Το μπλόκο του Τραμπ στην Huawei είναι το τελευταίο επεισόδιο στον εμπορικό πόλεμο που έχει ξεσπάσει ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα. Είχε προηγηθεί η εκατέρωθεν επιβολή δασμών σε προϊόντα αξίας εκατοντάδων δισ. και όλα δείχνουν ότι θα υπάρχει συνέχεια. Την ίδια στιγμή δε, είναι σε αναμονή αμερικανικοί δασμοί κατά ΕΕ και Ιαπωνίας.
Διάλυση της ΕΕ, πόλεμος στην Ευρώπη!
Πόσο σταθερή είναι η ΕΕ; Και πόσο σίγουρο είναι ότι έχει τελειώσει οριστικά η εποχή των πολέμων στην Ευρώπη; Αν πιστέψουμε το αποτέλεσμα δημοσκόπησης για λογαριασμό ενός από τα πιο γνωστά θεσμικά ινστιτούτα, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR), δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο. Όπως προκύπτει από την έρευνα σε 14 χώρες (και την Ελλάδα), πάνω από τους μισούς θεωρούν απολύτως ρεαλιστικό το σενάριο η ΕΕ να έχει διαλυθεί μέσα στα επόμενα 10, άντε 20 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2040. Πολλοί, επίσης, είναι εκείνοι που θεωρούν ότι είναι πιθανό να ξεσπάσει ένας μεγάλος πόλεμος επί ευρωπαϊκού εδάφους στο ορατό μέλλον – μάλιστα, στη Γαλλία είναι πλειοψηφία, με 34%! Θα πει κανείς ότι μπορεί να πρόκειται για προεκλογική κινδυνολογία. Ίσως…
Μέρκελ: Απειλή Κίνα, Ρωσία και ΗΠΑ
Μεγάλο ενδιαφέρον είχε η συνέντευξη της Γερμανίδας καγκελαρίου σε έξι ευρωπαϊκές εφημερίδες. Σε αυτή, η Μέρκελ επανέλαβε ότι «οι παλιές βεβαιότητες της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων δεν ισχύουν πλέον» και κάλεσε τους εταίρους της να ενωθούν και να αντιμετωπίσουν τις νέες προκλήσεις που απειλούν την Ευρώπη. Ως γκουρού δε των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων – τίτλο που έχει κερδίσει επάξια μετά από 14 συνεχή χρόνια στο τιμόνι της μεγαλύτερης χώρας της ΕΕ – υπέδειξε και τις πηγές αυτών των απειλών: Την Κίνα, τη Ρωσία, αλλά και τις ΗΠΑ. «Χωρίς νέα επιχειρήματα για το μέλλον, που θα δικαιώνουν την υπόθεση της Ευρώπης, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα της ειρήνης θα απειληθεί πολύ περισσότερο από ό,τι κάποιοι ίσως πιστεύουν», προειδοποίησε – δικαιώνοντας με τον τρόπο της την έρευνα του EFCR.
Στροφή του κεφαλαίου στα εθνικά σύνορα
Την ίδια δε στιγμή που συμβαίνουν όλα τα παραπάνω, πληθαίνουν τα ανησυχητικά μηνύματα από τις τάξεις του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Για παράδειγμα, ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, Λουίς ντε Γκίντος, εξέπεμψε σήμα κινδύνου για τις τράπεζες, δηλώνοντας ότι τη στιγμή που η πολιτική δυναμική για την τραπεζική ένωση της ΕΕ έχει μειωθεί σημαντικά, οι ίδιες οι τράπεζες αναζητούν ολοένα περισσότερο την ασφάλεια των εθνικών συνόρων, με αποτέλεσμα σήμερα το 60% της έκθεσής τους να αφορά τα κράτη όπου έχουν την έδρα τους. Παράλληλα, οι υπουργοί Οικονομικών Γερμανίας και Γαλλίας προειδοποίησαν πως οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις χάνουν έδαφος έναντι των αμερικανικών και των κινεζικών. Για του λόγου το αληθές, μόνο 12 υπάρχουν ανάμεσα στις 100 ισχυρότερες παγκοσμίως – και καμία στις πρώτες 20…
