Ιωάννα Καρδάρα,
Κυριάκος Νασόπουλος
Αποκαΐδια
Δεκάδες νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες, χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων καμένα και τεράστιες υλικές ζημιές σε κατοικίες και υποδομές αφήνουν πίσω τους οι φονικές πυρκαγιές που ξέσπασαν στην Αττική την περασμένη Δευτέρα 23/7. Έντεκα μόλις χρόνια μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Πελοπόννησο, το 2007, δυστυχώς είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Οι κάτοικοι της ανατολικής και δυτικής Αττικής αλλά και όλης της χώρας παρακολούθησαν την πύρινη «λαίλαπα» να καίει τα πάντα στο πέρασμα της.
Φυσικό και αναμενόμενο από την στιγμή που οι πολίτες αφέθηκαν και πάλι σχεδόν αβοήθητοι από τον κρατικό μηχανισμό. Χωρίς να υπάρχει ουσιαστικά κανένα προληπτικό μέτρο προστασίας και με τις δυνάμεις της πυροσβεστικής και της τοπικής αυτοδιοίκησης αποδιαρθρωμένες και αποστελεχωμένες λόγω των διαχρονικών εγκληματικών πολιτικών. Οι ηρωικές προσπάθειες από το υπάρχον προσωπικό και με τα μέσα που διαθέτουν δεν ήταν δυνατό να αποτρέψουν την τραγωδία. Οι τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό και οχήματα πυρόσβεσης, η έλλειψη υποδομών, η αυθαίρετη και άναρχη πολεοδόμηση, αλλά και η πολιτική παντελούς έλλειψης πρόληψης και πυροπροστασίας αποδείχτηκαν για ακόμη μια φορά δολοφονικές.
Η κυβέρνηση, δια στόματος ακόμα και του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, έσπευσε από την πρώτη στιγμή να μιλήσει περί «ασύμμετρων φαινομένων», κλιματικής αλλαγής και ακραίων καιρικών φαινομένων, στην μια προσπάθεια να αποποιηθεί των τεραστίων ευθυνών της. Από κοντά και η περιφερειάρχης και οι δήμαρχοι των περιοχών.
Τα έκτακτα μέτρα «ανακούφισης» των πληγέντων τα οποία ανακοίνωσε η κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων οικονομικές και φορολογικές ελαφρύνσεις, η καταβολή εφάπαξ έκτακτου επιδόματος μέχρι 8.000 ευρώ και η αναστολή των πλειστηριασμών στις πληγείσες περιοχές μέχρι τις 30/9, μόνο ως «ύβρη» απέναντι στα θύματα φαντάζουν. Η κυβέρνηση είναι «ένοχη» διότι ακολούθησε πιστά τα χνάρια των προηγούμενων, ακολουθώντας τις ίδιες πολιτικές διαρκούς υποτίμησης της προστασίας του περιβάλλοντος και της αυθαίρετης και άναρχης πολεοδόμησης.
«Βρήκαμε τη στάχτη, μένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας τώρα που δεν έχουμε πια τίποτα» Γ. Σ
Δεν είχαν περάσει παρά μόνο λίγες ώρες από την σαρωτικό πέρασμα της φονικής φωτιάς που έπληξε την ανατολική Αττική. Οι εικόνες που αντίκρισε το κλιμάκιο της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική, στην πρώτη περιοδεία που πραγματοποίησε την περασμένη Τετάρτη, αποκαλύπτουν το μέγεθος της καταστροφής. Νέο Βουτζάς, Μάτι, Ραφήνα και Κόκκινο Λιμανάκι δεν θυμίζουν σε τίποτα τις περιοχές που ήταν μέχρι την 23η Ιουλίου. Γύρω σου τα πάντα είναι καμένα. Οι φωνές των μόνιμων κατοίκων αλλά και των παραθεριστών έχουν σιγήσει κι έχουν αντικατασταθεί από τους ήχους των περιπολικών και των πυροσβεστικών.
Το Μάτι, ένας οικισμός σε πευκόφυτη δασική περιοχή, αποτέλεσε και το επίκεντρο της καταστροφής. Όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, παρά τις συνεχείς διαμαρτυρίες τους, η περιοχή δεν καθαριζόταν σχεδόν ποτέ από τα ξερά χόρτα και τα εύφλεκτα σκουπίδια. Η εντελώς άναρχη δόμηση, οι πολύ στενοί δρόμοι και το γεγονός ότι σε πολύ μεγάλη έκταση, η πρόσβαση στην θάλασσα για πεζούς και αυτοκίνητα είναι φραγμένη από ιδιωτικές ιδιοκτησίες με περίφραξη λειτούργησαν ως φονική παγίδα για τους κατοίκους. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ) τα αυθαίρετα κτίσματα στο Μάτι ανέρχονται σε 327.
Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το τρομακτικό έλλειμμα στοιχειώδους πρόληψης και προστασίας, το ανύπαρκτο σχέδιο εκκένωσης της περιοχής καθώς και οι ολιγωρίες που σημειώθηκαν οδήγησαν στην καταστροφή.
Περπατώντας στον κεντρικό δρόμο της περιοχής, την οδό Ποσειδώνος αλλά και τους γύρω δρόμους, ο χρόνος φαντάζει να έχει σταματήσει. Οι ρυθμοί αποκατάστασης στον οικισμό μοιάζουν αργοί. Αυτό που μπορεί κανείς να διακρίνει μονάχα είναι στάχτες και αποκαΐδια. Τα καμένα αυτοκίνητα, κολλημένα το ένα πίσω από το άλλο, με αντίθετες κατευθύνσεις, μαρτυρούν ακόμα τον εφιάλτη που βίωσαν οι κάτοικοι, εγκλωβισμένοι και ανήμποροί να αντιδράσουν. Άλλοι έπεσαν στη θάλασσα και σώθηκαν, άλλοι κρύφτηκαν και την γλίτωσαν. Όμως 87 συνάνθρωποί μας (μέχρι το πρωί του Σαββάτου) δεν τα κατάφεραν.
«Το ερώτημα λοιπόν είναι τι έκαναν και τι κάνουν οι αρμόδιοι φορείς και η πολιτεία με βάση τα νέα δεδομένα έντασης των κλιματικών φαινομένων; Γιατί δεν μπορεί να βαφτίζονται ως “ασύμμετρα φαινόμενα” οι τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό και οχήματα πυρόσβεσης, η υποστελέχωση σε μονάδες δασοπυρόσβεσης και δασοπροστασίας, καθώς και η υποχρηματοδότηση των υπηρεσιών πολιτικής προστασίας! Ειδικά όταν συνεχίζεται η πολιτική διάθεσης υπέρογκων κονδυλίων για στρατιωτικές δαπάνες και όχι για την προστασία του περιβάλλοντος και της ζωής με μέτρα αντιπυρικής προστασίας και για όλους τους τομείς κοινωνικής πολιτικής, όπως η υγεία, οι δημόσιες μεταφορές ή η παιδεία», σημειώνει στην ανακοίνωσή της η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική.
Οι μαρτυρίες κατοίκων, που έζησαν την πύρινη λαίλαπα είναι συγκλονιστικές. «Παρότι γνωρίζαμε την ακτή δεν μπορούσαμε να προσαρμοστούμε, λόγω του καπνού και της αποπνικτικής ατμόσφαιρας. Όσο πλησίαζε η φωτιά, από την πολλή ζέστη και τον καπνό νιώθαμε σαν να είμαστε μέσα σε ηφαίστειο», σημειώνει, μιλώντας στο Πριν, η κυρία Μαρία, μόνιμη κάτοικος ενός διαμερίσματος δίπλα στη θάλασσα. Η ίδια, μαζί με τον σύζυγό της πρόλαβαν την τελευταία στιγμή και σώθηκαν, πέφτοντας στην θάλασσα. Καταλογίζει μεγάλες ευθύνες στην πολιτεία κάνοντας λόγο για «δολοφονική» ολιγωρία. Πέρα από την γενικευμένη οργή για την αδυναμία του κρατικού μηχανισμού και της περιφέρειας να βοηθήσουν, έντονη είναι και η δυσαρέσκεια των κατοίκων για την δημοτική αρχή της Νέας Μάκρης (είναι ενιαία με Μαραθώνα) και προσωπικά για τον δήμαρχο Ηλία Ψινάκη, καθώς του καταλογίζουν από ολιγωρία έως και εκκωφαντική απουσία.
Ο κύριος Δημήτρης διατηρούσε ενοικιαζόμενα δωμάτια στα οποία διέμεναν τουρίστες. «Η μέρα εκείνη ήταν μια κόλαση. Βλέπαμε τις φλόγες να έρχονται καταπάνω μας. Όποιος έζησε αυτή την “κόλαση” και κατάφερε να γυρίσει μπορεί να καταλάβει τι συνέβη» υπογραμμίζει. Λίγο πιο πάνω ένα ζευγάρι καθαρίζει το σπίτι του μαζί με οικογενειακούς τους φίλους που έχουν έρθει από τη Ν. Μάκρη να βοηθήσουν. Περιγράφοντάς την ημέρα εκείνη σημειώνουν: «Κλειδωθήκαμε μέσα στο σπίτι, κλείσαμε πόρτες, παράθυρα, και είχαμε βρέξει τα πάντα. Κάηκε μόνο το υπόγειο, δεν ξέρω πώς σωθήκαμε. Η γειτόνισσα μας στο διπλανό σπίτι αγνοείται, δεν ξέρουμε αν ζει. Κόσμος έπεφτε στη θάλασσα για να σωθεί, κάποιοι τα κατάφεραν κάποιοι όχι».
«Δεν είναι “θέλημα κανενός θεού” η τυπική και άτυπη μετατροπή όλης της Αττικής συμπεριλαμβανομένων δασών, ρεμάτων και ακτών, σε μια τεράστια οικοδομική ζώνη! Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών που και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ στα χνάρια των προηγούμενων και οι περιφερειακές και τοπικές διοικήσεις στην Αττική διαχρονικά, υπηρετούν μέχρι κεραίας (τα τελευταία χρόνια), στηρίζοντας τη μετατροπή του παραλιακού μετώπου σε μια ατελείωτη επιχειρηματική ζώνη, με ξενοδοχειακά και τουριστικά συγκροτήματα. Αλήθεια πόσες επενδύσεις θα έρθουν πάνω στα καμένα φιλέτα της αιματηρής ανάπτυξής τους;», σημειώνει η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική.
Μάλιστα, σήμερα το πρωί, οργανώνει νέα μαζική εξόρμηση στην πληγείσες περιοχές για αν εκφράσει για ακόμη μια φορά έμπρακτα την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράσταση στους κατοίκους, να εκτιμήσει εκ νέου τις άμεσες ανάγκες που υπάρχουν. Το ραντεβού έχει δοθεί στις 11 π.μ., έξω από το δημαρχείο Ραφήνας.
«Η στήριξη με κάθε μέσο και με ουσιαστικά μέτρα των ανθρώπων που επλήγησαν είναι επιτακτική ανάγκη και όχι ευκαιρία για επικοινωνιακή μικροπολιτική πασαρέλα. Εκφράζουμε την εκτίμησή μας σε όλους τους εργαζόμενους που με υπεράνθρωπες προσπάθειες δίνουν τη μάχη να αντιμετωπίσουν την κατάσταση και αναζητούν τους δεκάδες ακόμα αγνοούμενους μέσα στα αποκαΐδια και τη θάλασσα, αλλά και στις δεκάδες λαϊκές πρωτοβουλίες και τους εκατοντάδες αλληλέγγυους που βοηθούν τους ανθρώπους στις περιοχές αυτές. Για να μη ζήσουμε κι άλλες τραγωδίες, ο ανυποχώρητος και ανατρεπτικός αγώνας ενάντια σε αυτές τις συνεχιζόμενες εγκληματικές πολιτικές που καίνε και πνίγουν ανθρώπους δεν μπορεί παρά να είναι μονόδρομος από εδώ και εμπρός!», καταλήγει.
