Το κίνημα νεολαίας αντεπιτίθεται!

Πηνελόπη Μεσολογγίτη

Καθόλου τυχαία δεν είναι η χρονική στιγμή που επιλέγει η Ν. Κεραμέως να προωθήσει τα σχέδια της για την αντιδραστική μετάλλαξη των πανεπιστημίων σε επιχειρηματικά μαγαζιά πώλησης δεξιοτήτων/καταρτίσεων, με το «νόμος και τάξη» να πλανάται πάνω από όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει την δυστοπία που ετοιμάζουν. Το παρατεταμένο κλείσιμο των πανεπιστημίων και τα οριζόντια περιοριστικά μέτρα διαμορφώνουν μια δυσμενή συνθήκη όσον αφορά την δυνατότητα συγκρότησης του φοιτητικού κινήματος, τη διενέργεια μαζικών γενικών συνελεύσεων, κινητοποιήσεων κλπ.

Παρά τις αντιξοότητες όμως ήδη εκατοντάδες φοιτητικοί σύλλογοι από όλη την Ελλάδα, σύλλογοι μεταπτυχιακών /διδακτορικών, σύλλογοι μελών ΔΕΠ, εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια έχουν καταδικάσει τα προωθούμενα μέτρα. Μάλιστα αρκετοί ΦΣ έχουν εδώ και καιρό προχωρήσει σε μαζικές κινητοποιήσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις, στο ΥΠΑΙΘ, στις συγκλήτους, ενώ ας μην ξεχνάμε και τους αγώνες των εστιακών που με πείσμα συνεχίζουν να διεκδικούν τα αυτονόητα.

Ειδικότερα οι κινητοποιήσεις της περασμένης Πέμπτης στα Προπύλαια της Αθήνας, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στο Βόλο, στο Ηράκλειο, στα Χανιά, στα Γιάννενα αποτύπωσαν όχι μόνο την οργή που υπάρχει αλλά πλέον ότι σημαντικό κομμάτι της νεολαίας είναι διατεθειμένο να δώσει την μάχη μέχρι τέλους απέναντι στην βαρβαρότητα που της ετοιμάζουν για τις σπουδές και το μέλλον της.

Οι φοιτητικοί σύλλογοι με δεκάδες αποφάσεις σε όλη την Ελλάδα κατάφεραν να σπάσουν το κλίμα φόβου και τον ασφυκτικό κλοιό της αστυνομίας και να πραγματοποιήσουν πορείες! Ο έντονος παλμός των πορειών, η μαζικότητα τους σε μια στάση πολιτικής ανυπακοής κόντρα στα μέτρα απαγορεύσεων δείχνουν ότι η Πέμπτη ήταν μόνο η αρχή και ότι το υπουργείο και η κυβέρνηση θα δυσκολευτούν πολύ να κάνουν πράξη τις επιδιώξεις τους.

Να παύσει ο κατακερματισμός στη δράση των συλλόγων, μαζική μαχητική ενοποίηση του κινήματος σε ανατρεπτική βάση

Οι κινητοποιήσεις της περασμένης Πέμπτης απέδειξαν ότι καμία νομιμοποίηση δεν έχουν τα μέτρα της κυβέρνησης στην παιδεία. Απέδειξαν ότι όσο και αν προσπάθησε η κυβέρνηση να τσακίσει τις ελευθερίες και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα στοχοποιώντας ειδικά τους νέους όλο το προηγούμενο διάστημα , η οργή μιας γενιάς που της στερούν την μόρφωση, την δουλειά, την υγεία, το δικαίωμα στον αγώνα δεν μπορεί να κατασταλεί. Από εδώ και πέρα η κλιμάκωση αυτού του αγώνα αποτελεί μονόδρομο. Απέναντι σε μια επίθεση που δεν αφήνει έξω καμιά βαθμίδα της εκπαίδευσης χρειάζεται να δυναμώσει αποφασιστικά ο κοινός αγώνας και ο συντονισμός μαθητών-εκπαιδευτικών- φοιτητών αλλά και άλλων κομματιών της πανεπιστημιακής κοινότητας κόντρα στο σύνολο των μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση, για δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους.

Χρειάζεται η ανατρεπτική κοινή δράση όλων των μαχόμενων δυνάμεων εντός της εκπαιδευτικής κοινότητας, που δε θα μένει στην ανάδειξη απλά και μόνο ορισμένων αιχμών, αλλά στη σύνδεση όλων αυτών με την συνολική επιδίωξη της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης που προωθεί το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις και οι οργανισμοί του σε εκπαίδευση-εργασία στην χώρα μας και διεθνώς για το βάθεμα της εκμετάλλευσης της «νέας εργατικής βάρδιας». Μια κοινή δράση που προφανώς δεν χωρά την συναινετική ψευδοαντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ, που έδωσε με την πολιτική που εφάρμοσε «αέρα» στην ΝΔ.

Η περασμένη χρονιά είναι ενδεικτική των δυνατοτήτων που κυοφορούνται από μια τέτοιου είδους κοινή δράση. Μάλιστα στη δοσμένη συνθήκη, η ίδια πρέπει να βασίζεται στην οικοδόμηση ενός μαχητικού και μαζικού φοιτητικού κινήματος με έντονα στοιχεία πολιτικής ενοποίησης πάνω στο αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο και πλαίσιο πάλης που θα συγκρουστεί με την αστική στρατηγική στην παιδεία. Στόχος πρέπει να είναι η αντιστροφή του κατακερματισμού στη δράση των φοιτητικών συλλόγων και των μαζικών φορέων, καθώς και στο ξαναζωντάνεμα της δράσης τους κόντρα σε ένα καθεστώς αδράνειας που δεν αρμόζει στην περίοδο.

Υπό αυτήν την έννοια, θα κριθούν όλες οι δυνάμεις του φοιτητικού κινήματος, η πρωτοπόρα παρέμβαση της ΕΑΑΚ, οι δυνάμεις της ΚΝΕ και κάθε άλλη αγωνιστική δύναμη που παρεμβαίνει σε αυτό. Το επόμενο διάστημα θα προχωρήσουμε πιο αποφασιστικά στην οργάνωση και τον συντονισμό των αντιστάσεων βάζοντας μπροστά τα αιτήματα για μόρφωση-δουλειά-υγεία-ελευθερία απέναντι στις επιδιώξεις κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου.