του Δημήτρη Σταμούλη
Απεργιακή απάντηση στην πρόκληση βιομηχάνων, σουπερμάρκετ και ξενοδόχων
Η στρατηγική σύμπλευση βιομηχάνων, μεγαλεμπόρων και μεγαλοξενοδόχων κατά της αργίας της Κυριακής, όπως εκδηλώθηκε πριν από λίγες ημέρες, θέτει τη σημερινή πανελλαδική απεργιακή μάχη στο χώρο του εμπορίου σε άλλη, πανεργατική διάσταση. Δεν έγινε ασφαλώς από υπερβάλλοντα ζήλο υπέρ της πολιτικής της κυβέρνησης και των ΕΕ-ΔΝΤ η προσφυγή των εργοδοτικών οργανώσεων ΣΕΒ, ΣΕΛΠΕ (μεγάλα σουπερμάρκετ) και ΣΕΤΕ (τουριστικές επιχειρήσεις) στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με την οποία ζητούν να μην ισχύσει η προσωρινή του απόφαση (2307/14), που βγάζει παράνομη την πιλοτική λειτουργία των καταστημάτων και τις 52 Κυριακές του χρόνου σε δέκα περιοχές της χώρας.
Σε αγαστή συνεργασία και με απόλυτο μεταξύ τους συντονισμό οι κορυφαίες εργοδοτικές οργανώσεις του εγχώριου κεφαλαίου βάλλουν κατά δύο μικρότερων εργοδοτικών οργανώσεων (ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ, δηλαδή μικρομεσαίες επιχειρήσεις) σε ένα θέμα που φαινομενικά δεν τους αφορά. Αλλά προφανώς δεν είναι έτσι! Το κεφάλαιο πλέον απροκάλυπτα συντάσσεται με τη γραμμή της κυβέρνησης και της ΕΕ για διάλυση της πενθήμερης εργάσιμης εβδομάδας και για μελλοντική γενίκευση της εβδομάδας εργασίας των επτά ημερών και των 68 ωρών! Στο ρόλο του «πειραματόζωου» βρίσκονται σήμερα οι χιλιάδες εργαζόμενοι στο χώρο του εμπορίου και αύριο τα εκατομμύρια των εργαζομένων σε βιομηχανίες, υπηρεσίες, μικρούς και μεγάλους χώρους εργασίας όλων των κλάδων.
Στην ανακοίνωση της ομοσπονδίας ιδιωτικών υπαλλήλων γίνεται λόγος για «λυσσαλέα επίθεση που στόχο έχει να πάρει τον λιγοστό εμπορικό τζίρο» αλλά και «να βάλει αμέσως λουκέτο στη μικρομεσαία επιχείρηση». Εκτός όμως από τον μικρό εργοδότη, που σαφώς βλέπει το δρόμο της χρεοκοπίας και της ανεργίας μπροστά του, υπάρχει και το σφαγείο της ανεργίας για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους εμποροϋπάλληλους. Επιπλέον, ο κόσμος της εργασίας και του μαχόμενου εργατικού κινήματος πρέπει να δει λίγο παραπέρα από τα τεκταινόμενα στο χώρο του εμπορίου και να εκτιμήσει με σαφήνεια το ενδεχόμενο πολύ σύντομα η «καμπάνα» της εργάσιμης Κυριακής θα χτυπήσει για όλους τους εργαζόμενους!
Εύστοχα το συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας σημειώνει τα εξής: «Ο στόχος τους ήταν και εξακολουθεί να είναι διπλός: Αφενός, προς όφελος του συνόλου των εργοδοτών να τσακίσουν ό,τι έχει απομείνει από τις εργατικές κατακτήσεις και τα δικαιώματα για τους εργαζομένους που βρίσκονται πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες, υπό ένα καθεστώς εκμετάλλευσης κι εργοδοτικής τρομοκρατίας το οποίο ολοένα και εντείνεται, αφετέρου να ξαναμοιραστεί η πίτα της αγοράς υπέρ των μεγάλων εμπορικών ομίλων και πολυεθνικών. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη μάς επιβάλλουν η ζωή μας στην εργασία, ο όποιος ελεύθερος χρόνος μας και η δυνατότητά μας να βρισκόμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους, αλλά και συνολικά η κοινωνία, να υποταχθούν ολοκληρωτικά στις περιβόητες ανάγκες της αγοράς».
Γι’ αυτό η σημερινή πανελλαδική απεργία στο χώρο του εμπορίου που έχουν προκηρύξει πολλά πρωτοβάθμια σωματεία αλλά και η ΟΙΥΕ απαιτεί ευρύτερη στήριξη και αλληλεγγύη από το εργατικό κίνημα, από σωματεία και εργατικές συλλογικότητες. Στις αλυσίδες της περιφρούρησης, στον πεζόδρομο της Ερμού, και σε άλλα ραντεβού που έχουν βάλει τα σωματεία ανά την Ελλάδα προκειμένου να σπάσουν στην πράξη το αντεργατικό αυτό μέτρο, θα πρέπει να βρεθούν χιλιάδες εργαζόμενοι και άνεργοι, συλλογικότητες γειτονιών, αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και κόσμος του κινήματος. «Είναι μια απεργία από την οποία δεν πρέπει να λείψει κανείς», όπως διακηρύσσει το συντονιστικό σωματείων και συλλογικοτήτων κατά της κατάργησης της αργίας της Κυριακής.
Οι εργαζόμενοι στο χώρο του εμπορίου βιώνουν μια πρωτοφανή υποτίμηση της εργατικής τους δύναμης, με όξυνση της εκμετάλλευσης, αποτέλεσμα των μειωμένων μισθών, των ατομικών συμβάσεων, των απολύσεων, των σπαστών ωραρίων, της εκ περιτροπής εργασίας, της ορθοστασίας, της εργοδοτικής τρομοκρατίας απέναντι σε όποιον εργαζόμενο τολμά να διεκδικήσει τα στοιχειώδη δικαιώματά του. Από το καλοκαίρι του 2013, όταν και νομοθετήθηκε το άνοιγμα των καταστημάτων για επτά Κυριακές το χρόνο, γρήγορα φτάσαμε στην υπουργική απόφαση το περασμένο καλοκαίρι, με το «πιλοτικό» άνοιγμα των καταστημάτων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη κι άλλες περιοχές για όλες τις Κυριακές του χρόνου. Μπορεί η πρόσφατη δικαστική απόφαση να έχει οδηγήσει σε προσωρινή νίκη των εργαζόμενων, αλλά η παρέμβαση των ΣΕΒ, ΣΕΤΕ, ΣΕΛΠΕ δείχνει ότι δεν πρόκειται για «ενδοκλαδική» αντιπαράθεση, αλλά για έναν αγώνα πανεργατικού επιπέδου, με συντονισμό και κλιμάκωση της πάλης, με ένταξη νέων δυνάμεων από το εργατικό κίνημα στον αγώνα, με άλλου τύπου εργατική αλληλεγγύη. Από τη στάση του κεφαλαίου, που συμπαρατάσσεται υπηρετώντας «ενωμένο» τον στρατηγικό του στόχο για άλωση των εργατικών δικαιωμάτων, θα πρέπει να διδαχτεί το εργατικό κίνημα και να πορευτεί αναλόγως. Γι’ αυτό, λοιπόν, ας είμαστε όλοι στο απεργιακό ραντεβού της Αθήνας, στις 11 π.μ., στη συμβολή των οδών Ερμού και Κορνάρου.
