Γιώργος Μουρμούρης
▸ Στερούν το φαγητό, καθυστερούν την πενιχρή οικονομική ενίσχυση
Η φράση «να τους κάνουμε [στους πρόσφυγες και μετανάστες] τον βίο αβίωτο» αποδίδεται στον αρχηγό της ΕΛΑΣ επί κυβέρνησης Σαμαρά, το 2013.
Έκτοτε αποτέλεσε σταθερό «δόγμα» διαχείρισης του προσφυγικού από τις κυβερνήσεις. Και όμως, οκτώ χρόνια μετά, δεν παύει να εκπλήσσει η σαδιστική «ευρηματικότητα» του υπουργείου Μετανάστευσης στο να εκτρέφει ένα καθεστώς «Απαρτχάιντ» κατά των αιτούντων άσυλο.
Τελευταίο «εύρημα», η στέρηση για έναν μήνα του πενιχρού βοηθήματος που διαθέτει η Κομισιόν στους πρόσφυγες στην Ελλάδα αλλά και η εγκατάλειψη χιλιάδων ανθρώπων χωρίς τροφή. Όσον αφορά το επίδομα, το πρόβλημα προέκυψε κατά τη μετάβαση του καθεστώτος διανομής του από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για του πρόσφυγες, στην ελληνική κυβέρνηση. Η μετάβαση, η οποία σχεδιάζεται εδώ κι έναν χρόνο, είχε προγραμματιστεί αρχικά να πραγματοποιηθεί την 1η Ιουλίου, ωστόσο οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε τρίμηνη παράταση για να εξασφαλιστεί η «ομαλή μετάβαση».
Τι συνέβη στην πράξη; Το υπουργείο Μετανάστευσης αποφάσισε να διανέμει στο εξής το βοήθημα στο τέλος του μήνα, αφήνοντας στο μεσοδιάστημα 36.000 ανθρώπους χωρίς καθόλου χρήματα. Μιλάμε για το «εξωφρενικό» ποσό των… 90 ευρώ (150 ευρώ στις περιπτώσεις που δεν εξασφαλίζεται τροφή) για τους ενήλικους πρόσφυγες, που προσαυξάνεται, όταν πρόκειται για οικογένειες, αναλόγως τον αριθμό των τέκνων, με «ταβάνι» τα 330 ευρώ — 550 όταν δεν εξασφαλίζεται τροφή. Σημειώνεται ότι από την 1η Ιουλίου η παροχή βοηθήματος διακόπηκε σε όσους αιτούντες άσυλο δεν διαμένουν σε κρατικές εγκαταστάσεις. Για τον μήνα Οκτώβριο, στους αιτούντες άσυλο που δεν έλαβαν βοήθημα προσφέρθηκε τροφή που, όπως καταγ-
γέλλουν οι οργανώσεις, «είναι πολύ κακής ποιότητας και συχνά όχι πλήρως μαγειρεμένη».
Χιλιάδες άνθρωποι όμως δεν λαμβάνουν ούτε αυτήν την τροφή: Αναγνωρισμένοι πρόσφυγες που αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα camps ελλείψει οποιασδήποτε προοπτικής να βρουν δουλειά και στέγη, καθώς και άνθρωποι των οποίων οι αιτήσεις ασύλου απορρίφθηκαν αλλά παραμένουν στη χώρα, δεν λαμβάνουν ούτε ένα κακομαγειρεμένο πιάτο φαΐ. Για τους πρώτους, η κυνική απάντηση του υπουργείου Μετανάστευσης είναι… ας βρουν δουλειά! Για τους δεύτερους, ας ζητήσουν να απελαθούν! Με τα λόγια του υπουργείου Μετανάστευσης, «όσοι μετανάστες έχουν λάβει τελεσίδικες αρνητικές αποφάσεις, έχουν υποχρέωση αποχώρησης από τη χώρα. Εναλλακτικά, δύνανται, με απόφαση της Ελληνικής Αστυνομίας, να οδηγούνται σε προαναχωρησιακά κέντρα κράτησης. […] Όσοι πρόσφυγες έχουν αναγνωρισθεί ως δικαιούχοι διεθνούς προστασίας, δεν έχουν δικαίωμα διαμονής στις δομές φιλοξενίας αιτούντων άσυλο και πρέπει να αποχωρήσουν από αυτές. Παράλληλα, έχουν δικαίωμα εργασίας και μπορούν να αιτηθούν επιδόματα που δίδονται για τη στήριξή τους». Με αυτήν την κυνική λογική, χιλιάδες άνθρωποι στερούνται την τροφή. «Το 25% είναι γυναίκες (συμπεριλαμβανομένων εγκύων) και μονογονεϊκές οικογένειες, το 40% παιδιά, ενώ συμπεριλαμβάνονται χρόνια ασθενείς και ασθενείς με ειδικές ιατρικές και διατροφικές ανάγκες», καταγγέλλουν οι οργανώσεις.
«Σε ορισμένες περιοχές, δεν παρέχεται φαγητό καν σε όσους τέθηκαν σε καραντίνα λόγω του Covid-19», προσθέτουν.
Pushbacks στο Αιγαίο, συρματοπλέγματα σε νησιά και ενδοχώρα, αποκλεισμοί και καθεστώς «Aπαρτχάιντ» στις πόλεις, κάνουν «τον βίο αβίωτο» σε πρόσφυγες και μετανάστες, με τις «ευλογίες» της ΕΕ.
