Σεΐτ Αλντογάν
Η Τουρκία για άλλη μία φορά βρίσκεται το επίκεντρο των συζητήσεων διεθνώς. Δεν περνάει μέρα που να μην συζητηθεί η πολιτική του Ερντογάν που συνδέεται κατευθείαν και με τα προβλήματα της ευρύτερης περιοχής και σε σχέση των ισορροπιών και του επεκτατισμού του ιμπεριαλιστικού συστήματος.
Η διαδικασία για το κλείσιμο του κουρδικού κόμματος του HDP, η κατάργηση της συμφωνίας της Κων/πολης για τις γυναίκες, οι συλλήψεις και απαγορεύσεις, η δημοσιοποίηση της προκήρυξης των 103 απόστρατων ναυάρχων και τα όσα ακολούθησαν συνθέτουν το σκηνικό. Σύσσωμα τα ΜΜΕ που ελέγχονται από τον Ερντογάν «πυροβολούν» κάθε είδους αντιπολίτευση, κάνοντας μαύρη προπαγάνδα περί «δημοκρατίας».
Τη στιγμή που γίνονται όλα αυτά, μάλιστα, το κόμμα των Γκρίζων Λύκων, που είναι μέλος του συνασπισμού της κυβέρνησης του Ερντογάν, ζητά να κλείσει το συνταγματικό δικαστήριο. Αυτό σημαίνει ότι με γρήγορα βήματα θέλουν να εξασφαλίσουν την εξουσία τους πριν να έχουν πρόβλημα. Εκφασισμός παντού, απαγορεύσεις, συλλήψεις και, κατά τα άλλα. «καθεστώς δημοκρατικό».
Στην Τουρκία σήμερα όλες οι πολιτικές δυνάμεις βρίσκονται σε κατάσταση αναβρασμού, ενώ καμία κοινωνική τάξη δεν είναι ικανοποιημένη απ’ την πορεία της χώρας – εκτός από τον «σκληρό πυρήνα» του Ερντογάν που έχει την κυριαρχία. Η εργατική τάξη αντιδρά και αντιστέκεται περισσότερο από ό,τι χτες, η ανησυχία των Κούρδων είναι άγνωστο που θα οδηγήσει, οι κεμαλιστές προσπαθούν να σηκώσουν κεφάλι, τα μεσαία στρώματα και μία σημαντική μερίδα των καπιταλιστών αμφισβητούν την κυβερνητική πολιτική. Με λίγα λόγια, όλες οι δυνάμεις ετοιμάζονται για τη συγκυρία που θα διαμορφωθεί το επόμενο διάστημα.
Το σίγουρο είναι ότι το καθεστώς θα κλιμακώσει την πίεση και την τρομοκρατία, όπως δείχνει η διαδικασία για την απαγόρευση του HDP και η απόσυρση από τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης για τα δικαιώματα των γυναικών. Σε αυτό το φόντο, η επιστολή των ναυάρχων φαίνεται πως θα αξιοποιηθεί στο έπακρο, καθώς αντιμετωπίζεται ως «θείο δώρο» για να εξαπολυθεί μαύρη προπαγάνδα περί «δημοκρατικού καθεστώτος» και να συντριβεί οποιαδήποτε αντιπολίτευση.
Σε κάθε περίπτωση, δεν επρόκειτο για μία ατυχή δήλωση, αλλά για αποτέλεσμα μίας καλά σχεδιασμένης πολιτικής, που έχει σχέση με τις ιμπεριαλιστικές ισορροπίες, τους ανταγωνισμούς, τα οικονομικά και στρατιωτικά οφέλη. Ο Ερντογάν ευνοήθηκε από αυτές τις ισορροπίες και, προκειμένου να εξασφαλίσει τα συμφέροντα της αστικής τάξης που εκπροσωπεί, πάτησε σε δύο βάρκες. Σε κάποια ζητήματα της περιοχής συμμορφώθηκε με την Αμερική, σε κάποια άλλα με τη Ρωσία ή την ΕΕ. Τώρα «παίζει μπάλα» με τον Πούτιν, αλλά στέλνει «πάσα» στον Μπάιντεν – και η δήλωση για το Μοντρέ έχει σχέση με αυτή τη συγκυρία.
Σημειώνεται ότι στο διάστημα 1-16 Μάη στα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα θα γίνουν οι μεγαλύτερες στρατιωτικές ασκήσεις των τελευταίων 25 χρόνων. Όσο μεγαλώνει ο ανταγωνισμός τόσο πιο πολύ οξύνεται η ένταση. Η Αμερική από παλιά επιθυμούσε να περικυκλώσει την Ρωσία και από τα Βαλκάνια και από τη Μαύρη Θάλασσα. Όλες δε οι ΝΑΤΟϊκές ασκήσεις που γίνονται στη Μεσόγειο περιλαμβάνουν και σχέδιο που έχει σχέση με το Αιγαίο.
Οι χώρες που έχουν σύνορα με τη Ρωσία μαζί με την Πολωνία, Λετονία και Εσθονία αποτελούν το κέντρο των ασκήσεων. Η Λιθουανία που έχει σχέση με τη Λευκορωσία αποτελεί βάση του ΝΑΤΟ. Το σχέδιο Defender Europe υλοποιείται στα Βαλκάνια και φέτος η βάση αυτών των ασκήσεων θα είναι η Σλοβενία, η Ελλάδα και η Αλβανία. Ήδη τα αμερικάνικα μαχητικά κατεβαίνουν στα ελληνικά σύνορα και πραγματοποιούν ασκήσεις.
Ο στόχος είναι να περικυκλωθεί η Ρωσία αλλά και να γίνει δυναμική παρέμβαση για οικονομικά, πολιτικά, στρατηγικά, στρατιωτικά συμφέροντα. Η συζήτηση δε για την κατάργηση του Μοντρέ θα δώσει ευκαιρία στην Αμερική και το ΝΑΤΟ να παρέμβουν περισσότερο στην περιοχή. Ο δε Ερντογάν επιδιώκει να αναγκάσει τους υπόλοιπους να καταλάβουν για άλλη μία φορά τη χρησιμότητά του – του Πούτιν συμπεριλαμβανομένου.
