του Μάκη Γεωργιάδη
Μη επανδρωμένα αεροπλάνα στην Κρήτη
εγκυμονεί η «πολιτική ασφαλείας» που έχει χαράξει η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πλέον τυχοδιωκτικά και πολεμοκάπηλα τμήματα της ολιγαρχίας των ΗΠΑ και της ηγεσίας του ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη και καθ’ όλα σύμφωνη να προχωρησει σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία για τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, στην παραχώρηη επιπλέον εγκαταστάσεων στις ΗΠΑ –και το ΝΑΤΟ– οι οποίες θα μετατραπούν σε βάσεις μετεγκατάστασης μη επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών. Όλες οι ενδείξεις συντείνουν στο γεγονός πως για το σκοπό αυτόν η συγκυβέρνηση προτίθεται να διαθέσει τις εγκαταστάσεις της 133ης Σμηναρχίας Μάχης της Αεροπορίας που εδρεύει στο Καστέλι της Κρήτης.
Η υπόθεση έχει ισχυρό παρασκήνιο και το αμερικανικό αίτημα για την εγκατάσταση τέτοιου τύπου μαχητικών αεροσκαφών προηγμένης τεχνολογίας χρονολογείται ήδη από το φθινόπωρο του 2013. Η κυβέρνηση κατά βάση αναζητεί εύσχημο και ανώδυνο τρόπο προκειμένου να ικανοποιήσει τον υπεραλαντικό της σύμμαχο χωρίς να αναγκαστεί να υποστεί τη διαδικασία κύρωσης διά του κοινοβουλίου μιας διμερούς συμφωνίας. Για το λόγο αυτόν, ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης φέρεται να επεξεργάζεται ιδέες που προωθούν την εμπλοκη και του ΝΑΤΟ στη διαδικασία, ώστε να μη χρειαστεί καν η κοινοβουλευτική διαδικασία.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η προπαγάνδα και οι κραυγές της κυβέρνησης περί «ισλαμιστικών απειλών», «τζιχαντιστών» και απειλών από την «τρομοκρατία και τις ασύμμετρες απειλές» πλήθυναν ξαφνικά μαζί με την εκφορά ιδεολογημάτων περί σταθερότητας, ασφάλειας και ειρήνης που μάλλον θα απουσίαζαν εάν η χώρα δεν συγκαταλεγόταν στους κόλπους του ΝΑΤΟ! Στην πραγματικότητα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Εμπλεκόμενη και υποτασσόμενη πλήρως στους τυχοδιωκτισμούς του ΝΑΤΟ τόσο στην Ουκρανία όσο και στη Μέση Ανατολή, η Ελλάδα αντιμετωπίζει όλο και πιο ξεκάθαρα το φάσμα μιας πολεμικής εμπλοκής. Βασική αποστολή των μη επανδρωμένων αυτών μαχητικών είναι η αντιμετώπιση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ. Αυτό σημαίνει την ενεργή εμπλοκή σε σειρά μετώπων από τη Συρία ως τα σύνορα της Ρωσίας. Σε αυτό το πλαίσιο βρίσκονται και οι ελληνικές φρεγάτες και υποβρύχια στην Ανατολική Μεσόγειο κατά τη διάρκεια ΝΑΤΟικών ασκήσεων και πρόβας πολέμου, την οποία ο Αντ. Σαμαράς, ως μέγας πατριώτης, πουλάει σαν δήθεν προστασία της κυπριακής ΑΟΖ από τις εντεινόμενες τουρκικές προκλήσεις. Ενώ με τις πράξεις και τις δηλώσεις του οξύνει την ενταση, από την άλλη εμφανιζει την Ελλάδα σαν όαση «σταθερότητας, ειρήνης και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή».
