του Χρήστου Αβραμίδη
Την παραπομπή του πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) Θεοδόση Πελεγρίνη στο Πειθαρχικό Συμβούλιο αποφάσισε την Πέμπτη ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος με τις κατηγορίες της παράβασης καθήκοντος και της παραβίασης των κανόνων συμπεριφοράς. Η κίνηση αυτή έγινε στο πλαίσιο της διαμάχης που διεξάγεται μεταξύ του υπουργείου και των ΑΕΙ και στον οποίο κεντρικό ρόλο παίζει η μεγαλειώδης τρίμηνη απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων, σημαντικός αριθμός των οποίων αντιμετωπίζει την απόλυση εξαιτίας του μέτρου της διαθεσιμότητας.
Η πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα κίνηση του υπουργού, ο οποίος φαίνεται να τα έχει χαμένα μπροστά στα αδιέξοδα που έχει δημιουργήσει η υποταγμένη στις επιταγές της τρόικας πολιτική του, έγινε σε ένα πλήρως απονομιμοποιημένο πλαίσιο, καθώς δεν κατάφερε να πείσει τη Σύγκλητο του ιδρύματος να ακολουθήσει τις επιλογές του. Αντίθετα, η Σύγκλητος δήλωσε αναρμόδια να αποφασίσει για ένα τέτοιο ζήτημα και εξέφρασε τη ρητή διαφωνία της. Σε ομιλία του την Τετάρτη μπροστά στους απεργούς υπαλλήλους ο κ. Πελεγρίνης άσκησε κριτική στην κυβέρνηση αλλά και στο Συμβούλιο Διοίκησης του ΕΚΠΑ, το οποίο χαρακτήρισε «Πέμπτη Φάλαγγα» που δρα ως εντεταλμένη της κυβέρνησης. Με το μέρος του πρύτανη συμπαρατάχθηκε και η Σύνοδος των Πρυτάνεων, η οποία έκανε λόγο για προκλητική προσπάθεια από το υπουργείο όξυνσης της κατάστασης και δημιουργίας κλίματος εκφοβισμού και διώξεων.
Χαρακτηριστική της σημασίας που η κυβέρνηση δίνει στα πανεπιστήμια και στην ουσιαστική διάλυση της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι η στάση των μεγάλων ΜΜΕ απέναντι στο θέμα. Έχοντας με κάθε τρόπο συκοφαντήσει τους διοικητικούς υπαλλήλους, έχουν στρέψει πλέον τα πυρά τους ενάντια στον πρύτανη Θ. Πελεγρίνη, υποβιβάζοντας έτσι τον σκληρό απεργιακό αγώνα εκατοντάδων εργαζομένων στο επίπεδο προσωπικής διαμάχης. Αυτού του είδους η προβολή του θέματος δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι δεδομένο ότι οι κινήσεις πρυτάνεων και συγκλήτων δεν αντικατοπτρίζουν καμιά γνήσια «επαναστατική» διάθεση των ιδίων αλλά τις απόψεις των φοιτητών και των εργαζομένων, οι οποίοι για χρόνια αγωνίζονται για ποιοτική δωρεάν εκπαίδευση. Στο πρόσωπο του Θ. Πελεγρίνη δηλαδή διώκονται και λοιδορούνται οι ίδιοι οι απεργοί διοικητικοί που μάχονται για το δικαίωμα στη δουλειά και τη δημόσια παιδεία.
