Μπάμπης Συριόπουλος
▸ Όχι στην κατάργηση του ΕΝΦΙΑ από Αχτσιόγλου, οριοθετημένες στα όρια της ΕΕ οι «κυβερνητικές» εξαγγελίες Τσίπρα
Η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στην Αυγή της Κυριακής 6 Φεβρουαρίου αποτελεί συνέχεια της κοινοβουλευτικής επίθεσης του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ, με το αίτημα προκήρυξης εκλογών. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταγγέλλεται για την προτίμηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας έναντι του «δημόσιου συμφέροντος» και της «κοινής ωφέλειας». Τα πάντα αφήνονται στην «αυτορρύθμιση της αγοράς».
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε πολλές υποσχέσεις. Για παράδειγμα ένα νέο ΕΣΥ με «γενναία αύξηση των δαπανών για την Υγεία», με «γενναία αύξηση των μισθών του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού» και «ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας». Γιατί όμως δεν έγινε τίποτα από αυτά την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ; Ακόμα ο Α. Τσίπρας μίλησε για τα «φαινόμενα ντροπής στο 24ωρο του χιονιά, που ήταν σαν να μην υπάρχει καν κρατικός μηχανισμός» χωρίς να πει τίποτα για το «φαινόμενο ντροπής» της ιδιωτικής Αττικής οδού με δημόσιο χρήμα. Όσον αφορά τη ΔΕΗ, μίλησε για την επαναφορά του «Δ», δηλαδή του δημόσιου χαρακτήρα της ΔΕΗ, καθώς «η έγνοια της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι πώς δεν θα χάσουν ένα ευρώ τα funds».
Τίποτα πιο συγκεκριμένο δεν είπε για πραγματικά δημόσια ΔΕΗ ούτε για κατάργηση του Ελληνικού Χρηματιστήριου Ενέργειας, που «αυτορρυθμίζει» τις τιμές για να κερδίζουν τα funds. Υποσχέθηκε ακόμα αύξηση του κατώτατου μισθού στα 800 ευρώ, μείωση του ΦΠΑ στα βασικά τρόφιμα, κατάργηση των αντεργατικών νόμων, ακόμα και «πειραματική εφαρμογή του 35ωρου».
Όλες αυτές οι υποσχέσεις θα πραγματοποιηθούν με «την αξιοποίηση των πόρων του ταμείου ανάκαμψης και την ενίσχυση της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας, με το πρόγραμμα Ελλάδα PLUS». Το πλαίσιο είναι πάντα η ενισχυμένη εποπτεία της ΕΕ, εντός του οποίου κινείται ο «ρεαλιστικός ριζοσπαστισμός» (σύμφωνα με την έκφραση Α. Τσίπρα) του ΣΥΡΙΖΑ. Η Έφη Αχτσιόγλου ήταν αποκαλυπτική για το πώς εννοούν το «ρεαλισμό». Σε συνέντευξή της στο κανάλι ACTION δικαιολόγησε τη μη κατάργηση του ΕΝΦΙΑ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ γιατί υπήρχε τότε το «πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής». Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν θα τον καταργήσει τώρα «με το χρέος ρυθμισμένο και χωρίς θεσμούς», η Ε. Αχτσιόγλου απάντησε: «Ο ΕΝΦΙΑ επιβαρύνει τα λαϊκά στρώματα, όμως δίνει έσοδα. […] Επομένως δε μπορεί να μιλά κανείς χαλαρά ή με ελαφρότητα για κατάργηση. Μια αναμόρφωση χρειάζεται σίγουρα».
Η «ρεαλιστική» προσαρμογή στους δημοσιονομικούς όρους του «ταμείου ανάκαμψης» και της εποπτείας της ΕΕ είναι το πραγματικό προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και όλων των αστικών κομμάτων. Ακριβώς αυτή η ρεαλιστική προσαρμογή εκφράζεται και στην «ψηφιακή λειτουργία» του κόμματος όπου «ένα δραστήριο μέλος μπορεί να ενημερώνεται, να διαβουλεύεται, να ψηφίζει, και να κινητοποιείται ακόμη, από τον χώρο του Διαδικτύου».
Η πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η «προοδευτική διακυβέρνηση» με «βασική προϋπόθεση» την «καθαρή πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ», πρόταση στην οποία «κάθε κόμμα […] θα κληθεί να απαντήσει» σύμφωνα με τον Α. Τσίπρα στην απάντησή του για το ενδεχόμενο συνεργασιών με το ΚΙΝΑΛ και το ΜέΡΑ25.
Η ξεκάθαρη υποστήριξη από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στους σοσιαλιστές του Αντόνιο Κόστα στην Πορτογαλία και όχι στο «Μπλόκο» ή στο ΚΚ είναι ενδεικτική για την πλήρη σοσιαλδημοκρατικοποίησή του. Υπάρχουν βέβαια αυτοί που επιμένουν να μιλάνε στο όνομα της «ριζοσπαστικής αριστεράς» όπως το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην βουλευτής του Κώστας Δουζίνας: «η ριζοσπαστική Αριστερά είναι απαραίτητη, δημιουργεί πολιτικές συγκλήσεις με κεντροαριστερές και σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις που αντιστέκονται και ανατρέπουν την δεξιά επίθεση». Ο ριζοσπαστισμός είναι χρήσιμος σε κάθε περίπτωση καθώς βλέπουμε. Και από τον Α. Τσίπρα αλλά και από τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται πάντα επίκληση στο κίνημα ή στα κινήματα. Όπως γράφει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στο άρθρο του στο βιβλίο Αριστερή Κυβερνησιμότητα «μπορεί να έχεις ένα νόμο για διαρθρωτική μεταρρύθμιση -για ενεργειακές κοινότητες, για συλλογικότητες, για συνεταιρισμούς ή οτιδήποτε άλλο- αλλά αν δεν έχεις ζωντανή κοινωνία των πολιτών, ζωντανά κοινωνικά κινήματα, για να πάρεις αυτές τις μεταρρυθμίσεις και να προχωρήσεις μαζί τους […]». Ένα τέτοιο «εποικοδομητικό» κίνημα ταιριάζει απόλυτα στην προοδευτική διακυβέρνηση.
