Αντιλαϊκά μέτρα «εδώ και τώρα» για προληπτική γραμμή χρηματοδότησης
Ούτε καν την αποχώρηση του ΔΝΤ από το καθεστώς επιτήρησης της «επόμενης μέρας» δεν κατάφερε να εξασφαλίσει η κυβέρνηση. Έτσι κι η «επόμενη μέρα» σε τίποτε επί της ουσίας δεν θα διαφέρει από τις προηγούμενες, με βάση αυτά στα οποία συμφώνησε ο πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς στις Βρυξέλλες (το δικό το Καστελόριζο) κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής. Στη συνάντησή του με τον νέο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ συμφώνησαν να τεθεί στη διάθεση της Ελλάδας μια προληπτική γραμμή χρηματοδότησης, την οποία η χώρα θα χρησιμοποιήσει εάν η έξοδός της στις αγορές καταστεί απαγορευτική. Το ποσό που θα είναι διαθέσιμο θα ανέρχεται γύρω στα 14-18 δισ. ευρώ και θα προέρχεται από τρεις πηγές: Τα αδιάθετα κονδύλια του ΤΧΣ (10 δισ. ευρώ), τις επιστροφές κερδών ελληνικών ομολόγων από κεντρικές τράπεζες και, τέλος, τα αδιάθετα αποθεματικά φορέων της γενικής κυβέρνησης, όπου κατά σκανδαλώδη τρόπο συμπεριλαμβάνονται και τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων! Το χειρότερο όμως είναι ότι ακόμη και γι’ αυτά τα ποσά που δεν αφορούν νέες εκταμιεύσεις, ενώ το μεγαλύτερο μέρος τους (από το ΤΧΣ) έχει ήδη δοθεί με δρακόντειους μάλιστα όρους στο πλαίσιο της δεύτερης δανειακής σύμβασης κι ενδέχεται να μην αξιοποιήσει ποτέ η ελληνική κυβέρνηση, συμφωνήθηκε ήδη Μνημόνιο. Η διάρκειά του θα είναι ένας χρόνος, ενώ την ευθύνη της επιτήρησης δεν θα έχουν μόνο οι Ευρωπαίοι αλλά και το ΔΝΤ, σε ρόλο τεχνικού συμβούλου.
Το νέο Μνημόνιο, που πιθανότατα θα συμφωνηθεί κι επίσημα μεταξύ Σαμαροβενιζέλων και τρόικας τέλη Νοεμβρίου-αρχές Δεκεμβρίου, θα περιλαμβάνει νέα αντιλαϊκά μέτρα στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που ξεκίνησαν να εφαρμόζονται από το 2010. Η «επόμενη μέρα» συνεπώς θα είναι μία από τα ίδια. Η δε υπόσχεση του Αντ. Σαμαρά για έξοδο από το Μνημόνιο συνιστά μια ακόμη ψευδεπίγραφη υπόσχεση, προς άγρα εντυπώσεων στην άτυπη, μακρά προεκλογική περίοδο…
Στο φόντο κυβερνητικών υποσχέσεων, που δεν αποδεικνύονται απλώς κενές περιεχομένου αλλά προπέτασμα καπνού για νέες επώδυνες μεταρρυθμίσεις, η γραμμή της μετωπικής σύγκρουσης με την πολιτική της τρόικας, όπως προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αναδεικνύεται σε μονόδρομο.
