Δημήτρης Σταμούλης
▸ Απεργίες και αγώνες μπορεί να γίνουν και χωρίς την ΓΣΕΕ
Την ανάγκη απεργιακής κλιμάκωσης έφερε στο προσκήνιο η πρώτη απάντηση με την απεργία της 18ης Φλεβάρη, αλλά και η κατάθεση από την κυβέρνηση στη βουλή του νομοσχεδίου Βρούτση, που βαθαίνει την αντιασφαλιστική επίθεση στη γραμμή του νόμου Κατρούγκαλου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Παρά τις δυνατότητες που ανέδειξε η απεργία της Τρίτης η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αλλά και το ΠΑΜΕ δεν προχωρούν σε απεργιακή κλιμάκωση, αλλά σε απογευματινό συλλαλητήριο χωρίς λογική και προοπτική νικηφόρου αγώνα.
Η απεργία στις 18/2 κηρύχτηκε από την ΑΔΕΔΥ, μεγάλα Εργατικά Κέντρα της χώρας και μια πληθώρα πρωτοβάθμιων σωματείων κι έγινε κόντρα στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ που έκανε ανοιχτή απεργοσπασία. Οι Παναγόπουλοι και Σία όχι μόνο δεν κάλεσαν στην απεργία αλλά ασχολήθηκαν με το πώς το «συνέδριο» της «νοθείας και της εργοδοσίας» που ετοιμάζουν θα έχει αυτή τη φορά αίσιο τέλος με την αρωγή των… ΜΑΤ και του προσκεκλημένου Κ. Μητσοτάκη, Η μαζικότητα της απεργίας που ξεπέρασε σύμφωνα με τα στοιχεία των συνδικάτων τα ποσοστά άλλων πρόσφατων απεργιών, απέδειξε ότι «αγώνες και απεργίες μπορούν να γίνουν και χωρίς την έγκριση του εργοδοτικού, κυβερνητικού συνδικαλισμού», όπως τονίζει το ΝΑΡ. Στα τρένα, η επιχείρηση απεργοσπασίας των ΟΣΕ-ΤΡΑΙΝΟΣΕ έλαβε απάντηση με κατάληψη του αμαξοστασίου στο Ρέντη, και τον υπουργό Μεταφορών Κ. Καραμανλή να απειλεί ξανά το δικαίωμα στην απεργία, όπως είχε κάνει πρόσφατα και στο μετρό.
Αναγκαία η απεργιακή κλιμάκωση του αγώνα για νίκη και όχι οι ηττοπαθείς λογικές των απογευματινών συλλαλητηρίων
Στην Αθήνα, μαζική ήταν η συγκέντρωση που κάλεσε στα Χαυτεία η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων, σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα αλλά και το μπλοκ των κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων της απεργίας στις 19/3 για νέες συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς. Το «παρών» έδωσαν πολλοί σύλλογοι εκπαιδευτικών, το συντονιστικό αναπληρωτών, ο σύλλογος βιβλίου-χάρτου, το σωματείο Public, εργατικά σχήματα από διάφορους κλάδους. Στα Χαυτεία καλούσαν επίσης η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΕΕΚ, συλλογικότητες του αντιεξουσιαστικού χώρου, η ΒΙΟΜΕ κ.α. Στην ισχνή συγκέντρωση του υποταγμένου συνδικαλισμού στην πλατεία Κλαυθμώνος δεν πάτησε ούτε η επίσημη ηγεσία της ΑΔΕΔΥ, ενώ στηρίχθηκε κυρίως από δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς που για άλλη μια φορά επέλεξαν τον διαχωρισμό από το μαχόμενο ταξικό κίνημα. Αρκετά μαζική ήταν η απεργιακή συγκέντρωση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ που συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια.
Επιτυχημένη ήταν και η απεργιακή συγκέντρωση της Καμάρας στη Θεσσαλονίκη, που συσπείρωσε σε ταξική αγωνιστική κατεύθυνση εκατοντάδες διαδηλωτές, παρά το γεγονός ότι το Εργατικό Κέντρο της πόλης κινήθηκε απεργοσπαστικά, στη γραμμή ΓΣΕΕ! Στη συγκέντρωση συμμετείχαν εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στο Δημόσιο, αναπληρωτές και εργαζόμενοι με ελαστικές σχέσεις εργασίας, αλλά και οργανώσεις όπως ΝΑΡ, νΚΑ, ΚΚΕ (μ-λ), συλλογικότητες του αναρχικού χώρου κ.ά. Το ΠΑΜΕ πραγματοποίησε συγκέντρωση στο άγαλμα Βενιζέλου, όπως και η ΕΔΟΘ. Πετυχημένη ήταν και η αντίστοιχη συγκέντρωση και πορεία στην Πάτρα και στο Ηράκλειο Κρήτης.
Η ΑΤΕ-ΕΚΑ, οι Παρεμβάσεις Δημοσίου, ταξικοί συνδικαλιστές και σωματεία κινούνται για νέα απεργιακή απάντηση και κλιμάκωση του αγώνα. Προτάσεις για απογευματινά συλλαλητήρια την ημέρα ψήφισης (κάλεσμα ΠΑΜΕ για 27/2) ή το πολύ μια τρίωρη στάση εργασίας (πρόταση ΜΕΤΑ σε ΑΔΕΔΥ) κατεβάζουν τον πήχη.
