«Οι λαοί δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τα ανταγωνιστικά συμφέροντα των κυβερνήσεων και των πολυεθνικών που επιλέγουν να συμμαχούν. Δεν μπορεί ένας νομός να είναι ούτε χωροφύλακας , ούτε μπορεί
να γίνει η περιοχή αποθήκη ψυχών για κατατρεγμένους ανθρώπους.
Η πολιτική της ΕΕ για το προσφυγικό και η συμφωνία του Δουβλίνου, εγκλωβίζουν τους πρόσφυγες και δημιουργούν “αποθήκες ψυχών”» τονίζει στο Πριν ο Θόδωρος Περεντίδης Περιφερειακός σύμβουλος με την Αντικαπιταλιστική Αριστερή Παρέμβαση – Ανταρσία στην Ανατ. Μακεδονία-Θράκη
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
▶ Κυβέρνηση και κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης μιλούν για «αυθόρμητο ξεσηκωμό των Εβριτών» και «συστράτευση» στο πλευρό στρατού-αστυνομίας κατά των προσφύγων; Ποια είναι η πραγματική κατάσταση στην περιοχή;
Η περιοχή είναι μία απολύτως στρατιωτικοποιημένη ζώνη. Μπορούμε να αντιληφθούμε ένα αυθόρμητο αίσθημα «φόβου», αλλά όταν αυτό τροφοδοτείται επίσημα –ή και με την ανοχή– από την πολιτική της κυβέρνησης με αντιπροσφυγικό μένος και αυτόκλητες επιχειρησιακές φασιστικές ενέργειες, τότε οδηγούμαστε σε επιδείνωση. Στην περιοχή έχουν εισέλθει όλα τα, ανώτερα και μη, επιχειρησιακά τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων , της Ελληνικής Αστυνομίας και της FRONTEX και παίζουν κλεφτοπόλεμο, ρίχνοντας χημικά η μία πλευρά στην άλλη και έχοντας ως ομήρους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
▶ Μπορεί ένας ολόκληρος νομός να λειτουργεί επ΄ αόριστον ως «χωροφύλακας» της ΕΕ απέναντι σε ένα διαρκές φαινόμενο στον σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, που τροφοδοτείται από τους πολέμους, τη φτώχεια, και την κλιματική αλλαγή;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι. Ο νομός μας, όπως και η υπόλοιπη επικράτεια, βασανίζεται από τις πολιτικές της λιτότητας, από την επικίνδυνη φασιστική ρητορική της κυβέρνησης, ενώ βρίσκεται στη σκιά της πολεμικής απειλής, που αναπτύσσεται από τους ανταγωνισμούς ΕΕ-ΝΑΤΟ-Ρωσίας-Τουρκίας και των συμμαχιών τους. Τα προβλήματα των λαών είναι ενιαία. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τα ανταγωνιστικά συμφέροντα των κυβερνήσεων και των πολυεθνικών που επιλέγουν να συμμαχούν. Δεν μπορεί ένας νομός να είναι ούτε χωροφύλακας , ούτε μπορεί να γίνει η περιοχή αποθήκη ψυχών για κατατρεγμένους ανθρώπους. Μας φέρνουν ως ζήτημα εθνικής ενότητας το προσφυγικό, όπως δηλαδή μας έκαναν και με τα μνημόνια. Η περιοχή θέλει ανάπτυξη με όρους κοινωνίας και επιβίωσης.
▶ Ποια είναι η εικόνα σας για τα κρούσματα ένοπλων περιπόλων πολιτών που κυνηγούν πρόσφυγες και προπηλακίζουν δημοσιογράφους;
Δεν μπορεί να κάνει ο καθένας τον σερίφη. Δεν μπορεί ο καθένας –ή ακόμα και ομαδικά– να παίρνει το όπλο του και να παίρνει στις πλάτες του την επιχειρησιακή λογική της απέλασης, της επαναπροώθησης, της κράτησης και της σύλληψης. Αυτά καλλιεργούνται εσκεμμένα για να τροφοδοτήσουν και να διατηρήσουν τον εκφασισμό και την επομένη μέρα των γεγονότων. Εμείς στεκόμαστε στο κομμάτι της αλληλεγγύης, που περίτρανα πολλές φορές έχουν δείξει οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι της περιοχής.
▶ Η Θράκη είναι η περιοχή με την τρίτη υψηλότερη ανεργία στη χώρα. Οι αγρότες ακόμα περιμένουν ενισχύσεις για τις προ διετίας καταστροφές στο βαμβάκι, τα νοσοκομεία της περιοχής υπολειτουργούν. Ποια είναι η κοινωνική πραγματικότητα που βιώνετε στην περιοχή;
Η περιοχή φτωχοποιείται με γρήγορους ρυθμούς. Οι αγρότες καθημερινά εμπαίζονται σχετικά με τις πληρωμές τους για την καταβολή των οφειλόμενων αποζημιώσεών τους και για τις επιδοτήσεις τους και δυσανασχετούν με το κλίμα αβεβαιότητας στις καλλιέργειές τους. Οι επίσημες θεσμικές πολιτικές, ακόμα και αυτές που υλοποιούνται μέσα από το περιφερειακό συμβούλιο, δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα. Η βιομηχανική περιοχή είναι ανύπαρκτη. Τα νοσοκομεία και το σύστημα υγείας βρίσκεται σε «μαύρο χάλι», αντιμετωπίζοντας έλλειψη γιατρών, λειψή κρατική χρηματοδότηση, δεν υπάρχει επαρκής αριθμός οδηγών ΕΚΑΒ, υπάρχουν τραγικές ελλείψεις σε εξοπλισμό και υποδομές. Μιλάμε για την πλήρη εγκατάλειψη! Εάν ή-
θελαν οι κυβερνήσεις να βάλουν «εθνικό» ερώτημα στην περιοχή, ας ξεκινούσαν από την κοινωνική ανάπτυξη και όχι από τους πολεμικούς ανταγωνισμούς. Τα σχολεία συνεχώς υποβαθμίζονται και, δυστυχώς, πολλά από αυτά κλείνουν.
Δεν μπορεί να κάνει ο καθένας τον σερίφη. Αυτά καλλιεργούνται εσκεμμένα για να τροφοδοτήσουν και να διατηρήσουν τον εκφασισμό και την επομένη μέρα
▶ Οι κάτοικοι του Έβρου είχαν οικονομικές και κοινωνικές σχέσεις με τους κατοίκους των περιοχών πέραν των συνόρων; Αυτό με τα τελευταία γεγονότα αλλάζει;
Ακόμα και η απλή επισκεψιμότητα θα μεταβληθεί αυτήν την περίοδο. Δημιουργείται, άλλωστε, ένας άτυπος «καταυλισμός» στην περιοχή από τη μεριά της Τουρκίας και αυτό επιδεινώνει την κατάσταση στον Έβρο. Σε κάθε περίπτωση, τέτοια γεγονότα δημιουργούν αμηχανία και σύγχυση μεταξύ των λαών, οι οποίοι δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους.
▶ Υπάρχουν δυνατότητες δημιουργίας ενός μαζικού κινήματος τόσο αλληλεγγύης στους πρόσφυγες όσο και αποτροπής πολεμικών επεισοδίων με τους γείτονες Τούρκους;
Η υπόθεση έχει αρχή, μέση και τέλος. Δεν μπορούμε να σταθούμε στο «ξέσπασμα» του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος της περιόδου. Πρέπει να σκεφτούμε τι οδηγεί τους πληθυσμούς να μεταναστεύουν και ποια είναι η εμπλοκή της χώρας μας σε αυτό το φαινόμενο. Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το προσφυγικό και η συμφωνία του Δουβλίνου εγκλωβίζουν τους πρόσφυγες και δημιουργούν «αποθήκες ψυχών». Οι συμφωνίες μεταξύ ΕΕ-Ελλάδας-Τουρκίας είναι, επίσης, αντιπροσφυγικές και απάνθρωπες. Τα πολεμικά επεισόδια θα είναι ακόμα περισσότερα το επόμενο διάστημα, με τη βάση του ΝΑΤΟ στην Αλεξανδρούπολη, με τη συμμετοχή της Ελλάδας στους πολεμικούς και ανταγωνιστικούς άξονες για την ενέργεια και τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ). Το κίνημα που μπορεί να γίνει μαζικό και αποφασιστικό, πρέπει να δοκιμάσει τα αιτήματά του σε μία βάση, όπου θα τονίζεται ξεκάθαρα ότι τα συμφέροντα των αστικών κυβερνήσεων και των κυρίαρχων πολιτικών επιλογών δεν μπορούν να ταυτίζονται με τα συμφέροντα των λαών. Οι κάτοικοι της περιοχής μας θέλουν αμοιβαίο σεβασμό και ειρήνη.
