Αμείωτος συνεχίζεται ο «ενεργειακός πόλεμος» μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, στο επίκεντρο του οποίου βρίσκονται και οι χώρες της ΕΕ.
του Μάκη Γεωργιάδη
Ο μακροχρόνιος ακήρυχτος πόλεμος αναδεικνύει σε κομβικό ζήτημα τον ανταγωνισμό των ενεργειακών αγωγών, στον οποίο η Ελλάδα κατέχει σημαντική θέση τόσο γεωγραφικά όσο και πολιτικά. Στο παρασκήνιο και ενίοτε στο προσκήνιο, οι Αμερικανοί ασκούν ωμούς εκβιασμούς και πιέσεις στην κυβέρνηση και τον Α. Σαμαρά με μοχλό πίεσης την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας, προκειμένου να επιτύχουν τους στόχους τους κυρίως σε τρία επίπεδα.
Το πρώτο ζήτημα, το οποίο αναδεικνύεται σε μέγιστης σημασίας, είναι η απαίτηση των Αμερικανών να μην παραχωρηθούν σε ρωσικά χέρια οι εταιρείες φυσικού αερίου, δηλαδή η ΔΕΠΑ και ο διαχειριστής του συστήματος ΔΕΣΦΑ, που βρίσκονται υπό καθεστώς ιδιωτικοποίησης στο στάδιο των μη δεσμευτικών προσφορών. Δεύτερο κομβικό ζήτημα για τις ΗΠΑ είναι η πλήρης απαγκίστρωση της Ελλάδας από την ιδέα της ενεργειακής προσέγγισης μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας και συνακόλουθα η πλήρης ακύρωση των σχεδίων για διέλευση του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου Σάουθ Στριμ, του οποίου το νότιο τμήμα μέσω του Μπουργκάς θα περνούσε στην Αλεξανδρούπολη. Άμεσα συνδεδεμένο με αυτό το ζήτημα είναι η τρίτη παράμετρος, η οποία προκρίνει και προωθεί την κατασκευή αγωγών φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν, όπως ο ΤΑΡ, πίσω από τη χρηματοδότηση του οποίου βρίσκονται δυτικά κεφάλαια.
Σε αυτήν την περίπτωση ωστόσο, επειδή ο αγωγός κατά μεγάλο μέρος του θα διασχίζει την Τουρκία, αυτομάτως η Ελλάδα μπαίνει υπό καθεστώς ενεργειακής ομηρίας από την Άγκυρα. Οι Αμερικανοί συνδέουν άμεσα το πρώτο ζήτημα με οποιοδήποτε σχέδιο ανακήρυξης ΑΟΖ από την Ελλάδα, διαμηνύοντας στον Α. Σαμαρά πως εάν οι ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ καταλήξουν σε ρωσικά χέρια, τότε οι ίδιοι δεν θα καταβάλουν καμία προσπάθεια κατευνασμού της Τουρκίας. Μια άλλη ανάγνωση αυτών των πιέσεων σημαίνει ότι οι ίδιοι ουσιαστικά εκβιάζουν την ελληνική πλευρά με το ενδεχόμενο βίαιης αντίδρασης εκ μέρους της Τουρκίας για την ΑΟΖ. Το θέμα της ΑΟΖ και των αγωγών ήταν το βασικό αντικείμενο της καθόλου τυχαίας συνάντησης Σαμαρά – Ερντογάν στο Κατάρ, με τις δήθεν επιχειρηματικές συμφωνίες να είναι ο «φερετζές» της συζήτησης.
Είναι τόσο ωμές και απροκάλυπτες οι επεμβάσεις των ΗΠΑ, ώστε απαιτούν από τη συγκυβέρνηση να παρακάμψει τις ρωσικές προσφορές για τις ΔΕΠΑ – ΔΕΣΦΑ, οι οποίες στο μη δεσμευτικό επίπεδο είναι μέχρι και διπλάσιες από τις προσφορές που υπέβαλαν οι υπόλοιπες αζέρικες, εγχώριες, γερμανικές και αμερικανικές κοινοπραξίες! Μάλιστα δεν επιχειρούν ούτε καν για τα προσχήματα να δώσουν οι ίδιοι ή οι Ευρωπαίοι παραπάνω χρήματα. Έτσι εξωθούν και στην πλήρη ματαίωση των σχεδίων για πέρασμα ρωσικών αγωγών από την Ελλάδα, καθώς ο Α. Σαμαράς είναι έτοιμος να υπογράψει συμφωνία για το πέρασμα του ΤΑΡ από την Ελλάδα, ενώ και η ανακήρυξη της ΑΟΖ αναβάλλεται…
Η άθλια συγκυβέρνηση και ο Σαμαράς «τα δίνουν όλα» για να εξασφαλίσουν την εφαρμογή του ταξικού οδοστρωτήρα των μνημονίων.
