Log in

Registration

Κώστας Παπαδάκης: Προσοχή, η βία της Χρυσής Αυγής θα ενταθεί!

Posted: September 30, 2018 / in: Πρωτοσελιδο, Συνεντευξη / Comments Off on Κώστας Παπαδάκης: Προσοχή, η βία της Χρυσής Αυγής θα ενταθεί!

Η κυβέρνηση, εκτός από την τεράστια ευθύνη για την καθυστέρηση της δίκης, με την πολιτική που ακολουθεί τους τροφοδοτεί με «ηθικό πλεονέκτημα» και τους νομιμοποιεί, έστω κι αν ενόψει εκλογών βγάζει στην επιφάνεια τον «μπαμπούλα» της Ακροδεξιάς και των ακροδεξιών που κρύβονται στη ΝΔ, ποντάροντας στην λογική του «μικρότερου κακού» τονίζει στο Πριν ο Κώστας Παπαδάκης συνήγορος πολιτικής αγωγής στη δίκη της ΧΑ

Συνέντευξη στον Γιώργο Παυλόπουλο

Το αντιφασιστικό κίνημα είναι ευρύτερο από το αντικαπιταλιστικό. Από τον ανταγωνισμό των γραμμών, οφελούνται οι φασίστεςΗ καθυστέρηση στη δίκη των εγκληματιών της Χρυσής Αυγής συνεχίζεται, όπως φαίνεται; Σε ποια φάση βρισκόμαστε;

Η δίκη για τη Χρυσή Αυγή άρχισε στις 20 Μαΐου 2015 και έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα 277 συνεδριάσεις. Έχουν εξεταστεί 147 μάρτυρες κατηγορίας και στη συνέχεια έχουν αναγνωστεί πληθώρα εγγράφων και έχουν επισκοπηθεί βίντεο και ψηφιακά πειστήρια τα οποία είτε υπήρχαν στη δικογραφία, είτε προσκομίστηκαν από τους συνηγόρους πολιτικής αγωγής. Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης των εγγράφων (τις μέρες αυτές καταθέτουν έγγραφα οι συνήγοροι υπεράσπισης) θα ακολουθήσει η εξέταση των μαρτύρων υπεράσπισης (έχουν δηλωθεί 230) και στη συνέχεια θα κληθούν οι κατηγορούμενοι σε απολογία. Μετά τη λήξη και των απολογιών ο λόγος θα δοθεί στους Εισαγγελείς για πρόταση και στη συνέχεια στους συνηγόρους για αγορεύσεις. Μετά από όλα αυτά θα εκδοθεί η απόφαση.

 

Διαπιστώνεις και εσύ ότι υπάρχει μια επικίνδυνη «ανάταση» στη βίαιη δράση των νεοναζί και ακροδεξιών συμμοριών το τελευταίο διάστημα;

Η αναβίωση του εθνικισμού, το Μακεδονικό, η λαϊκή απογοήτευση από την «πρώτη φορά Αριστερά» και η ροπή των κυβερνήσεων ΗΠΑ και ΕΕ σε ακροδεξιές, ρατσιστικές και αντεργατικές πολιτικές, διαμορφώνουν συγκυρία πολιτικής ευκαιρίας για την Ακροδεξιά. Αλλά ούτε και αυτήν η Χρυσή Αυγή είναι ικανή να αξιοποιήσει. Ετσι σε συνδυασμό και με την δυσμενή τροπή της δίκης προσπαθούν να βγούν από την πολιτική καθήλωση τραμπουκίζοντας και προκαλώντας. Ναι είναι επικίνδυνο, θα ενταθεί και χρειάζεται επαγρύπνηση και απάντηση από το μαζικό αντιφασιστικό κίνημα.

 

  • «Πρόσφυγες και γκέι, δεν είστε αναγκαίοι». Η εμφάνιση των Χρυσαυγιτών στον τόπο που δολοφονήθηκε ο Ζακ Κωστόπουλος δείχνει κάτι ιδιαίτερο;

H Χρυσή Αυγή προσπαθεί πάντα να εκφράσει πολιτικά τον κοινωνικό συντηρητισμό, να τον μετατρέψει σε κοινωνικό εκφασισμό  και να εκμεταλλευθεί λαϊκιστικά την αθλιότητα του κέντρου της Αθήνας, στοχοποιώντας όπως πάντα τα θύματα και όχι τους θύτες. Η ναζιστική της συγκρότηση εκφράζεται ανάγλυφα σε αυτό.

 

  • Θεωρείς ότι υπάρχουν συγκεκριμένες πολιτικές ευθύνες γι’ αυτή την εικόνα της βίας, της αυτοδικίας και του νόμου του ισχυρού;

Φυσικά, και τις έχουμε καταγγείλει επανειλημμένα. Εως τη δολοφονία Φύσσα τους προστάτευε  απροκάλυπτα η αστυνομία και τους ανέχονταν απαθείς όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις, ενώ και το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς υποτίμησε τον κίνδυνο. Η σημερινή κυβέρνηση, εκτός του ότι τους τροφοδοτεί με «ηθικό πλεονέκτημα» με το σύνολο της πολιτικής της, τους έχει νομιμοποιήσει επανειλημμένα (Καστελόριζο, δηλώσεις κλπ), ενώ ευθύνεται και για την υποβάθμιση και περιθωριοποίηση της δίκης, με αποτέλεσμα και την καθυστέρηση και την έλλειψη δημοσιότητάς της, από τις οποίες η Χρυσή Αυγή οφελείται.

 

  • Η κυβέρνηση, πάντως, δείχνει προς την πλευρά της ΝΔ και των Άδωνι, Βορίδη, Σαμαρά για να ισχυριστεί ότι εκεί «κρύβεται» η πραγματική Ακροδεξιά. Και προβάλλει το δίπολο «δημοκρατία και πρόοδος ή συντήρηση και ρατσισμός»…

Είναι γεγονός ότι η Ακροδεξιά έχει σύρει τη Ν.Δ. στην πολιτική της. Και ο ΣΥΡΙΖΑ το εκμεταλλεύεται. Αλλά πάντα οι καθεστωτικές δυνάμεις εμφάνιζαν έναν μπαμπούλα για να πετυχαίνουν την ανοχή της πολιτικής τους. Στην Ελλάδα  ο δικομματισμός αναβιώνει  με τον ΣΥΡΙΖΑ στη θέση του ΠΑΣΟΚ και παράγει τους ανάλογους πολιτικούς εκβιασμούς. Γιατί  η λογική του μικρότερου κακού είναι διάχυτη στην πολιτική και εκλογική συμπεριφορά. Ποιος δεν προτιμά «έναν ψεύτικο παράδεισο από μία αληθινή κόλαση»; Το κίνημα οφείλει να τους υπερβεί και να δώσει τη δική του πολιτική απάντηση.

 

  • Πώς βλέπεις και πώς ερμηνεύεις και τις σχετικές εξελίξεις στην Ευρώπη; Κι εκεί, μοιάζει να φτιάχνεται ένα δίπολο των δύο κόσμων, του Μακρόν και του Σαλβίνι.

Ολη η καθεστωτική Ευρώπη, κόμματα και Μ.Μ.Ε. προσποιούνται  ότι ανησυχούν για την άνοδο της Ακροδεξιάς ενώ εφαρμόζουν την πολιτική της.. Στην ουσία μας απειλούν μεθοδικά με τον μπαμπούλα για να την δεχθούμε. Το κίνημα και πάλι οφείλει να τους υπερβεί και να δώσει τη δική του πολιτική απάντηση. Και την δίνει. Οι μαζικές διαδηλώσεις στο Κέμνιτζ, στο Λονδίνο ενάντια στον Τραμπ και σε όλες τις χώρες για συμπαράσταση στους πρόσφυγες και ενάντια στον ρατσισμό, οι εργατικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία είναι η άλλη όψη, την οποία η κυρίαρχη προπαγάνδα υποτιμά, ενώ συχνά και εμείς τις παραβλέπουμε. Αυτές αναδεικνύουν ποια είναι η πραγματική κοινωνική πλειοψηφία, που όμως η ιδεολογική, προγραμματική και πολιτική κρίση της Αριστεράς αδυνατεί να την αναδείξει και ως πολιτική πλειοψηφία και να της δώσει επαναστατική διέξοδο.

 

  • Και η στάση της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής Αριστεράς απέναντι σε αυτά; Κάποιοι λένε ότι τώρα προτεραιότητα είναι να τσακιστούν οι φασίστες και όλα τα άλλα έπονται.

Η παράσταση των αντιθέσεων δεν είναι ακριβής. Οι διαφορές απόψεων ως προς την αντιμετώπιση του φασισμού στην Αριστερά έχουν προέλευση ήδη από τον μεσοπόλεμο.  Θεωρώ ότι η γραμμή του ενιαίου μετώπου έχει δικαιωθεί απέναντι τόσο απέναντι στην τριτοπεριοδική, όσο και απέναντι σε εκείνη των «λαϊκών μετώπων». Και ότι το αντιφασιστικό κίνημα είναι ευρύτερο από το αντικαπιταλιστικό. Χρειάζεται μία σοβαρή συντροφική συζήτηση, αλλά δυστυχώς κανείς δεν την ανοίγει. Και από τον ανταγωνισμό των γραμμών οφελούνται οι φασίστες.

 

  • Βλέπεις θετικά τη συζήτηση και το εγχείρημα για τη συγκρότηση ενός νέου κομμουνιστικού προγράμματος και φορέα;

Όπως γνωρίζεις είμαι μέλος της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. και προσπαθώ. Αν και ανένταχτος δεν απαξιώνω κανένα συλλογικό εγχείρημα. Ωστόσο συγχώρησέ με, αλλά στα 40 χρόνια μου στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά δεν νομίζω ότι έλειψαν οι φορείς. Γραμμή έλειψε. Και ο πολλαπλασιασμός των συνιστωσών κοντεύει να καταστρέψει τη συνισταμένη!

Tags: , ,

Similar posts

© Some rights reserved 2018 - ΠΡΙΝ Παλιά μορφή και προηγούμενα άρθρα