Ένα χαμηλόφωνο, βαθιά συγκινητικό φιλμ, με ρεαλιστική γραφή αλλά με μια καλά κρυμμένη ουτοπία μέσα του είναι το Κλέφτες καταστημάτων, του Ιάπωνα Χιροκάζου Κόρε- Έντα. Πρόκειται για μια κατάδυση στην πίσω αυλή του αστραφτερού Τόκιο, όπου με τις εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών (Λίλι Φράνκι, Σακούρα Άντο και Μίγιου Σασάκι μεταξύ άλλων) βρισκόμαστε στην ασφυκτική χαμοκέλα όπου ζει μια οικογένεια, με την γιαγιά, το ανδρόγυνο, την κουνιάδα και το παιδί. Πρόκειται για φτωχοδιαβόλους, που ζουν από μια σύνταξη, από δουλειές της εργατικής τάξης και από μικροκλοπές τροφίμων από σούπερ μάρκετ, όπου ο πατέρας εκπαιδεύει το γιο. Αν και δεν είναι στο κέντρο του προβληματισμού στην οθόνη καταγράφεται η φτώχεια, η ανασφάλιστη εργασία, η εκ περιτροπής εργασίας και οι απολύσεις, η επέκταση των μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων σε βάρος των χαμόσπιτων.
Το κεντρικό θέμα της ταινίας εμφανίζεται από την αρχή, με ένα μικρό κοριτσάκι που κακοποιείται από τους φυσικούς του γονείς και βρίσκεται πεταμένο στο δρόμο από τους απόκληρους, οι οποίοι αποφασίζουν τελικά να κρατήσουν το παιδάκι μαζί τους. Το βασικό ερώτημα αφορά την οικογενειακή σχέση χωρίς δεσμούς αίματος, την οικογένεια χωρίς συγγένεια, αλλά ως κιβωτό επιβίωσης. Μπορούν να αναπτυχθούν αληθινά αισθήματα αγάπης και αλληλεγγύης, την ώρα που οι σχέσεις στηρίζονται πάνω στα ψέματα; Και από την άλλη είναι οι φυσικοί γονείς εκείνοι που πραγματικά αγαπούν τα παιδιά τους;
Μετά από μια μποέμικη διαδρομή στο όνειρο η τάξη θα επανέλθει, με ένα τρόπο σπαρακτικό για τους αυτόκλητους γονείς, αντιφατικό για τα παιδιά. Πρόκειται για μια ταινία βαθιά ανθρώπινη, με χαρακτήρες πολυσύνθετους και πραγματικούς.
