του Γιάννη Ελαφρού
«Τα κόμματα λοιπόν -θέλουν δεν θέλουν- χωρίζονται σε κόμματα που υπερασπίζονται την ΕΕ, τα μονοπώλια, από τη μια μεριά, και στα κόμματα, όπως το ΚΚΕ, από την άλλη, που παλεύει για αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων με το λαό στην εξουσία να κάνει κουμάντο στην οικονομία» τόνισε ο Δ. Κουτσούμπας στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία του Πάσχα. Το πρόβλημα όμως για το ΚΚΕ είναι ότι οι εργαζόμενοι και ο λαός δεν χρειάζονται κυρίως έναν οδηγό κατάταξης των κομμάτων αλλά μια μάχιμη ανατρεπτική πολιτική γραμμή.
Το ΚΚΕ εξαντλεί τη δυναμική του στο να κτυπήσει τις άλλες αριστερές απόψεις, ενώ το τελευταίο διάστημα επιτίθεται με σφοδρότητα (και συχνά χωρίς αρχές) στην αντικαπιταλιστική Αριστερά και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Διαλέγουν όμως διαρκώς λάθος πεδίο, λέγοντας τόσο υπερβολικά ψέματα ώστε η λάσπη να γυρίζει σε όσους την εκτοξεύουν. Αφού είπαν ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι… απεργοσπάστες, έκαναν κριτική στην Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας και στον Πέτρο Κωνσταντίνου πως δεν είναι επαρκώς… αντιναζί! Ο Ριζοσπάστης (22/4) ανέλυσε γιατί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ρεφορμιστική! Ο λόγος; «Διότι είναι αυταπάτη να καλείς το λαό σε πάλη για πολιτικές αλλαγές σε όφελός του εντός του καπιταλισμού» γράφει επί λέξει. Πρόκειται για παραλογισμό. Το ΚΚΕ υποστηρίζει πως δεν είναι δυνατό να επιβάλει η εργατική τάξη ασταθείς και μερικές αλλά ουσιαστικές κατακτήσεις μέσα στον καπιταλισμό, δυναμώνοντας στην πάλη για την επαναστατική ανατροπή. Γι’ αυτό και το ΚΚΕ δεν θέτει ανατρεπτικούς πολιτικούς στόχους στο μαζικό κίνημα, προωθεί αγώνες χαμηλής έντασης και βγάζει κορόνες για τη «λαϊκή εξουσία», ενώ δεν συγκρούεται με την αστική εξουσία και την κυβέρνηση.
Ο Ριζοσπάστης κατηγορεί την ΑΝΤΑΡΣΥΑ πως «αποσυνδέει την αποδέσμευση από την ΕΕ από την εξουσία, μπορεί να υποθέσει κανείς ότι αναφέρονται σε κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού; Ισως μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ;». Διάνα πετύχατε, σύντροφοι. Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να μας βγάλει από την ΕΕ; Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει απαντημένο το ερώτημα της εξουσίας: πάλη για την επανάσταση και την εργατική εξουσία – δημοκρατία. Αλλά όχι στα χαρτιά, στον αγώνα με όπλο συσπείρωσης το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα.
