκολυνθούν κάπως οι εργαζόμε­νοι γονείς, να πιστωθεί κι ο υπουργός τη θέ­σπιση «πολιτιστικού προγράμματος». Η νιό­τη ν’ ακούει Νότη, να κάνει ο αοιδός δυνα­μική επανεμφάνιση έπειτα από το άδοξο τέ­λος που είχε -προ δεκάμηνου- η συνεργασία του με το Έναστρον, να γράψουν οι εφημε­ρίδες «από το Έναστρον στο Προαύλιον», να βγάλουν μεροκάματο μερικοί μουσικοί και τεχνικοί. Διετέλεσε κι υπουργός Εργα­σίας ο Λοβέρδος, επιδεικνύει ξεχωριστή ευ­αισθησία απέναντι στις ανθρώπινες βιοπο­ριστικές αγωνίες.

«Ξενερώσαμε» όμως… Με άλλον Σφακια­νάκη τα είπε ο υπουργός. Δεν επρόκειτο για τον ερμηνευτή του «Αετού» αλλά για την επι­τομή του αετίσιου -στο Ίντερνετ- ματιού. Για τον Μανώλη Σφακιανάκη, τον επικεφαλής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Αστυνομίας. Θα ψάξει, λέει, να βρει εάν εί­ναι ή όχι μαθητική μια σελίδα του Facebook που καλούσε σε καταλήψεις. Αυτή την απο­στολή δεν τη λες ακριβώς «δίωξη ηλεκτρονι­κού εγκλήματος», αλλά σίγουρα είναι «εντός του κλίματος» – για να παραφράσουμε τον στίχο του Τριπολίτη. Από εδώ η Εισαγγελία, από εκεί το μάτι του Μανώλη, δεν μπορεί, θα περιοριστεί της «ανταρσίας» η «πανώλη» (το ελπίζει η «υπεύθυνη Ελλάς, όλη….).

Θα πάψει λοιπόν για λίγο ο «ηλεκτρονι­κός» Σφακιανάκης να αναζητά παιδόφιλους και θα ψάξει για παιδο-υποκινητές. Διάβολε, δεν έχει όρια η υποκρισία της δήθεν αγωνί­ας για τη διασφάλιση του «ανεπηρέαστου» της μαθητικής κρίσης. Τους ενοχλεί αυτή καθαυτή η κρίση και η επιλογή των μαθητών – τελεία και παύλα. Τους ενοχλεί η διατάρα­ξη της «σιγής νεκροταφείου» σε ένα σχο­λείο που το έκαναν ημιθανές. Είδατε ποτέ κανέναν υπουργό Παιδείας να εξανίσταται με τους μεσήλικες «αγανακτισμένους» που βρίζουν τους μαθητές, τους απειλούν κι ενί­οτε επιχειρούν να υλοποιήσουν τις απειλές; Όχι. Αυτοί είναι οι… καλοί «εξωσχολικοί».

Το «κυνήγι μαγισσών», δηλαδή των «εξω­σχολικών υποκινητών» που ανακαλύπτονται ακόμη και όταν -κι όπου- είναι καταφανώς ομόθυμο το «θέλω» των μαθητών, εξελίσσε­ται σε ανοχή ή αγαλλίαση άμα τη εμφανίσει αναψοκοκκινισμένων «οργισμένων». Ο πατέ­ρας, ο οποίος π.χ. σε μέσο κοινωνικής δικτύ­ωσης θα επαινέσει το παιδί του που συμμετέ­χει στις κινητοποιήσεις και θα ευχηθεί να το κάνουν όλοι οι μαθητές, ίσως σε λίγο να υπο­χρεώνει σε υπερωρίες τον ανιχνευτή Μ. Σφα­κιανάκη. Ο έξαλλος, ο οποίος φωνάζει όσο πέντε Φορτσάκηδες και βρίζει τους «καταλη­ψίες» μαθητές όσο πέντε «Χρυσαυγίτες» έξω από ένα θέατρο που ανεβάζει «ανίερη πα­ράσταση», είναι ΟΚ. «Υπεύθυνος πολίτης»…

Δεν ξέρεις τι να πρωτοθαυμάσεις σε αυτό το «μάθημα δημοκρατίας»… Το «μονά-ζυγά δικά μας» στην περίπτωση του αφοριστικού θεωρήματος περί «εξωσχολικών»; Την πα­ραγγελία Λοβέρδου για το Facebook; Την υπέροχη λοβέρδεια αντίληψη ότι κόμματα κι οργανώσεις δεν πρέπει να βγάζουν τσιμου­διά για τα τεκταινόμενα στα σχολεία («εξω­σχολικές» παρεμβάσεις κι αυτές!), για να μέ­νει προφανώς η κυβερνητική εξουσία ανενό­χλητη, ανεμπόδιστη στο -πολιτικά και κοινω­νικά «ουδέτερο», βεβαίως, βεβαίως- έργο της;

Κατά τα άλλα, ένα φρεσκάρισμα στο μά­θημα της Λογικής μάλλον το χρειάζεται ο Ανδρ. Λοβέρδος: τη μία ημέρα λέει πως οι καταλήψεις αποτελούν έθιμο της περιόδου που προηγείται της επετείου του Πολυτε­χνείου (ηθικό δίδαγμα: «δεν υπάρχουν σο­βαρές αιτίες, τίποτε το χειρότερο δεν πλήτ­τει τα σχολεία επί των ημερών μου κι όσοι κινητοποιούνται είναι περίπου φολκλορικά στοιχεία ή κοπανατζήδες»). Την άλλη μέρα ψάχνει απεγνωσμένα υποκινητές. Ναι, κα­ταχθόνιους, επικίνδυνους συνωμότες που παίρνουν τηλέφωνο τους μαθητές και -αν πιστέψουμε την πρώτη λοβέρδεια εκδοχή- λένε χαμηλόφωνα: «Λοιπόν, φιλαράκο, τώ­ρα θα αποδείξεις στον εαυτό σου ότι είσαι μάγκας και μετράς. Θα θυμηθείς και φέτος να κάνεις την κατάληψη που γίνεται κάθε χρόνο τέτοια εποχή, γιατί δεν λέει να τα ξε­χνάμε αυτά. Εντάξει; Το αντέχεις;». Συγγνώ­μη, αλλά από τον συγκερασμό των δυο εκ­δοχών Λοβέρδου δεν μας προκύπτει τίπο­τε λογικότερο.

Ας είναι. Το «ποιος Σφακιανάκης» απο­σαφηνίστηκε σε λίγα δευτερόλεπτα. Το «συ­νήθεια ή συνωμοσία;» θα παραμείνει για λίγο (παραπάνω) σε εκκρεμότητα. Θα πε­ριμένουμε την τελική (;) γνωμάτευση του υπουργού, που τόσο δύσκολα θέματα του βάζουν τα αλλόκοτα αγρίμια και θρασίμια της χώρας…