Βαγγέλης Κολτσίδης, γραμματέας σωματείου εργαζομέων Cyta
Το πολυνομοσχέδιο πέρασε με συνοπτικές διαδικασίες από το κοινοβούλιο της χώρας μας, αφήνοντας εντελώς εκτεθειμένα τα εργατικά συνδικάτα, καθώς συνομοσπονδίες και εργατικά κέντρα δεν κράτησαν ούτε τα προσχήματα. Για τα λαϊκά στρώματα αποτελεί πλέον κανονικότητα η ανεργία, η εργασιακή επισφάλεια, οι χαμηλές αποδοχές, η έλλειψη ασφάλισης και η εκ περιτροπής εργασία.
Αποτέλεσμα όλων αυτών, η φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων και η μαζική πτώχευση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και καταστημάτων. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων επιχειρήσεων καταλήγει σε επικράτηση του οικονομικά ισχυρότερου, στη συγχώνευση επιχειρήσεων με επιπλέον μείωση των θέσεων εργασίας αλλά και του μισθολογικού κόστους των εργαζομένων. Μοιάζει με έναν ατέρμονο κύκλο, όπου σε όλες τις περιπτώσεις χαμένοι είναι οι πολλοί και κερδισμένοι οι λίγοι.
Η CYTA-Hellas, είναι μια από τις επιχειρήσεις που «έχασαν» στη μάχη του ανταγωνισμού, ή που, καλύτερα, οδηγήθηκαν στο να χάσουν, καθώς η μητρική CYTA Κύπρου ιδιωτικοποιείται και επομένως σαμποτάρεται από την κυπριακή άρχουσα τάξη. Από τη μεριά της εργοδοσίας υπάρχει προκλητική αδιαφορία για το μέλλον των εργαζομένων και των θέσεων εργασίας τους.
Οι εργαζόμενοι της Cyta Hellas προχωρήσαμε σε 24ωρη απεργία την Παρασκευή, με στόχο την υπεράσπιση των θέσεων εργασίας και των δικαιωμάτων και κατακτήσεών μας, ενόψει της εξαγοράς της εταιρείας από την Vodafone.
Σε αυτές τις περιστάσεις, αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία να παλέψουμε είναι να διευρύνουμε το μέτωπο της αντίστασης με κοινές συντονισμένες κινητοποιήσεις, καταρχήν στον κλάδο της τηλεφωνίας και των νέων τεχνολογιών. Μόνο αν κατεβούμε όλοι μαζί σε κοινές απεργιακές κινητοποιήσεις θα πιέσουμε τους εργοδότες εκεί που τους πονάει: τα κέρδη τους. Η επιτροπή αλληλεγγύης που πλαισίωσαν 12 σωματεία, όπως της Vodafone και της «360», είναι μια καλή αρχή. Διαφορετικά, όσο οι μάχες δίνονται ξεχωριστά και μεμονωμένα από κάθε επιχείρηση, οι πιθανότητες επιτυχίας είναι περιορισμένες.
