Οι Magic de Spell με τον νέο τους δίσκο Πρόγονε πίθηκε εσύ τι λες; έχουν φτιάξει ένα από τα πολιτικά άλμπουμ των τελευταίων χρόνων, τέκνο συλλογικών εμπειριών και βιωμάτων από την πάλη ενάντια στη πολιτική των Μνημονίων και τη σύγχρονη καπιταλιστική βαρβαρότητα.
του Μιχάλη Παπαμακάριου
Κυκλοφόρησε το καινούργιο άλμπουμ των Magic de Spell Πρόγονε πίθηκε εσύ τι λες; με τη πολύτιμη συμβολή του τραγουδιστή των Apocalypsis και της Λένας Πλάτωνος Γιάννη Παλαμίδα, που συνεργάζεται πρώτη φορά έπειτα από χρόνια με γκρουπ. Το όνομα του άλμπουμ, όπως δηλώνει και το ίδιο το συγκρότημα, είναι εμπνευσμένο από την εποχή και τα –διαχρονικά τελικά– θέματα που αυτή θέτει. Ένα concept άλμπουμ με 14 τραγούδια που συνδέονται μεταξύ τους και ακολουθούν τη ροή της αφήγησης μιας ιστορίας.
Οι Magic de Spell έχουν φτιάξει ένα από τα πολιτικά άλμπουμ των τελευταίων χρόνων, τέκνο συλλογικών εμπειριών και βιωμάτων από την πάλη ενάντια στη πολιτική των Μνημονίων και τη σύγχρονη καπιταλιστική βαρβαρότητα. Το ομώνυμο τραγούδι άλλωστε αποτελεί μια σύνδεση της κοινωνίας της αγοράς με την οπισθοδρόμηση: «Πρόγονε πίθηκε εσύ τι λες / Πώς βλέπεις τις καινούργιες αγορές / Βρυξέλες, Βερολίνο, Μαρακές / Πρόγονε πίθηκε για μας τι λες / Νιώθεις περήφανος ή μήπως κλαις / Νέα Υόρκη, Σαντιάγκο, Μπαγκλαντές».
Κατηγορούν την ατομική ιδιοκτησία που μας στέρησε τα πάντα, μελοποιώντας το κατηγορητήριο του «ποιητή που έκανε τις πέτρες να γελούν» Ρόκε Ντάλτον, από το Ελ Σαλβαδόρ. Απαντούν στο «καθεστώς των αριθμών» που κάνουν τους ανθρώπους, μας προτρέπουν να σηκώσουμε κεφάλι στο «Κοίτα ψηλά» και μελοποιούν το «Τόξο των φτωχών» του Δημήτρη Ποντίκα, του ποιητή που μας άφησε πρόωρα.
Βέβαια, οι Magic δεν μένουν μόνο σε αυτά. Ροκάρουν με το «Δεν μπαίνω στον Παράδεισο», συνεργάζονται με τον γάλλο ράπερ Le Sale Gosse στο πολύ όμορφο «Καράβι χάρτινο», διασκευάζουν το «Σαμποτάζ» της Λένας Πλάτωνος και της Μαριάνας Κριεζή και «χορεύουν» απτάλικο ζεϊμπέκικο στο «Αλαφροΐσκιωτος», με τους εξαιρετικούς στίχους του Δημήτρη Pixel, που παίρνει τη σκυτάλη από το «Αερικό» του Θανάση Παπακωνσταντίνου.
Όπως δηλώνουν οι ίδιοι: «Χρησιμοποιήσαμε τη συλλογική δύναμη. Τη δύναμη της παρέας που τόσο πολύ δοκιμάζεται σ’ αυτές τις δύσκολες μέρες της κρίσης. Προσκαλέσαμε φίλους νεότερους και παλιότερους, της σκηνής μας και όχι μόνο. Να παίξουμε όλοι μαζί. Ο ήχος αυτού του δίσκου είναι το αποτέλεσμα συνύπαρξης 14 μουσικών στο στούντιο. Θελήσαμε να κάνουμε ένα άλμπουμ όπως παλιά. Ένα έργο με θεματικό άξονα, αρχή, μέση και τέλος. Έξω δηλαδή από τις επιταγές του σύγχρονου lifestyle. Όπως τότε που η μουσική ήταν ένα αυτοδύναμο έργο κι όχι μια ακόμη επιδερμική επιλογή και, πάνω απ’ όλα, μια όσο μας αναλογεί ανατρεπτική παρέμβαση, στις δοκιμαζόμενες κοινωνίες του «21st Century Darkness»»
Προσωπικά, αν και δύσκολα πλέον εκπλήσσομαι από δίσκους, αυτή η δουλειά με εξέπληξε θετικά. Δεν μπορώ να πω ότι κομίζει κάποια αισθητική ανατροπή στην ελληνική ροκ σκηνή – εξάλλου δεν πιστεύω ότι μπορεί πλέον να συμβεί κάτι τέτοιο στο χώρο. Ωστόσο οι Magic de Spell, αν και «βετεράνοι» του εγχώριου ροκ ήχου, έχουν φτιάξει ένα φρέσκο, πολύ καλοφτιαγμένο και συνθετικά πλούσιο άλμπουμ, που θα ζηλέψουν πολλοί νέοι ή «νέοι» δημιουργοί. Ένα άλμπουμ κοινωνικό, πολιτικής και πολιτιστικής παρέμβασης, που όχι μόνο δεν θυσιάζει τη καλλιτεχνική του υπόσταση στο όνομα του «μηνύματος», αλλά αντίθετα ενοποιεί μέσω της ροκ έκφρασης και αισθητικής το καλοφτιαγμένο τραγούδι με την επίκαιρη πολιτική ματιά. Γιατί όπως λέει και το τραγούδι: «Ο κόσμος τρίζει όπως και χτες, έρχονται άλλες εποχές φανταστικές, χαοτικές, θα γκρεμιστούν οι φυλακές».
Ο δίσκος κυκλοφορεί από τη δισκογραφική εταιρεία Καθρέφτης, με την υποστήριξη του ραδιοφωνικού σταθμού 105,5 Στο Κόκκινο.
