Ο Πειραιάς για τους περισσότερους είναι το λιμάνι ακτοπλοΐας, το σημείο από όπου ξεκινά και καταλήγει ένα ταξίδι στα νησιά του Αιγαίου. Ταυτόχρονα όμως είναι μια μεγάλη πόλη στην οποία οι κάτοικοί της ασφυκτιούν με την μικρότερη αναλογία ελεύθερων χώρων σε σχέση με όλες τις ελληνικές πόλεις, την κυκλοφορία οχημάτων από και προς το λιμάνι να στραγγαλίζει τους δρόμους και την ρύπανση να επιβαρύνει σε κρίσιμο βαθμό την ποιότητα ζωής. Η ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης του λιμανιού με τον επιβατικό λιμένα (ΟΛΠ) να περνά στην COSCO σήμανε το πέρασμα σε μια εποχή που τα συμφέροντα μιας ιδιωτικής εταιρείας θα καθορίζουν άμεσα τον σχεδιασμό της πόλη και τη ζωή. Από τη δημοσίευση, αρχικά μέσω διαρροών και έμμεσα, του επιχειρηματικού σχεδίου (Masterplan) της Cosco φάνηκε ότι ο μόνος σκοπός ήταν η άντληση και μεγιστοποίηση των κερδών της εταιρείας από κάθε πιθανό τομέα χωρίς καμία πρόβλεψη για οτιδήποτε άλλο. Επέκταση των προβλητών εμπορευματοκιβωτίων στη Δραπετσώνα και της κρουαζιέρας στην Πειραϊκή, ανάπτυξη της ναυπηγοεπισκευής εις βάρος της παραδοσιακής Ζώνης του Περάματος, ανέγερση κολοσιαίων σταθμών διακίνησης αυτοκινήτων, ξενοδοχειακών συγκροτημάτων και εμπορικών κέντρων. Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα κρατούσε όλα τα κέρδη για την COSCO και για τον Πειραιά θα άφηνε τον αποκλεισμό και των τελευταίων σημείων ελεύθερης πρόσβασης στη θάλασσα, την ατμοσφαιρική ρύπανση των γιγάντιων κρουαζιερόπλοιων λίγα μέτρα από τα σπίτια των κατοίκων και τη δραστηριότητα βιομηχανιών βαριάς όχλησης
(τσιμεντοβιομηχανία κ’ επεξεργασία πετρελαϊκών λυμάτων) και τη δημαρχία Μώραλη εκπροσωπώντας το ελληνικό κεφάλαιο να αντλεί κεφάλαια από ευρωπαϊκά προγράμματα και τον κρατικό προϋπολογισμό για έργα στην πόλη που θα την κάνουν να υπηρετεί καλύτερα αυτά τα σχέδια. Για τις θέσεις εργασίας που ανοίγουν σε όλη αυτή τη δραστηριότητα, χωρίς να συνυπολογίζουμε αυτές που θα δυνητικά θα χαθούν από πτώση στη δραστηριότητα της ναυπηγοεπισκευαστικής ή το οριστικό λουκέτο σε μικρές επιχειρήσεις του Πειραιά, η ίδια η COSCO δεν είναι άγνωστος εργοδότης για τον Πειραιά, στα χρόνια που λειτούργησε έως τώρα τις προβλήτες κοντέινερ 2&3 στο Ικόνιο έχει δείξει στους εργαζόμενους τι να περιμένουν. Από σπαστά ωράρια, τη συνεχή ανασφάλεια των θέσεων εργασίας μέσω εργολάβων, την άρνηση ασφάλισης στα βαρέα και ανθυγιεινά των λιμενεργατών, την συνεχή ενταντικοποίηση με μείωση του πρσωπικού σε επικίνδυνο βαθμό για την ασφάλεια των εργαζόμενων. Ο συνδικαλισμός και οι αγώνες των εργαζόμενων για το δίκιο του κηρύσσεται εχθρός με την COSCO να χρησιμοποιεί κάθε μέσο, από τα δικαστήρια και τη σύσταση εργοδοτικών σωματείων έως απειλές κατά συνδικαλιστών για να τον καταπνίξει.
Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση πολίτες του Πειραιά παίρνουν την πρωτοβουλία να καλέσουν στην ίδρυσης μιας συνέλευσης αγώνα που θα αναδείξει όλα αυτά τα ζητήματα και θα οργανώσει τον αγώνα για την ανατροπή αυτών των σχεδίων. Άνθρωποι που τα ζουν και έχουν συμμετάσχει σε τοπικές και όχι μόνο μάχες, για το περιβάλλον και την υγεία, τα λαϊκά προβλήματα και εργατικούς αγώνες, αναγνωρίζοντας την ανάγκη ενός συνολικού μετώπου αντίστασης απέναντι σε μια συνολική επίθεση. Ένα μέτωπο που με ισότιμη δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία μέσω συνέλευσης θα φέρει την πρωτοβουλία του αγώνα στα χέρια των κατοίκων, σε ανεξαρτησία με λογικές που θέλουν απλά να τον μεταφράσουν σε κάλπες, βάζει απέναντι του τα μεγάλα συμφέροντα και τις πολιτικές που τα υπηρετούν καλώντας όλους τους πολίτες του Πειραιά να συμμετέχουν ενεργά στη μάχη για την πόλη και τη ζωή σε αυτήν.
Ιδρυτική συνέλευση αγώνα πολιτών Πειραιά
Τετάρτη 11 Δεκέμβρη στις 7 μμ
Εργατικό Κέντρο Πειραιά, Ομ. Σκυλίτση 19
