του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Το σύστημα που εκτρέφει διαχρονικά τη δράση φασιστικών – δολοφονικών οργανώσεων όπως αυτή της Χρυσής Αυγής, επέλεξε να «αναβαπτιστεί» σε εγγυητή της δημοκρατίας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αρνείται να «συγγενέψει» μαζί του, μετέχοντας στην «τελετή» ως …νονος! Έτσι την ερχόμενη Τρίτη αναμένεται να αθροίσει την ψήφο του μαζί με αυτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, προκειμένου να υπερψηφιστεί η περίφημη τροπολογία για την άρση χρηματοδότησης των κομμάτων της οποίας το πεδίο εφαρμογής έχει …τρομάξει ακόμη και νομικούς – υπερασπιστές του συστήματος. Μια ρύθμιση που –στοχεύοντας αρχικά στον περιορισμό της Χρυσής Αυγής– μπορεί να συμβάλει ακόμη και σε ακραίες αντιδημοκρατικές εκτροπές ευθέως ανάλογες με τις ολοένα πιο ακραίες μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόζονται σε βάρος του λαού. Το σαφές πολιτικό μήνυμα διεύρυνσης του «συνταγματικού τόξου» που εκπέμπεται από την εξέλιξη αυτή, δεν μπορεί απλώς να αξιοποιηθεί εναντίον πολιτικών σχηματισμών που αμφισβητούν τους «ευρωμονόδρομους» αλλά κυρίως εναντίον της οργανωμένης λαϊκής αντίδρασης. Να υπενθυμίσουμε ότι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην τροπολογία, το κοινοβούλιο με απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή 151 βουλευτές, μπορεί να αναστείλει την κρατική χρηματοδότηση και την οικονομική ενίσχυση ενός πολιτικού κόμματος, εφόσον απλώς ασκηθεί δίωξη εναντίον του επικεφαλής του, του 1/10 των βουλευτών ή του κεντρικού του διοικητικού οργάνου ή του 1/5 των ευρωβουλευτών του για παράβαση των άρθρων 187 και 187-Α του Ποινικού Κώδικα («εγκληματική οργάνωση» και «τρομοκρατικές πράξεις»). Με δεδομένη την ισχύ των περίφημων «τρομονόμων», αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δημιουργείται η δυνατότητα επιβολής της ποινής –για ένα κόμμα με οριακό μονοψήφιο ποσοστό κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης– αρκεί δύο μόλις βουλευτές του να κατηγορηθούν για συμμετοχή σε μία μορφή λαϊκής διαμαρτυρίας (κατάληψη δημόσιου κτιρίου, απεργιακή περιφρούρηση σε νοσοκομείο, λιμάνι, ΔΕΚΟ κ.λπ.) που «εμπίπτει» στην «αντιτρομοκρατική» νομοθεσία.
Χαρακτηριστική τόσο της στάσης όσο και του σκεπτικού με την οποία κατέληξε στην απόφαση στήριξης της εν λόγω ρύθμισης ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ο κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος, Δημήτρης Παπαδημούλης. Εξαρχής ξεκαθάρισε ότι «σε κάθε περίπτωση θα δώσουμε θετική ψήφο», προσθέτοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προτιμούσε να οριστεί ο αριθμός των 180 βουλευτών προκειμένου να επιβληθεί η κύρωση, πλην όμως δεν τίθεται αυτό ως προαπαιτούμενο. Επισήμανε ότι το θετικό στοιχείο της ρύθμισης που οδήγησε στο «ναι» του ΣΥΡΙΖΑ είναι το ότι «είναι η Βουλή φρουρός για την εφαρμογή τέτοιων προβλέψεων, είναι εγγύηση δημοκρατίας»! Μάλιστα, ο Δ. Παπαδημούλης περιέγραψε και το περιεχόμενο των επαφών που προηγήθηκαν ανάμεσα σε κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι «η κυβέρνηση μπήκε σε ένα διάλογο με την αξιωματική αντιπολίτευση και με τα άλλα κόμματα, δέχθηκε αλλαγές και έκανε βήματα εγκατάλειψης της αρχικής πρότασης προς την κατεύθυνση της πρότασής μας. Η τελική διατύπωση της κυβερνητικής πρότασης έχει πιο σαφείς, πιο αυστηρές, πιο περιοριστικές προϋποθέσεις εφαρμογής μιας αναστολής κρατικής χρηματοδότησης», προσθέτοντας ότι τώρα «πρέπει να επιδιώξουμε τη συναίνεση και στη φάση εφαρμογής της νομοθεσίας». Μάλιστα, επισήμανε ότι οι κίνδυνοι που απορρέουν από μία τέτοια διάταξη – όπλο στα χέρια κυβερνήσεων που στοχεύουν στον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων δεν αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού «όταν έχει την εμπιστοσύνη του 30% και πάνω του ελληνικού λαού δεν φοβάται τίποτα». Ουσιαστικά, ο ΣΥΡΙΖΑ αναγορεύοντας ευθέως τον κοινοβουλευτικό θεσμό (που ψηφίζει μνημόνια και τρομονόμους) σε εγγυητή των λαϊκών ελευθεριών, κατέδειξε μια σαφέστατη πολιτική επιλογή: Να βάλει και τη δική του σφραγίδα κάτω από τις θεωρίες περί «συνταγματικών τόξων», ανοίγοντας εν γνώσει του το πεδίο παρόμοιων συγκλίσεων και στο άμεσο μέλλον. Κατέστησε επίσης προφανές ότι λειτούργησε με γνώμονα τη «δημοσκοπική» του απήχηση, προκειμένου να μη «στριμωχτεί» από την κυβέρνηση ως «αρνητής» μέτρων κατά της Χρυσής Αυγής, σε μία περίοδο που το σύστημα αποδεικνύει καθημερινά ότι δεν έχει όρια τόσο στους ελιγμούς όσο και στις εκτροπές που μπορεί να αξιοποιήσει για να «περάσουν» οι πολιτικές του.
Για νομοθετική πρωτοβουλία που θα ενισχύσει –μεταξύ άλλων– και την κυβερνητική πρόθεση για …«κοινωνική ησυχία» μίλησε καθαρά εκ μέρους της κυβέρνησης ο υπουργός Εσωτερικών, Γιάννης Μιχελάκης. Την χαρακτήρισε «στοιχειώδες μέτρο προστασίας της χώρας απέναντι σε όσους επιβουλεύονται τη δημοκρατία, τη δημόσια τάξη και την κοινωνική ειρήνη». Πρόσθεσε μάλιστα πως απαιτείται διακομματική συναίνεση αφού «όταν διακυβεύεται η εύρυθμη και ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας, ο αγώνας θα πρέπει να είναι κοινός». «Παρών» πρόκειται να ψηφίσει το ΚΚΕ με την πρόεδρο της κοινοβουλευτικής του ομάδας, Αλέκα Παπαρήγα, να δηλώνει πως «είναι υπαρκτός ο κίνδυνος η ίδια αυτή τροπολογία που θα γίνει νόμος, να χρησιμοποιηθεί εναντίον του εργατικού λαϊκού κινήματος» προσθέτοντας όμως πως «δεν θέλουμε από την άλλη μεριά να θεωρηθεί ότι αθωώνουμε τη Χρυσή Αυγή, γι’ αυτό και λέμε παρών». Ουδέτερη ψήφο δεσμεύθηκαν ότι θα δώσουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες.
