Γιώργος Κρεασίδης
▸ Σε δεκάδες σωματεία εκπαιδευτικών πραγματοποιήθηκαν εκλογές το προηγούμενο διάστημα γεγονός που σπάει στην πράξη το «συνδικαλιστικό λοκ ντάουν» που επιχειρεί η κυβέρνηση με τις πλάτες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.
Στις εκλογές στις ΕΛΜΕ των καθηγητών και των Συλλόγων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης η συμμετοχή ήταν κανόνα μειωμένη. Καταρχήν λόγω του ανοιχτού πολέμου από το υπουργείο Παιδείας. Έγινε προσπάθεια να εμποδιστεί με κάθε τρόπο η διεξαγωγή των εκλογοαπολογιστικών συνελεύσεων και των εκλογών με το να μη δίνονται αίθουσες και με την άρνηση να δοθεί συνδικαλιστική άδεια, δήθεν για το ενδεχόμενο συνωστισμού σε συνθήκες πανδημίας. Την ίδια στιγμή το υπουργείο αδιαφορεί για τον συνωστισμό στα σχολεία, αλλά και στα μέσα μεταφοράς από και προς αυτά.
Σε δεύτερο επίπεδο στην αποχή αντανακλάται η καθίζηση της ΔΑΚΕ που χρεώνεται την στήριξη της κυβέρνησης και την υπονόμευση του αγώνα των εκπαιδευτικών και της απεργίας-αποχής από την αξιολόγηση. Μια τάση που δεν άφησε ανεπηρέαστη σε μια σειρά σωματεία και την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ λόγω της συναίνεσης που πρόσφερε στη ΝΔ στο θέμα της αξιολόγησης. Η εύλογη ανησυχία για την πανδημία επηρέασε και αυτή επίσης τη συμμετοχή.
Στις εκλογές καταγράφουν μια δυναμική οι Παρεμβάσεις, μαζί με σχήματα ευρύτερης αγωνιστικής συνεργασίας. Σε αυτήν αποτυπώνεται η απήχηση της συγκεκριμένης αγωνιστικής πρότασης για να ξεπεραστεί το μπλοκάρισμα της απεργίας-αποχής για την αξιολόγηση από ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, μέσα από την προκήρυξή της από τα πρωτοβάθμια σωματεία, αλλά και η συνολική αντιπαράθεση με την αντιεκπαιδευτική πολιτική. Παράλληλα οι Παρεμβάσεις εκπροσώπησαν τη λογική του μαχόμενου σωματείου που δεν εξαφανίζεται στην καραντίνα και συνδέεται με τους αγώνες ενάντια στον πολύμορφο αυταρχισμό και την αντιλαϊκή πολιτική.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα σχήματα εξασφάλισαν ή διατήρησαν την αυτοδυναμία σε αρκετά σωματεία (Σύλλογοι ΠΕ «Αριστοτέλης», Α’ Αθηνών, Αμαρουσίου, Αν. Αττικής, Αιγάλεω, Καλλιθέας-Μοσχάτου, Α. Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής, Γλυφάδας-Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, ΕΛΜΕ Β’ και Ε’ Αθήνας, Ν. Σμύρνης, Α. Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής, Ε’ Θεσσαλονίκης, Β’ Έβρου, Κυκλάδων, Εύβοιας), ενώ σε άλλα αναδείχτηκαν ή παραμένουν η πρώτη δύναμη (Σύλλογοι «Περικλής», Σύρου-Τήνου-Μυκόνου, Πιερίας, Μεσσηνίας, ΕΛΜΕ Περιστερίου, Δ’ Ανατ. Αττικής, Δυτ. Αττικής, Φωκίδας, Γ’ και Δ’ Θεσσαλονίκης, Ημαθίας).
Το ΠΑΜΕ ενισχύθηκε όπου κατέγραψε μια λογική συνέχισης της συνδικαλιστικής δράσης σε αντικυβερνητική γραμμή παρά τις δυσκολίες της πανδημίας, κυρίως στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ καθηλώνεται ή εμφανίζει απώλειες σε σωματεία όπου κρίθηκε από την έλλειψη αγωνιστικής πρότασης απέναντι στην αξιολόγηση μετά το μπλοκάρισμα της απεργίας από τον κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Γεγονός είναι ότι τα εκπαιδευτικά σωματεία ξεπερνάνε τα εμπόδια στη λειτουργία τους που βάζει η κυβέρνηση, ενώ μένει ανοιχτό το μέτωπο ενάντια στην πολιτική της. Τα αποτελέσματα των εκλογών δείχνουν εναντίωση στην αξιολόγηση που σε τελική ανάλυση είναι ο άξονας μιας επιχειρούμενης μετάλλαξης στο σχολείο, με επόμενα βήματα τις εξετάσεις τύπου PISA, την τράπεζα θεμάτων και τις αλλαγές στην τεχνική εκπαίδευση στην κατεύθυνση υποβάθμισής της στο επίπεδο της κατάρτισης.
Πολλά θα εξαρτηθούν από ενδεχόμενη επαναφορά, λόγω επιδείνωσης της πανδημίας, της τηλεκπαίδευσης με τις πολύπλευρες αρνητικές συνέπειες. Αναδείχτηκε επίσης η μεγάλη δυσαρέσκεια για τις επιλογές της ΝΔ σε συνθήκες κοινωνικής και υγειονομικής κρίσης, γεγονός που υπογραμμίζει τη δυνατότητα συμβολής του εκπαιδευτικού κινήματος στους αγώνες για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Το ρήγμα στην εκπαίδευση παραμένει ενεργό…
