Λίνα Νέζου, νέα εργαζόμενη στα γάλα-τρόφιμα-ποτά, Γιάννενα, μέλος της Γραμματείας της Πρωτοβουλίας Διαλόγου για ένα Σύγχρονο Κομμουνιστικό Πρόγραμμα και Κόμμα
Στις 10 και 11 Ιούλη αγωνιστές και αγωνίστριες διαφόρων ηλικιών, από διάφορους εργασιακούς κλάδους και από πολλές περιοχές έκαναν ένα βήμα! Ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Διαλόγου για ένα Σύγχρονο Κομμουνιστικό Πρόγραμμα και Κόμμα πραγματοποιώντας μια Πανελλαδική Συνάντηση. Μια Συνάντηση που, απ’ ότι φάνηκε και από τη διεξαγωγή της, ανοίγει πολλές προοπτικές και νέους ορίζοντες για όλους εκείνους και όλες εκείνες που προσπαθούν να ψηλαφίσουν ένα σχέδιο που θα κάνει την πολιτική αποφασιστικότητα να νικήσει την απόγνωση, να απαντήσει διαφορετικά στο «δεν υπάρχει εναλλακτική» της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Η ίδια η διαδικασία αποτελεί μια προσπάθεια επεξεργασίας, αμφισβήτησης και επανακαθορισμού ενός σύγχρονου προγράμματος και της μεθοδολογίας εκείνης που θα αναδείξει τα σημερινά αιτήματα της εργατικής τάξης, με το βλέμμα πάντα στραμμένο στην κομμουνιστική υπόθεση.
Βιώνοντας το σύγχρονο καπιταλιστικό σφαγείο καθημερινά, ως κομμάτι της εργατικής τάξης, είναι εύκολο για όλους εμάς να απαντήσουμε στο γιατί συμμετέχουμε σε αυτή την προσπάθεια. Δε γίνεται και δε θα μπορούσε η εργατική τάξη να ικανοποιήσει τις ανάγκες και τα αιτήματά της μέσω προγραμμάτων και πολιτικών που μένουν εντός του καπιταλισμού, με τη μία ή την άλλη μορφή. Είναι αδιανόητο το κόμμα και το αναγκαίο κομμουνιστικό πρόγραμμα που θέλουμε να εκφράζει την εργατική τάξη, να απέχει μίλια μακριά από αυτήν και την πραγματικότητά της. Να απέχει σε περιεχόμενο και δράση από την επίθεση που εξαπολύει το κράτος και το κεφάλαιο στην προσπάθειά του να ορθοποδήσει από τις αντιφάσεις και την κρίση στην οποία έχει βυθιστεί.
Για μια απελευθερωτική ζωή και όχι για μια γραφειοκρατική κόπια από το παρελθόν
Ο ίδιος ο Μαρξ, άλλωστε μας έδειξε πως το πρόγραμμα πρέπει να βασίζεται στην ίδια τη ζωή. Τη ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων που πεθαίνουν κυριολεκτικά στη δουλειά σαν σύγχρονοι σκλάβοι. Για την ανάταση και ανάπτυξη της κερδοφορίας και την αναπαραγωγή της εξουσίας του που αναζητούν εναγωνίως κεφάλαιο και κράτος, οι συνάδελφοι και συναδέλφισσές μας καλούνται να επιβιώσουν σε εργασιακά κάτεργα, με μισθούς πείνας, χωρίς καμία προοπτική, με συμβάσεις πολλών ταχυτήτων. Βλέπουν την αξία της εργατικής τους δύναμης να συμπιέζεται με κάθε τρόπο και μέσο. Καλούνται να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα κοινωνικά τοξικό περιβάλλον, με ένα εκπαιδευτικό σύστημα κομμένο και ραμμένο στις ανάγκες της αγοράς που παράγει το επόμενο αναλώσιμο εργατικό δυναμικό. Καλούνται να ζήσουν χωρίς να αντιδρούν στην δήθεν «κανονικότητα» των εξουσιαστικών εκμεταλλευτικών σχέσεων.
Για να μπορεί να υπάρξει έστω και ένα ψήγμα προοπτικής για μια άλλη, απελευθερωτική ζωή, με πλήρη ταπεινότητα και ορμώμενοι από τις σύγχρονες δυνατότητες που υπάρχουν, ανοίγουμε την κουβέντα για την συνεργατική παραγωγή, τον ελεύθερο χρόνο, τον πολιτισμό και συνολικά τη ζωή που μας αξίζει, αποφεύγοντας μια γραφειοκρατική κόπια βγαλμένη από το παρελθόν. Χωρίς κοινοβουλευτικές αυταπάτες που βλέπουμε να αναθερμαίνονται και αποφεύγουν να δώσουν απάντηση από τη σκοπιά των πραγματικών αναγκών και δυνατοτήτων στο σήμερα. Ανοίγουμε την κουβέντα για την κομμουνιστική επαναθεμελίωση. Κάνουμε μια επιλογή γενναία, γεμάτη δυσκολίες, που θα προσπαθήσουμε να την κάνουμε να γίνει και ιστορική!
